Οι Ντάρμπισαϊαρ - Σέρινταν είναι η συνέχεια πολλών καλών επιλογών που έκανε η Ομόνοια για την κορυφή της επίθεσης στη μετα-Ράουφμαν εποχή

Σημείο αναφοράς της φετινής Ομόνοιας είναι φυσικά η συνεργασία και μαζί η αποτελεσματικότητα των Ντάρμπισαϊαρ και Σέρινταν. Ο Άγγλος και ο Ιρλανδός σημείωσαν ήδη 14 γκολ (8 και 6 αντίστοιχα) και σίγουρα προσδίδουν στην Ομόνοια μεγάλη επιθετική ισχύ. Ο Σέρινταν είχε δείξει πολύ καλά στοιχεία στην παρουσία του στον «αιώνιο», αλλά όχι πολλά τέρματα. Όπως και σε όλη την πορεία του. Πέρσι βρήκε δίχτυα 15 φορές και έφτασε τα 21 σε αγώνες πρωταθλήματος. Έχει φυσικά και γκολ στην Ευρώπη. Ο Ντάρμπισαϊαρ μετρά ήδη οκτώ γκολ στο πρωτάθλημα (έχει και δύο στο Γιουρόπα Λιγκ).

Πάντως είναι σύνηθες φαινόμενο για την Ομόνοια να ποντάρει και συνήθως να επιτυγχάνει στην επιλογή των επιθετικών της. Είχε από τα πρώτα χρόνια της ιστορίας της παράδοση στους σέντερ φορ. Αρχικά ο Λυμπουρής, μετά ο Κόκος Χριστοφόρου. Το αποκορύφωμα ήταν φυσικά για 15 τόσα χρόνια ο Σωτήρης Καϊάφας. Ακολούθησε ο Σπας Τζεβίζοφ, σε σημαντικό βαθμό ο Τζούριακ. Ήρθε μετά η 2η μεγάλη εποχή με τον Ράινερ Ράουφμαν, του οποίου η αποχώρηση από τα γήπεδα (στις αρχές της χρονιάς 2003-2004) συνέπιπτε σχεδόν και με την αλλαγή του ποδοσφαιρικού μας στάτους. Τη μαζική πλέον κάθοδο των ξένων παικτών. Από τότε δεν βρέθηκε φυσικά ο επόμενος Ράουφμαν, αλλά σε 13 χρόνια η Ομόνοια κατάφερε να έχει πάντα έναν ή και δύο σε μερικές περιπτώσεις ικανότατους σκόρερ.

Μετά το 2004

Πέντε φορές για ακρίβεια επένδυσε στα σίγουρα. Αρχικά ήταν ο Κόζλεϊ που πρόλαβε και μερικά παιχνίδια τον Γερμανό. Ο Σλοβάκος επιθετικός είχε εντυπωσιάσει στον Ολυμπιακό και πήγε στην Ομόνοια για ν' αναλάβει και πιο μακροπρόθεσμα τον ηγετικό ρόλο στην επίθεση. Άλλο βέβαιο ποντάρισμα ήταν ο Βακουφτσής, που μετακινήθηκε από τον ΑΠΟΕΛ, ο οποίος επίσης κατέγραψε πολύ καλά στατιστικά σκοραρίσματος. Τρίτη περίπτωση φτασμένου κυνηγού ήταν ο Πάολο Ρινκ. Έπαιξε λίγο, έξι μήνες, αλλά έβαλε σφραγίδα με τα τέρματά του.

Επόμενη κίνηση ο Μιχάλης Κωνσταντίνου, ο μόνος πρωτοκλασάτος Κύπριος στη σύγχρονη εποχή. Ο Μιχαλάκης στα 2,5 χρόνια παρουσίας του ηγήθηκε της επιθετικής γραμμής, άφησε τόσο τον Ζουράφσκι (αυτός ήταν η 5η περίπτωση παίκτη με μεγάλη καριέρα), όσο και τον Ρενχίφο (ήρθε με μεγάλες προσδοκίες, αλλά δεν έπιασε) στον πάγκο. Ο Περουβιανός ήταν ανάμεσα στους λίγους που δεν ανταποκρίθηκαν. Κορυφαία περίπτωση ήταν φυσικά ο Αγκίρε, που ήρθε σαν ο επόμενος Ράουφμαν και πάτωσε. Κάποιος μπορεί να κάνει λόγο και για τον Λούα Λούα, αλλά ο Κογκολέζος δεν ήταν κλασικός σέντερ φορ και δεν πήγε στην Ομόνοια για να παίξει κορυφή.

