Καλά Χριστούγεννα και γενικά καλές Γιορτές να περάσετε όλοι.
Οι ευχές δίνουν και παίρνουν αυτές τις Άγιες μέρες, είναι, όμως, αλήθεια ότι πολλοί εξακολουθούν να υποφέρουν σε πλείστους τομείς, με κυριότερους αυτούς της υγείας και της οικονομίας.
Για 42η συνεχομένη χρόνια, τα καμπαναριά στον Απόστολο Ανδρέα, στην Αμμόχωστο, στη Μόρφου, στην Κερύνεια και γενικά στους υπό κατοχή δήμους και στις υπό κατοχή κοινότητες δεν θα κτυπήσουν, για να μεταφέρουν το μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου και αυτό εξακολουθεί να καίει τα σωθικά όλων μας.
Παρ' όλα αυτά, εξακολουθούμε να ελπίζουμε στη δικαίωση των προσπαθειών μας και στο Εθνικό θέμα, αλλά και σε άλλα πολλά και σημαντικά που παραμένουν άλυτα.
Τούτες τις μέρες, έχουμε την ευκαιρία να προβούμε και στον αναγκαίο απολογισμό σε ό,τι αφορά το άτομό μας, άλλα και στην αναγκαία αυτοκριτική και να αποφασίσουμε κατά πόσο πετύχαμε κάτι σημαντικό στη χρονιά που μας αφήνει σε λίγες μέρες, αν ήμασταν οι ίδιοι, ή αν πιάσαμε πάτο σε σοβαρά θέματα.
Και είναι πολύ σημαντικό αυτό για ευνόητους λογούς, έστω και αν πολύ λίγοι θα το επιχειρήσουν στο τέλος της ημέρας...
Τούτες τις Αγίες μέρες είναι ευκαιρία να ξεφύγουμε επιτέλους από το «εγώ» και να ασχοληθούμε με το «εμείς».
Να ρίξουμε μια ματιά σε άτομα που πραγματικά υποφέρουν, που δεν έχουν ένα στήριγμα να ακουμπήσουν, που δεν έχουν να φάνε ένα πιάτο φαΐ, που γενικά ζουν ένα συνεχιζόμενο δράμα.
Ας αφήσουμε κάποιους από τους δικούς μας στόχους, οι οποίοι αφορούν στην περαιτέρω καλυτέρευση της καθημερινότητάς μας και ας ασχοληθούμε μα τα πραγματικά σοβαρά προβλήματα των γύρω μας.
Μια κίνηση από μέρους μας, μια μικρή και ασήμαντη για εμάς βοήθεια, πιθανόν να είναι πολύ σημαντική για κάποιους συνανθρώπους μας που η μοίρα τους έπαιξε άσχημο παιχνίδι.
Δεν προσπαθώ από καθέδρας να το παίξω υπεράνω και αλάνθαστος, προσπαθώ απλώς, αφού έχω τη δυνατότητα να απευθυνθώ σε κάποιους, να στείλω το μήνυμα ότι πέραν από τα υλικά αγαθά και την πρόσκαιρη χαρά, υπάρχουν πολλά και σοβαρά θέματα που απασχολούν μεγάλη μερίδα του κόσμου και εκεί πρέπει να επικεντρωθούν οι έχοντες τη δυνατότητα να το πράξουν.
Ας νοιώσουμε επιτέλους και τον πόνο ειδικά νεαρών παιδιών που πριν καλά-καλά προφτάσουν να δουν το φως της ημέρας, βρίσκονται σε ιδρύματα και σε νοσοκομεία και υποβάλλονται σε οδυνηρές εξετάσεις και θεραπείες, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο.
Και, δυστυχώς, μαζί με τα παιδάκια υποφέρουν και αυτοί που τα έφεραν στον κόσμο και οι στενοί συγγενείς.
Εκεί ας επικεντρωθούμε, γι' αυτά τα παιδάκια ας προσευχηθούμε και δεν είναι ανάγκη και φέτος να προκαλούμε με τις δημόσιες εμφανίσεις μας, επιδεικνύοντας τους τόπους που περάσαμε τα Χριστούγεννα και γενικά την περίοδο των Εορτών.
Είναι απλό, σημαντικό και διαχρονικό το μήνυμα των Χριστουγέννων και πραγματικά όποιος θέλει να το αξιοποιήσει, χωρίς τυμπανοκρουσίες και σόου, μπορεί να προσφέρει πολλά και σημαντικά σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη τη στήριξη του.
Ελπίζω, έστω και λίγοι, να έχουν πάρει το μήνυμα.
Μακάρι να είναι οι τελευταίες γιορτές που παραμένουν βουβές οι εκκλησίες και οι ναοί μας στις κατεχόμενες πόλεις και κοινότητές μας, και μακάρι να είναι οι τελευταίες γιορτές που υποφέρει τόσος κόσμος, ειδικά μικρά παιδιά, αθώα και αναμάρτητα.
Καλά Χριστούγεννα και καλές Γιορτές να περάσετε όλοι και ό,τι επιθυμείτε να το έχετε.
Έχετε, όμως, κατά νου το διαχρονικό μήνυμα των Χριστουγέννων…




