Ο Αντώνης Κωνσταντινίδης μιλά για την πορεία του στο πρωτάθλημα της Α1, το οποίο χαρακτηρίζει ως εμπειρία ζωής, τη «μάχη» ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟ, το κυπριακό πρωτάθλημα και πολλά άλλα

«Προπονητικά για μένα η Α1 είναι μια απίστευτη εμπειρία, κυρίως λόγω των τακτικών που ακολουθούν οι ομάδες»

«Ο Ολυμπιακός δείχνει να πατά καλύτερα. Έχω την εντύπωση ότι το καλοκαίρι "κτίστηκε" καλύτερα»

«Σε όλα υπάρχει ένα τέλος, όμως, στη δική μας περίπτωση δεν υπάρχουν άλλα παιδιά που να μπορούν να αγωνιστούν στην Εθνική ομάδα»

«Μετά τους 3-4 μεγάλους στην Α1, το Ρέθυμνο είναι η πιο οργανωμένη ομάδα. Βγάζει υγεία με μια διοίκηση που αγαπά το μπάσκετ»

Η καριέρα του ως προπονητή έκανε άλματα τα τελευταία χρόνια. Το πάθος του για την καλαθόσφαιρα, η πειθαρχία και οι πολλές ώρες που περνά στα γήπεδα τον οδήγησαν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα να καθοδηγεί το Ρέθυμνο στην Α1. Και όταν μιλάμε για το πρωτάθλημα της Α1, εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της επιτυχίας του. Είναι ο πρώτος Κύπριος προπονητής που αναλαμβάνει ομάδα, σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, καθοδηγώντας μάλιστα την ομάδα της Κρήτης με μεγάλη επιτυχία. Σε σύνολο 11 αγώνων, το Ρέθυμνο φιγουράρει στην 6η θέση με 17 βαθμούς, όσους έχουν ΠΑΟΚ και Κολοσσός με απολογισμό έξι νίκες και πέντε ήττες. Ο Τόνις (όπως όλοι τον γνωρίζουμε) έφτασε ψηλά χάριν στην εργατικότητά του και κυρίως στην αγάπη του για το μπάσκετ.

Ο ίδιος μίλησε στη «Σ» για τη μέχρι σήμερα πορεία του ως προπονητή, για το Ρέθυμνο, για τη «μάχη» ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟ, καθώς και σε ποια ομάδα δίνει προβάδισμα. Μίλησε, επίσης, για το κυπριακό πρωτάθλημα, τις τομές που πρέπει να γίνουν για να επιστρέψει ο κόσμος στα γήπεδα, για το πώς είναι να δουλεύει μακριά από την οικογένειά του, αλλά και για την πρόσφατη βράβευσή του από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου.

Στόχος η εξάδα

-Προπονητής στο Ρέθυμνο, προπονητής και στην Εθνική Αλβανίας. Αλήθεια, περίμενες μια τέτοια εξέλιξη και ανέλιξη στην καριέρα σου;

«Για να είμαι ειλικρινής, μέσα σε λίγα χρόνια συνέβησαν πάρα πολλά πράγματα, τα οποία εκμεταλλεύθηκα, όμως θα πρέπει να πω ότι ήρθαν πολύ γρήγορα οι επιτυχίες. Θεωρώ ότι πέτυχα αρκετά στα 12 χρόνια που είμαι προπονητής. Όταν πήρα την απόφαση να φύγω από την Κύπρο και να εργαστώ στο εξωτερικό, δεν ανέμενα ότι θα έρχονταν αυτές οι επιτυχίες. Τις θεωρώ ως επιβράβευση της δουλειάς που κάνω».

-Είσαι ο πρώτος Κύπριος που ανέλαβες ομάδα στην Ελλάδα και στην Α1, με την ομάδα σου να πραγματοποιεί αξιόλογη πορεία. Τελικά, πέραν από τη σκληρή δουλειά υπάρχει κάποιο άλλο μυστικό;

«Μετά τους 3-4 μεγάλους στην Α1, το Ρέθυμνο είναι η πιο οργανωμένη ομάδα. Βγάζει υγεία με μια διοίκηση που αγαπά το μπάσκετ. Υπάρχει πλήρης οργάνωση σε όλους του τομείς. Δημιουργήσαμε μια πολύ αξιόλογη ομάδα με πολύ καλούς ξένους και ταλαντούχους νεαρούς Έλληνες καλαθοσφαιριστές, όπως οι Ανδρέας Χριστοδούλου, Κρίστοφερ Ραζής, Θωμάς Κότας και Ηλίας Θεοδωρίδης. Η φιλοσοφία μας είναι να κτίσουμε πάνω σε αυτούς, γι’ αυτό και όλοι διαθέτουν συμβόλαια δύο και τριών χρόνων».

