ΟΜΟΝΟΙΑ
Υπάρχει ήδη μεγάλο δείγμα, ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα για τον προγραμματισμό

Ο προγραμματισμός του καλοκαιριού παραμένει επίκαιρος στην Ομόνοια, πόσω μάλλον τώρα που διανύουμε τη χειμερινή μετεγγραφική περίοδο. Χωρίς υπερβολή βρίσκεται στην 1η γραμμή των συζητήσεων, ανάμεσα στους φίλους της ομάδας, ίσως και περισσότερο από τα αποτελέσματα. Δεν ήταν διόλου τυχαίο, ότι απασχόλησε τις τελευταίες ημέρες, όσο ποτέ πριν την Διοίκηση.

Απομένει σχεδόν η μισή χρονιά, άρα και μπόλικο αγωνιστικό διάστημα, η αλήθεια είναι όμως πως η πιθανότητα εμφανούς ανατροπής της σημερινής εικόνας είναι μικρή. Εντούτοις, μέσα από τη χρονιά, μπορεί να προκύψουν κέρδη, αν εξαχθούν σωστά συμπεράσματα. Υπάρχουν παραδείγματα προς μίμηση και αποφυγή, ώστε να προκύψει σαφώς καλύτερος προγραμματισμός στη νέα χρονιά. Ακούγεται πρώιμο, αλλά δεν είναι.

Σίγουρα, το περασμένο καλοκαίρι ήταν δύσκολο. Αλλαγή σε τεχνική ηγεσία, έναρξη προπονήσεων και υποχρεώσεων σχεδόν πριν τελειώσουν οι προηγούμενες. Η ανάγκη να γίνουν αλλαγές στο ρόστερ ήταν σαφής, αλλά πολλές επιλογές έπρεπε να γίνουν σε χρόνο ρεκόρ.

Είναι σαφώς ένα σημαντικό ελαφρυντικό για να προκύψουν λάθη. Όπως και τα απρόοπτα (οι αποχωρήσεις δύο Κυπρίων παικτών και οι αναποδιές με τους τερματοφύλακες). Αλλά πολλά πράγματα δεν πήγαν καλά στην πορεία. Δεν είναι της ώρας ν' αναλυθούν, όμως υπάρχουν τα εμφανή παραδείγματα.

Η εκτίμηση για την ενίσχυση στο κέντρο της άμυνας, όπου αποκτήθηκε τελικά στόπερ περιορισμένων δυνατοτήτων, ενώ η απόκτηση του ηγέτη της άμυνας έγινε την τελευταία στιγμή. Με τις επιλογές ενίσχυσης, η Ομόνοια βρέθηκε υπερπλήρης σε μερικές θέσεις, με πιο τρανταχτό το αριστερό άκρο της άμυνας (υπάρχουν δύο αριστερά μπακ και άλλοι δύο που τα καταφέρνουν πολύ καλά εκεί).

Ακόμη και τώρα, που υπάρχει μία καθαρή εικόνα, η Ομόνοια ακόμη δεν ενισχύθηκε πίσω. Όμως, ας δούμε και λίγο μπροστά. Ο Αγκάγιεφ είναι ξένο σώμα εδώ και καιρό, ο Ρουσιάς ήθελε να φύγει (και μάλλον θα το κάνει το καλοκαίρι), οπότε πιθανή παραχώρηση του Σέρινταν αυτήν την εποχή, θα ήταν πραγματικά ακατανόητη.

Μία άλλη παράμετρος είναι και η βασική αγωνιστική φιλοσοφία. Η επιλογή του αρχικού και βασικού μοντέλου. Το 4-2-3-1 έγινε νωρίς 4-4-2 σε ρόμβο, οπότε και κάποιοι ρόλοι άλλαξαν. Το θέμα προπονητή, είναι ένα κεφάλαιο, αλλά πρέπει να σημειώσουμε τη στήριξη της Διοίκησης στον Κάρβερ.

Την ίδια ώρα, υπάρχουν και τα θετικά. Η επιλογή ας πούμε του Μαρκ Νταρμπισάϊαρ ήταν εξαιρετική από τον Νταμπίζα. Ο Ελλαδίτης τεχνικός πίστεψε στο ταλέντο του Μπλατί Τουρέ και δικαιώθηκε απόλυτα. Επιλογές όπως ο Κωνσταντινίδης και Σοϊλέδης, έχουν όλα τα εχέγγυα να στηρίξουν την ομάδα , ειδικά αν η τακτική και η αμυντική συμπεριφορά διορθωθούν.

Άλλο σημείο αναφοράς είναι ο Κατελάρης. Ο Κάρβερ τον ξεχώρισε από την αρχή, υπολόγισε ώστε να έχει διάδρομο ο νεαρός για να πάρει αγωνιστικά λεπτά. Τα πήρε, έγινε βασικός και η Ομόνοια κέρδισε έναν παίκτη με μέλλον. Με τα προβλήματά της η ομάδα, έχει ένα κορμό για τη νέα χρονιά, φτάνει να τον κρατήσει εξολοκλήρου και να τον ενισχύσει σωστά.

Προέχει το σήμερα
Με όλα αυτά υπάρχει όμως η χρονιά σε εξέλιξη και ο εβδομαδιαίος στόχος. Νίκες, όχι άλλοι πεταμένοι βαθμοί, λιγότερα γκραν γκινιόλ. Επιβάλλεται βελτίωση και προσπάθεια. Οι διαφορές από τις πιο πάνω θέσεις δεν είναι μεγάλες και μπορούν να καλυφθούν αν η Ομόνοια γίνει πιο ουσιαστική.

Το κύπελλο είναι στην ατζέντα και είναι μεγάλο το κίνητρο. Η ομάδα μπορεί να πετύχει παραπάνω πράγματα, αν αποφύγει να βάζει συνέχεια τρικλοποδιές στον εαυτό της. Το πώς θα τελειώσει η χρονιά θα φανεί, αλλά ακόμη και αν τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά, η απόδοση και η χημεία που μπορεί να προκύψει θα είναι ένα κέρδος για τη συνέχεια.

Προέχει βέβαια ο αγώνας με τη Νέα Σαλαμίνα. Ο Κωνσταντινίδης και ο Κατελάρης είναι εκτός, με τον Ελλαδίτη να καθηλώνεται λόγω θλάσης για ένα μήνα.