COBALT NICOSIA INTERNATIONAL CUP
Σαλγάδο και Κετσπάγια ανέδειξαν τη σημασία της προσωπικότητας στο ποδόσφαιρο
Σε μια εφ’ όλης της ύλης ποδοσφαιρική συζήτηση εξελίχθηκε η διάλεξη με τίτλο «Η Διαχείριση Ενός Παίκτη Σταρ», που διοργανώθηκε το βράδυ της Πέμπτης (29/12) υπό την αιγίδα του Συνδέσμου Προπονητών, στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, στο πλαίσιο του Cobalt Nicosia International Cup. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο πρώην σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης και αρχηγός των «μερένχες», Μίτσελ Σαλγάδο, πλαισιωμένος από τον Τιμούρ Κετσπάγια.
Τη δική του κατάθεση, αναδεικνύοντας την περίπτωση του Πιέρου Σωτηρίου, έκανε ο Κώστας Ευθυμιάδης, ενώ χαιρετισμό απηύθυναν ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Προπονητών κ. Άντρος Κουλουμπρής και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Δρ. Νίκος Καρτακούλλης. Η διάλεξη διήρκεσε πάνω από μιάμιση ώρα με τον Σαλγάδο να εμφανίζεται ιδιαίτερα ορεξάτος παρά το βαρυφορτωμένο του πρόγραμμα, ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που είχε η συζήτηση με τους προπονητές και το κοινό που ήταν στο ακροατήριο. Άπαντες συμφώνησαν πως ο Νο1 παράγοντας στη διαχείριση ενός παίκτη - σταρ είναι η προσωπικότητα του προπονητή.
Τα έσοδα από το αντίτιμο συμμετοχής των 10 ευρώ θα διατεθούν προς ενίσχυση του προπονητή Άγγελου Αγαθαγγέλου που αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας και του «Hope For Children». Ο Σαλγάδο βρίσκεται στην Κύπρο για δεύτερη συνεχή χρονιά, συνοδεύοντας τις ομάδες της ακαδημίας που διαθέτει στο Ντουμπάι, οι οποίες αγωνίζονται στο Cobalt Nicosia International Cup.
Τη συζήτηση συντόνισε ο Δρ. Νίκος Καρτακούλλης, ο οποίος στάθηκε στο γεγονός πως όλα τα ταλέντα της Κύπρου, διαχρονικά, αναπτύσσονται σε κάποια φάση της καριέρας τους στο εξωτερικό, φέρνοντας ως παραδείγματα τους Μάρκο Παγδατή, Κυριάκο Ιωάννου, Άννινο Μαρκουλλίδη και Σταύρο Μιχαηλίδη. Στην εισαγωγή του ο κ. Κουλουμπρής αναφέρθηκε στη μακροχρόνια σχέση του Συνδέσμου με το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και επικεντρώθηκε στην προσήλωση του Συνδέσμου στην επιμόρφωση των μελών του, προαναγγέλλοντας νέες δράσεις για το 2017.
«Δεν υπάρχει πίστωση χρόνου»
«Για μένα ταλέντο είναι η ικανότητα να παίρνεις τη σωστή υπό πίεση απόφαση» τόνισε ο Σαλγάδο, προσθέτοντας ότι «πρέπει οι προπονητές να προσαρμοστούμε στη νέα ποδοσφαιρική τάξη, όπου κυριαρχούν τα social media και απουσιάζει η πίστωση χρόνου, καθώς οι ιδιοκτήτες των ομάδων, ειδικά στην Αγγλία, θέλουν να κερδίσεις χτες, όχι σήμερα». Ανέφερε ακόμα ότι η σημερινή του ενασχόληση με τις ακαδημίες τον καλύπτει, αν και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με τον «εφιάλτη της προπονητικής ανδρικής ομάδας», όπως είπε. Έφερε ως παράδειγμα τον Ζιντάν που έλεγε ότι δεν τον ενδιαφέρει η προπονητική, όμως σήμερα είναι ένας πολύ πετυχημένος προπονητής στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Κετσπάγια σημείωσε ότι «δεν υπάρχει πεπατημένη που θα ακολουθήσει ένας προπονητής, καθώς κάθε πρόβλημα είναι ξεχωριστό. Ακόμα και το ίδιο πρόβλημα, εάν παρουσιαστεί σε διαφορετική χρονική στιγμή, επιδέχεται διαφορετικής λύσης» όπως είπε. «Το σημαντικό είναι να δείχνεις στους παίκτες ότι στις αποφάσεις σου δεν υπάρχει σκοπιμότητα. Όταν έχεις 25 ποδοσφαιριστές, είναι πολύ δύσκολο να είσαι με όλους δίκαιος, αφού 11 παίζουν, 7 είναι στον πάγκο και 7 στην εξέδρα», πρόσθεσε ο Γεωργιανός τεχνικός.
Ο Κετσπάγια μίλησε για τον επαγγελματισμό αλλά και την προσωπικότητα του Σάβιο, με τον οποίο ο Σαλγάδο υπήρξε συμπαίκτης στη Ρεάλ, προσυπογράφοντας και ο ίδιος ο Σαλγάδο όσα κατέθεσε ο Γεωργιανός.
Το φαινόμενο Ντελ Μπόσκε
Μεγάλο μέρος της τοποθέτησης του Σαλγάδο αναλώθηκε στην ανάλυση του Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, του ανθρώπου που διαχειρίστηκε επιτυχώς για 3.5 χρόνια τους περίφημους Galacticos της Ρεάλ Μαδρίτης, «του ισχυρότερου γκρουπ στην ιστορία του ποδοσφαίρου, από πλευράς προσωπικοτήτων», όπως είπε ο Σαλγάδο. «Ο Ντελ Μπόσκε έπαιξε σε όλη του την ποδοσφαιρική καριέρα στη Ρεάλ. Ήξερα καλύτερα από κάθε άλλο τον σύλλογο. Έχαιρε πολύ μεγάλου σεβασμού. Ανέλαβε σε μια δύσκολη περίοδο, στα τέλη του 1999, όμως το 2000 πήραμε το Champions League, με ένα δύσκολο ρόστερ. Οι Galacticos δημιουργήθηκαν σταδιακά. Το 2000 ήρθε ο Φίγκο, το επόμενο καλοκαίρι ο Ζιντάν και το μεθεπόμενο ο Ρονάλντο. Οι σταδιακές προσθήκες βοήθησαν στην ομαλή αφομοίωσή τους στο σύνολο. Υπήρχε σεβασμός. Καθένας μας ήξερε το ρόλο του στο γήπεδο», εξήγησε ο Σαλγάδο, που έπαιξε 11 χρόνια στη Ρεάλ και ήταν αρχηγός της για τρεις σεζόν.