-Έχουν περάσει αρκετές αγωνιστικές και πλέον γνωρίζεις τις δυνατότητες της ομάδας σου. Μέχρι που μπορεί να φτάσει φέτος;

«Φαινόταν από την αρχή ότι θα ήταν πολύ δύσκολο πρωτάθλημα. Αρχικός μας στόχος ήταν να εξασφαλίσουμε την παραμονή μας και μετά πώς να εξασφαλίσουμε τη συμμετοχή μας στα πλέι-οφ. Πλέον, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, ξεκάθαρα ο στόχος μας είναι να τερματίσουμε στην εξάδα και προβλέπω ότι θα γίνει μεγάλη μάχη».

-Πόσο δύσκολο είναι το πρωτάθλημα της Α1;

«Κατ’ αρχάς, προπονητικά για μένα είναι μια απίστευτη εμπειρία, λόγω των τακτικών που ακολουθούν οι ομάδες, αλλά και του μεγάλου ανταγωνισμού που γίνεται στο σκάουτιγκ. Αυτό με βοηθά να βελτιώνομαι καθημερινά».

Προβάδισμα σε Ολυμπιακό

-Υπάρχει φαβορί ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟ;

«Ο Ολυμπιακός δείχνει να πατά καλύτερα. Έχω την εντύπωση ότι το καλοκαίρι "κτίστηκε" καλύτερα. Ο ΠΑΟ έκανε τρομερά δυνατή κίνηση με την πρόσληψη του Πασκουάλ στον πάγκο του. Θα φανεί στο μέλλον πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Υπάρχει δύσκολο πρόγραμμα και με την Ευρωλίγκα που πολλά μπορούν να συμβούν. Βλέπουμε ότι υπάρχουν αρκετοί τραυματισμοί. Λόγω ομοιογένειας, ο Ολυμπιακός έχει μικρό προβάδισμα, αφού πρόκειται για μια ομάδα που είναι κτισμένη τα τρία τελευταία χρόνια.

-Το μεγάλο άλμα στην καριέρα σου έγινε φέτος, αλλά θεωρώ όχι το μεγαλύτερο.

«Ουδέποτέ σκέφτηκα με αυτό τον τρόπο. Θέλω να βλέπω το σήμερα και τι μπορώ να πετύχω. Δεν μου αρέσει να σκέφτομαι πιο μακροπρόθεσμα. Μόλις τελειώσει η χρονιά θα τα βάλουμε κάτω να δούμε. Πάντως είμαι πολύ ευχαριστημένος με τη συνεργασία μου με τη διοίκηση του Ρεθύμνου».

-Ποια η φιλοσοφία σου ως προπονητής;

«Δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα από τον καιρό που έφυγα από την Κύπρο. Το μπάσκετ εξελίσσεται διαρκώς. Γίνεται ολοένα και πιο γρήγορο και πρέπει να προσαρμόζεσαι. Επιθετικά, θέλω η ομάδα να τρέχει εκεί που πρέπει και εάν δεν τα καταφέρουμε να μπορούμε να περάσουμε την μπάλα κάτω από το καλάθι».

Τεράστιο χάσμα στις ηλικίες

-Παρακολουθείς το κυπριακό πρωτάθλημα. Βλέπεις να υπάρχει πρόοδος τα τελευταία χρόνια σε σχέση με τον καιρό που δούλευες;

«Πραγματικά, με απογοητεύει αφάνταστα η προσέλευση του κόσμου στα γήπεδα. Βλέπουμε παιχνίδια ντέρμπι με πολύ λίγο κόσμο. Μόνο στον Κεραυνό είδα να υπάρχει ικανοποιητική προσέλευση. Γενικά στο πρωτάθλημα, όμως, η παρουσία του κόσμου είναι αποκαρδιωτική. Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα σε αυτό το θέμα. Δεν ξέρω πόσο προβληματίζει την ηγεσία της Ομοσπονδίας αλλά και τις ομάδες αυτό το γεγονός».

-Υπάρχει κάτι άλλο που σε προβληματίζει;

«Ναι, οι έξι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα. Με έξι ομάδες δεν μπορείς να πας πουθενά. Σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης δεν συμβαίνει αυτό το πράγμα. Επιπλέον, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με τον Κύπριο καλαθοσφαιριστή, αφού αυτή τη στιγμή είναι μετρημένα τα παιδιά που μπορούν να βγουν πάνω και να αγωνιστούν με αξιώσεις στο πρωτάθλημα της Α’ Κατηγορίας. Υπάρχει τεράστιο χάσμα μεταξύ των ηλικιών 20-22 με αυτές των 33-35. Επίσης, μετά λύπης μου αντιλήφθηκα ότι το ερχόμενο καλοκαίρι η εθνική μας ομάδα δεν θα λάβει μέρος στα προ-προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου. Δεν ξέρω τους λόγους, όμως, φαντάζομαι ότι ο κυριότερος είναι ότι δεν υπάρχουν παιδιά που να μπορούν να αγωνιστούν με αξιώσεις στην Εθνική ομάδα».