Οι εκπλήξεις

Ο Μούσα Μ'Γκούνι ήταν η 1η. Όλως τυχαίως κατέληξε σε προπόνηση της Ομόνοιας (είχε έλθει για λογαριασμό του Ολυμπιακού) και το ίδιο απόγευμα αποφασίστηκε η απόκτησή του. Άγνωστος, με περίεργο σουλούπι, αλλά έκανε εξαιρετικές χρονιές. Ο επιθετικός από τη Ζιμπάμπουε ήταν το καλύτερο ντιλ της Ομόνοιας. Τον πήρε χωρίς να πληρώσει σεντ και τον πούλησε για 1 εκατομμύριο ευρώ.

Η 2η περίπτωση είναι ο Φρέντι. Ήταν πολύ καλός στην ΑΕΛ, αλλά πήγε στην Ομόνοια σε ένα σημείο όπου φαινόταν να μπαίνει σε κάμψη. Και πριν καλά-καλά φορέσει τη φανέλα, σκόραρε. Έκανε φοβερή χρονιά το 2011-12 και την επόμενη, όταν ανέλαβε πλέον την κορυφή ο Άλβες, υπενθύμιζε κάθε τρεις και λίγο την επιθετική του δεινότητα. Ο Άλβες ήταν ο επόμενος. Ήρθε με περγαμηνές τον Γενάρη του 2012 (στην 3η απόπειρα της Ομόνοιας να τον αποκτήσει), αλλά ήταν ανέτοιμος και βαρύς. Ουσιαστικά έκανε έναν χρόνο να πάρει στροφές, όμως το τρίμηνο Φεβρουαρίου-Μαΐου του 2013 έκανε παπάδες σε γκολ και απόδοση.

Την ίδια εποχή άρχισε να αναδεικνύεται ένα λαβράκι. Ο Σκέμπρι. Ήρθε σαν αριστερός ακραίος και μπακ-απ των Εφραίμ, Χριστοφή. Είχε φυσικά την ικανότητα να παίξει και κορυφή αν χρειαζόταν. Μέχρι πέρσι το καλοκαίρι ο Μαλτέζος ήταν μία εξαιρετική λύση στο γκολ, είτε σαν κεντρικός επιθετικός είτε σαν 2ος.

Τελευταία περίπτωση ο Ποτέ. Από άποψης βιογραφικού λίγα πράγματα. Αλλά στην Ομόνοια αποδείχτηκε αστέρι πρώτου μεγέθους. Για διάφορους λόγους, όλοι οι πρώτοι σκόρερ και γενικά οι ικανοί σκόρερ της Ομόνοιας τα τελευταία χρόνια αποχώρησαν σχεδόν άμεσα. Είναι, λοιπόν, αναγκαίο ο Σέρινταν να ανανεώσει και ο Ντάρμπισαϊαρ να μείνει όσο περισσότερο μπορεί.

ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΣΚΟΡΕΡ 2003-

ΤΖΟΖΕΦ ΚΟΖΛΕΪ 2003-2006 32
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΚΟΥΦΤΣΗΣ 2005-07 29
ΜΟΥΣΑ Μ'ΓΚΟΥΝΙ 2005*-2008 28
ΠΑΟΛΟ ΡΙΝΚ 2006* 10
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 2009*-2011
ΦΡΕΝΤΙ ΝΤΟ ΣΑΝΤΟΣ 2011-2013 23
ΑΝΤΡΕ ΑΛΒΕΣ 2012*-2013
ΑΝΤΡΕ ΣΚΕΜΠΡΙ 2012-2016 43
ΜΙΚΑΕΛ ΠΟΤΕ 2015-16 17
ΚΙΛΙΑΝ ΣΕΡΙΝΤΑΝ 2015- 21
ΜΑΡΚ ΝΤΑΡΜΠΙΣΑΪΑΡ 2016- 8

* Τα γκολ είναι σε αγώνες πρωταθλήματος. Όπου αστερίσκος σημαίνει ότι ο ποδοσφαιριστής αποκτήθηκε στη χειμερινή μετεγγραφική περίοδο εκείνης της περιόδου.