Κάθε χρονιά τέτοιο καιρό, και ειδικά όσο εισερχόμαστε σε βάθος χρόνου στο πρωτάθλημα, εντείνονται οι φωνές διαμαρτυρίας και αυξάνονται οι υποψίες για παρασκηνιακές ζυμώσεις και η προκατάληψη βρίσκεται στο ζενίθ.
Είναι τρία από τα μεγαλύτερα διαχρονικά προβλήματα που ταλανίζουν τον χώρο και, δυστυχώς, κάθε χρονιά παρουσιάζονται και μάλιστα με εκκωφαντικό τρόπο.
Δεν βοηθείται με αυτόν τον τρόπο το άθλημα, αλλά δεν βοηθείται ούτε και από τη συντήρηση, που διαχρονικά παρατηρείται και στους τρεις αυτούς σημαντικούς τομείς.
Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι ουδείς φαίνεται να είναι διατεθειμένος ή και να έχει τη θέληση να βγει μπροστά και με ειλικρίνεια και σαφήνεια να τοποθετηθεί και να προσπαθήσει να τραβήξει όλους σε άλλη πορεία.
Ο καθένας τραβά τα κάρβουνα κοντά του, ο ίδιος και η ομάδα του να περνούν καλά και ας κουρεύονται οι λοιποί.
Και παρουσιάζονται και πάλι ανησυχητικά δεδομένα που, δυστυχώς, όσο περνά ο καιρός θα αυξάνονται ποσοτικά, αλλά και επί της ουσίας, πιθανόν να κρίνουν πολλά και σημαντικά στη διαμόρφωση της τελικής βαθμολογίας.
Την ίδια ώρα, μειώνονται αισθητά τα εισιτήρια και γενικά αυτοί που πάνε στο γήπεδο και πληρώνουν για να δουν τους αγώνες.
Και είναι οξύμωρο και αντιφατικό αυτό το γεγονός, αν ληφθεί υπόψη ότι ο ανταγωνισμός στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα προηγούμενες χρονιές.
Είναι πάνω-κάτω κοντά στους αρχικούς τους στόχους όλες οι μεγάλες ομάδες ή και οι παραδοσιακοί διεκδικητές τίτλου και θέσης στην Ευρώπη και όμως παρουσιάζουν αισθητή πτώση τα εισιτήρια σχεδόν όλων συγκριτικά με προηγούμενες χρονιές.
Φαίνεται καθαρά ότι αρκετός κόσμος από αυτόν που όδευε στο γήπεδο για αρκετά χρόνια, έχει αποστασιοποιηθεί και έχει γυρίσει την πλάτη στο άθλημα.
Έχει κουραστεί να βλέπει τα ίδια και τα ίδια και κάθε χρόνο να ακούει υποσχέσεις, που ουσιαστικά ποτέ δεν υλοποιούνται.
Έχει κουραστεί να πηγαίνει στο γήπεδο και να βλέπει θέατρα και στο τέλος της ημέρας να υπάρχουν ενδείξεις -ή και κάποιες φορές αποδείξεις- ότι η όλη παράσταση ήταν στημένη.
Ψεύτικες νίκες δεν τις θέλει κανένας, από την άλλη, όμως, και την αδικία δεν την αποδέχεται κανένας.
Και αντί και αυτό το φαινόμενο να μας προβληματίσει και να αποτελέσει αφορμή για μια συζήτηση εφ' όλης της ύλης, ασχολούμαστε ακόμη με ανούσια και μη σοβαρά θέματα, τα οποία ανάγουμε σε τεράστια προβλήματα στον χώρο.
Στο τέλος της ημέρας, θα παίζουμε μεταξύ συγγενών και φίλων γενικώς, γιατί σε πλείστα ματς έτσι κι αλλιώς δεν ξεπερνούν οι παρευρισκόμενοι τον αριθμό 100…
Και εξακολουθούν κάποιοι να επιμένουν ότι για το καλό του αθλήματος αλλά και των Κύπριων παικτών, θα πρέπει να παραμείνουν 14 οι ομάδες.
Για να συντηρούνται με δεκανίκια και από κάποιους χορηγούς αλλά και από την όρεξη των οπαδών μεγάλων ομάδων να πάνε εκτός έδρας;
Αυτό είναι το ζητούμενο, ή να βρεθεί ο τρόπος ώστε να δοθεί στον κόσμο η εικόνα -και να είναι αληθινή- ότι υπάρχει η θέληση και η βούληση να αλλάξουν κάποια πράγματα, που σε άλλες χώρες στην Ευρώπη θεωρούνται αυτονόητα;
Ζητείται συνεννόηση είναι ο τίτλος του σημερινού σχολίου και θεωρώ ότι είναι και η ουσία της σημερινής κατάστασης που επικρατεί στον χώρο.
Και ώσπου δεν κάθονται σε ένα τραπέζι όλοι και να τοποθετηθούν με ειλικρίνεια για τα καυτά προβλήματα που απασχολούν τον χώρο του ποδοσφαίρου, η κατάσταση δυστυχώς θα διαιωνίζεται.
Καλή Κυριακή να έχετε όλοι και καλή χρονιά, με υγεία πάνω απ' όλα.