Σε όλα υπάρχει ένα τέλος, όμως…

-Δηλαδή χρειάζονται ακόμα αρκετές τομές. Το πρώτο που πρέπει να αλλάξει ποιο είναι;

«Έπρεπε να αλλάξουν πολλά πριν από έξι χρόνια. Θα σας πω κάτι. Το 2011, όταν ήμουν ομοσπονδιακός και τελείωσαν τα προκριματικά, είπα ότι έπρεπε να γίνει ανανέωση στην Εθνική ομάδα. Δυστυχώς, δεν εισακούστηκα με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο σημείο να συμμετέχουν στο αντιπροοδευτικό μας συγκρότημα, μετά από πέντε χρόνια, τα ίδια παιδιά. Σε όλα υπάρχει ένα τέλος, όμως στη δική μας περίπτωση δεν υπάρχουν άλλα παιδιά που να μπορούν να αγωνιστούν στην Εθνική ομάδα. Αυτό που είχα πει τότε, να πάμε δηλαδή στους ΑΜΚΕ με την Εθνική κάτω των 20 ετών, το έκανε η Ισλανδία και βλέπουμε σήμερα τα αποτελέσματα».

-Για την Εθνική Αλβανίας. Τι μπορούμε να πούμε;

«Εκεί γίνεται μια νέα προσπάθεια. Υπήρχαν παρόμοια προβλήματα με την Κύπρο και για πολλά χρόνια δεν υπήρχε εν ενεργεία Εθνική ανδρών. Θέσαμε ένα πλάνο μέχρι το 2020-21. Ήδη φάνηκαν κάποια πολύ καλά δείγματα γραφής. Η Αλβανία πέτυχε επίσημη νίκη μετά από οκτώ χρόνια. Πλέον ξεκινάμε με τη συμμετοχή μας στα προ-προκριματικά του Παγκοσμίου, θα προσπαθήσουμε να κερδίσουμε μια από τις δύο πρώτες θέσεις στον όμιλό μας, για να προκριθούμε».

Η οικογένεια και ο αδελφικός φίλος

-Κάποια στιγμή στο μέλλον σκέφτεσαι να επιστρέψεις στην Κύπρο για να εργαστείς;

«Φυσικά, διότι η οικογένειά μου βρίσκεται στην Κύπρο. Αυτό μπορεί να συμβεί και αύριο ή τη νέα χρονιά ή μετά από 10 χρόνια. Κάποια πράγματα είναι πάνω από την καριέρα».

-Πώς είναι η ζωή να εργάζεσαι στο εξωτερικό για αρκετά χρόνια μακριά από την οικογένειά σου;

«Η αλήθεια είναι ότι μόνο εγώ και η οικογένειά μου το γνωρίζουμε. Πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου εύκολο».

-Όλοι γνωρίζουν τη σχέση σου με τον Χριστόφορο Λειβαδιώτη. Πολλοί, μάλιστα, λένε ότι είναι αδελφική. Θα τον ήθελες στο πλευρό σου;

«Είναι το μόνο παράπονο που είχα από τον ίδιο. Πολλά απ’ όσα πέτυχα τα χρωστώ στον Χριστόφορο και ναι θα τον ήθελα να είναι μαζί μου σε όλα αυτά που πέτυχα στο εξωτερικό. Όμως, ο κάθε ένας τραβά τον δικό του δρόμο. Έδειξε πολύ καλά δείγματα γραφής και θεωρώ ότι μπορεί να κάνει μια ανάλογη της δικής μου καριέρα, εάν του δοθούν οι ευκαιρίες».

-Πρόσφατα βραβεύτηκες από την ΕΑΚ. Πώς νιώθεις;

«Ήταν πράγματι πολλές οι διακρίσεις όλα αυτά τα χρόνια. Όσοι με γνωρίζουν ξέρουν πόσο αγαπώ την πατρίδα μου. Η πρόσφατη, όμως, βράβευσή μου από την ΕΑΚ ήταν ξεχωριστή διάκριση, αφού μέσω της δουλειάς μου γίνεται διαφήμιση του μπάσκετ της Κύπρου στο εξωτερικό».

Το πλούσιο παλμαρέ του:

3 φορές πρωταθλητής Κύπρου (2011, 2012, 2014)
1 φορά Κυπελλούχος Κύπρου (2011)
1 φορά κάτοχος Σούπερ Καπ Κύπρου (2012)
2 φορές συμμετοχή σε ομίλους Eurochallange (2011, 2012)
1 φορά συμμετοχή σε προκριματικά Eurocup (2012)
3 φορές προπονητής στο All Star Game Κύπρου (2012, 2013, 2014)
4 φορές προπονητής της χρονιάς στην Κύπρο (2010, 2011, 2012, 2014)
Χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες μικρών χωρών (2009)
Κυπελλούχος Βαλκανικής Λίγκας (2016)
Κυπελλούχος Κοσόβου (2016)
Προπονητής της χρονιάς στη Ρουμανία (2015)
Τρίτη θέση στο φάιναλ φορ του Eurochallenge (2015)
Τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Ρουμανίας (2015)