ΟΜΟΝΟΙΑ
Η επίθεση ξελασπώνει μέχρι τώρα την Ομόνοια που παρουσιάζει κάκιστες αμυντικές επιδόσεις

Οι αριθμοί είναι πεντακάθαροι και λένε την αλήθεια στην περίπτωση της Ομόνοιας, μετά τις 16 αγωνιστικές. Επιθετικά το «τριφύλλι» τα πάει μια χαρά, αμυντικά έχει πολύ σοβαρό πρόβλημα. Η Ομόνοια πέτυχε 33 γκολ, έχει την 3η καλύτερη επίδοση στο πρωτάθλημα, απέχει μόνο δύο γκολ από την καλύτερη και ένα από τη 2η. Σκόραρε σε όλα τα παιχνίδια πλην ενός και μάλιστα, αν την συγκρίνουμε με ένα χρόνο πριν σε ισάριθμους αγώνες, είναι κατά 6 γκολ καλύτερη.

Η Ομόνοια σκοράρει ελαφρώς πάνω από δύο γκολ ανά αγώνα, ένα καλό ποσοστό. Φτιάχνει ευκαιρίες και δείχνει να βρίσκει ένα αποτελεσματικό μοντέλο παιχνιδιού. Αυτό που χρειάζεται είναι μικροβελτιώσεις, αλλά και συντήρηση της μηχανής. Ένα θέμα είναι η ευχέρεια να μπορεί να μετατρέπει την τακτική της, πέραν από το ρόμβο.

Ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό δείγμα γραφής ήταν το πόσο σωστά λειτούργησε με το κλασικό 4-2-3-1 κόντρα στη Δόξα. Υπάρχει και ένα θέμα επιλογών. Μπορεί ο Αγκάγιεφ να μπήκε στο ψυγείο, αλλά ήταν μία επιλογή για τα άκρα.

Αν όντως αποχωρήσει, η Ομόνοια μένει με τρεις επιθετικές επιλογές (Χριστοφή ή Σέρινταν, Ρουσιά, Κύπρου) στον πάγκο, αν παίζει σε ρόμβο, και με δύο, αν μπουν και ο Ιρλανδός και ο Κύπριος στην 11άδα σε σχήμα με δύο ακραίους. Κύπρου και Ρουσιάς δεν έχουν πάρει φέτος ιδιαίτερο χρόνο.

Όλα αυτά στο ιδανικό σενάριο που δεν υπάρχει τραυματισμός ή τιμωρία. Άρα, ο Νταμπίζας και ο Κάρβερ πρέπει να σκεφτούν καλά τις ισορροπίες.

SOS στην οπισθοφυλακή
Αν μπροστά χρειάζεται συντήρηση και απλά αλλαγή λαδιού, πίσω η Ομόνοια πρέπει να πάει για σέρβις. Τα 22 γκολ παθητικό είναι απογοητευτικό νούμερο. Δύο μόλις παιχνίδια με απαραβίαστη εστία, έβδομη χειρότερη άμυνα του πρωταθλήματος. Ακόμη και σε σύγκριση με πέρσι που η Ομόνοια δεν ήταν και ιδιαίτερα καλή αμυντικά, δέχτηκε εφτά γκολ παραπάνω. Πάρα πολλά.

Με τέτοια νούμερα, δεν μπορεί να πάει μπροστά, να αξιοποιήσει σωστά τις επιθετικές της ικανότητες. Τα αβίαστα λάθη είναι πολλά σε ατομικό επίπεδο. Η συνεννόηση και η τοποθέτηση πολλές φορές προβληματική. Ο αγώνας με τη Δόξα ανέδειξε και το πρόβλημα στις στατικές μπάλες.

Υπάρχει και θέμα μονάδων, αλλά και αγωνιστικής συμπεριφοράς. Σε σύστημα ρόμβου, ειδικά όταν χαθεί η μπάλα, υπάρχει συχνά κενό στη μεσαία γραμμή. Το γεγονός πως με δύο ακραία μπακ με ξεκάθαρα επιθετικούς προσανατολισμούς λόγω της τακτικής είναι λογικό να δημιουργεί κάποια κενά σε ορισμένες περιπτώσεις.

Ο Κάρβερ πρέπει να βρει λύσεις σε όλα και χρειάζεται δουλειά. Το σέρβις ξεκινά από την αγορά νέου «εξαρτήματος». Η Ομόνοια θέλει επείγον στόπερ, έτοιμο και πρώτης γραμμής. Η κακή επιλογή του Νασιμέντο δημιούργησε σοβαρό θέμα και ανάγκασε τον προπονητή να ψάχνει λύσεις ανάγκης, όπως με τους Φλορέσκου, Καρλίτος, αλλά και ν΄ αλλάζει συνέχεια δίδυμο στο κέντρο της άμυνας. Λογική, επομένως, η έλλειψη χημείας και αποτελεσματικότητας.

Σίγουρα ο μετεγγραφικός σχεδιασμός αρχίζει από το κέντρο της άμυνας, αλλά ακουμπά και το κέντρο, όπου και εκεί θα γίνει κίνηση. Από εκεί και πέρα είναι θέμα προπόνησης και πρόβας για το πώς θα ανταποκρίνεται η ομάδα. Τέλος είναι όπως είπαμε και τα ατομικά λάθη. Που είναι μέρος του παιχνιδιού, αλλά στην περίπτωση της Ομόνοιας ξεπερνούν το επιτρεπτό όριο. Η διόρθωση έρχεται μόνο από τον κάθε παίκτη ξεχωριστά.