Η κληρωτίδα της ΟΥΕΦΑ έφερε στον δρόμο του ΑΠΟΕΛ για τη φάση των «32» του Γιουρόπα Λιγκ τη φημισμένη Ατλέτικο Μπιλμπάο.

Μια ομάδα από τις 4-5 που οι πρωταθλητές μας ήθελαν να αποφύγουν όπως ο… διάολος το λιβάνι, αφού η διαφορά δυναμικότητας δεν επιτρέπει και πολλά όνειρα για πρόκριση.

Η βασκική ομάδα αποτελεί μιαν από τις παραδοσιακές δυνάμεις του ισπανικού ποδοσφαίρου - για κάποιους την τέταρτη πίσω από Ρεάλ, Μπαρσελόνα, Ατλέτικο Μαδρίτης, για άλλους, όμως, την τρίτη, πάνω ακόμα και από τους ροχιμπλάνκος.

Τα τελευταία, δε, χρόνια, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ερνέστο Βαλβέρδε, έχει σταθεροποιηθεί στα υψηλά δώματα της ισπανικής λίγκας, έχοντας συνεχείς ευρωπαϊκές παρουσίες, που πέραν από το αδιαμφισβήτητο ταλέντο, προσδίδουν και την απαραίτητη εμπειρία στους νεαρούς, ως επί το πλείστον, ποδοσφαιριστές που την αποτελούν.

Θεωρητικά, ελάχιστες ελπίδες υπάρχουν για τους πρωταθλητές μας να διεκδικήσουν κάτι πέραν από τη… διεκδίκηση των πιθανοτήτων τους για πρόκριση, απέναντι σε έναν αντίπαλο που μπορεί να κερδίζει ομάδες όπως η Μπάρσα και η Ρεάλ, τουλάχιστον στην έδρα του.

Η οποία είναι και ένα από τα βασικά όπλα των Βάσκων, τόσο σε Ισπανία όσο και σε Ευρώπη.

Το ανακαινισμένο πριν από λίγα χρόνια Σαν Μαμές αποτελεί, μαζί με το Βιθέντε Καλντερόν, την πιο σκληρή έδρα της ισπανικής λίγκας, προκαλώντας… εφιάλτες προσαρμογής σε κάθε αντίπαλο.

Είναι γι’ αυτό που ο πρώτος αγώνας στο Μπιλμπάο θα κρίνει σχεδόν τα πάντα στην προσπάθεια των πρωταθλητών μας για άλλη μια μυθική υπέρβαση στην Ευρώπη.Παρά τον υψηλό βαθμό δυσκολίας, παραδοσιακά τα τελευταία χρόνια οι γαλαζοκίτρινοι έχουν στο ενεργητικό τους πολύ θετικές εμφανίσεις στην Ευρώπη απέναντι σε ισπανικές και, γενικότερα, σε ομάδες από την Ιβηρική Χερσόνησο. Κάλλιστα, η «παράδοση» μπορεί να συνεχιστεί, ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος.

Εκείνα που χρειάζονται είναι ουσιαστική ενίσχυση και πίστη. Τα υπόλοιπα, ας ελπίσουμε ότι θα επιβεβαιωθούν ως δεδομένα.

Μιχάλης Παπαδόπουλος