Η σύζυγος του Παναή της Αλκής μιλά για τα πέντε παιδιά της

Δεν είναι και το πιο συνηθισμένο πράγμα να βλέπεις πέντε αδέλφια να παίζουν ποδόσφαιρο. Και οι γονείς περήφανοι να τρέχουν από γήπεδο σε γήπεδο για να τους παρακολουθούν και να ζουν έντονες ποδοσφαιρικές στιγμές. Μια ξεχωριστή περίπτωση, λοιπόν, ήταν τα παιδιά του παλιού άσου -και από τις σημαίες- της Αλκής Παναή Νικολάου. Η «Σ» πριν από 18 χρόνια μπήκε στο σπίτι της ποδοσφαιρικής οικογένειας και μίλησε με όλους -γονείς και παιδιά- σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία, μέρος της οποίας θα σας θυμίσουμε σήμερα.

Η ποδοσφαιρομάνα

Η πολύτεκνη ποδοσφαιρομάνα Μάρω Π. Νικολάου για 30 σχεδόν χρόνια είναι στα γήπεδα και νιώθει πολύ ωραία και περήφανη γι' αυτό. Πρώτα ήταν για τον σύζυγό της Παναή και ύστερα για τα παιδιά της. Και δεν μιλάμε για τα… τέσσερα παιδιά του Πειραιά, όπως είναι το γνωστό άσμα, αλλά για τα πέντε παιχνίδια της Μάρως και του Παναή Νικολάου. Ο Νίκος 26 χρονών και ο Ανδρέας 22 παίζουν στην πρώτη ομάδα της Αλκής. Ο Χάρης, 24 χρονών, στην Ομόνοια, ο Δημήτρης, 14 χρονών, στα τσικό της Αλκής και σύντομα θα ακολουθήσει ο μικρός Χρίστος, σήμερα 8 χρονών.

-Πηγαίνατε για κόρη και φτάσατε στους πέντε, κ. Μάρω;

«Ναι, είναι γεγονός ότι, μετά τους τρεις πρώτους, θέλαμε την κόρη. Όμως, δόξα σοι ο Θεός, είμαι ευχαριστημένη από τα παιδιά μου, όσο κι αν ήθελα την κόρη. Η κόρη βέβαια είναι διαφορετική για τη μάνα».

-Πώς νιώθεις για τα παιδιά σου που παίζουν μπάλα;

«Είμαι μια περήφανη μητέρα. Πολύ περήφανη γιατί παίζουν μπάλα, αλλά είναι και πολύ καλοί χαρακτήρες».

-Και είσαι αρκετά χρόνια στα γήπεδα…

«Ναι, από τον καιρό του άντρα μου, συνεχίζω τώρα με τα παιδιά μου και πού ξέρεις, ίσως αύριο με τα εγγόνια μου».

-Είσαι εκδηλωτική στα γήπεδα που πηγαίνεις;

«Είμαι το… άλλο άκρο του άντρα μου. Όχι ότι βρίζω ή παρεκτρέπομαι, όμως, ζω έντονα την προσπάθεια των παιδιών μου στο γήπεδο. Μπορεί να φωνάξω ή από ένστικτο να κλοτσήσω… να βάλω τέρμα. Έχω συνέχεια την έγνοια τους, γι’ αυτό συμπεριφέρομαι με αυτόν τον τρόπο, σε αντίθεση με τον Παναή που είναι ήρεμος και πράος».

-Πώς μπορείς να τους βλέπεις όλους, αφού παίζουν την ίδια ώρα σε διαφορετική ομάδα;

«Έχω το ραδιόφωνο στ' αφτί και ακούω για τους άλλους που δεν βλέπω. Ζω κάθε στιγμή τους στο γήπεδο με κάθε τρόπο. Παρακολουθώ, εξάλλου, όλες τις αθλητικές εκπομπές από ραδιοφώνου, τηλεοράσεως και ενημερώνομαι από τις εφημερίδες και ξέρω το καθετί».

-Εσύ τι δηλώνεις, Αλκή ή Ομόνοια;

«Και με τις δύο ομάδες, αφού είναι οι ομάδες που παίζουν τα παιδιά μου. Ποιο χέρι να κόψω και να μην πονέσω; Βέβαια με την Ομόνοια είμαι από τον καιρό που πήγε ο Χάρης. Όταν βλέπω τα παιδιά μου χαρούμενα, γιατί κέρδισε η ομάδα τους, είμαι κι εγώ χαρούμενη»

Και… έξτρα πριμ

-Πώς ζείτε τα παιχνίδια, λίγες μέρες πριν, σαν οικογένεια;

«Πρώτα συζητούμε το παιχνίδι, κάνουμε προβλέψεις, τους συμβουλεύουμε να παίξουν καλά και να είναι πάντα σοβαροί και υπόδειγμα στο γήπεδο».

-Βάζετε και στοιχήματα;

«Όχι. Μόνο αν βάζουν γκολ τους… υπόσχομαι πριμ!»

-Δηλαδή όποιος σκοράρει έχει έξτρα πριμ;

«Ναι, τους δίνω κάποιο ποσό σαν φιλοδώρημα» (εδώ παρεμβαίνει ο Χάρης γελώντας για να πει ότι έχει… δύο χρόνια να πάρει πριμ από τη μητέρα του, όμως η κ. Μάρω αναφέρει ότι πήρε πρόσφατα ο νεότερος, ο Ανδρέας, που σκόραρε).

-Τους υπόσχεστε φιλοδώρημα επειδή είστε σίγουρη ότι δύσκολα θα βάλουν γκολ, μιας και δεν είναι επιθετικοί;

«Όχι, είναι μεγάλη η επιθυμία μου να σκοράρουν όταν παίζουν καλά».

-Πώς συγκρίνεις το ποδόσφαιρο που έβλεπες τον καιρού του συζύγου σου, με τη σημερινή εποχή των παιδιών σου;

«Είναι πολύ διαφορετικό. Τότε οι παίκτες έπαιζαν για τη φανέλα τους, για την ομάδα τους. Βέβαια, τότε δεν μπορούσα να παρακολουθήσω όλα τα παιχνίδια, αφού μεσολαβούσαν εγκυμοσύνες, γέννες, βρέφη… Τώρα είμαι παρούσα σε κάθε παιχνίδι, συζητώ για ποδόσφαιρο. Έχει γίνει βίωμά μας, είναι η ζωή μας».

-Δεν θα θέλατε τα παιδιά σας επιστήμονες, παρά ποδοσφαιριστές;

«Από μικροί είχαν κλίση στο ποδόσφαιρο, λόγω και του πατέρα τους, γι’ αυτό και ποτέ δεν μου πέρασε άλλη σκέψη από το μυαλό. Είμαστε μια ποδοσφαιρική οικογένεια».

-Η γνώμη σου για το ποδόσφαιρό μας;

«Έχουμε μεγάλο πρόβλημα με τη διαιτησία. Δεν μπορώ να βλέπω κάποιους διαιτητές με τα λάθη τους να καθορίζουν το αποτέλεσμα κάποιου αγώνα. Όταν καταδικάζουν μια ομάδα -οποιανδήποτε ομάδα- αυτό με θυμώνει, γιατί βλέπω τους κόπους κάποιων ποδοσφαιριστών να καταδικάζονται».

-Είσαι περήφανη για τα παιδιά σου;

«Είμαι πρώτα περήφανη γιατί τα παιδιά μου παίζουν ποδόσφαιρο. Είμαι όμως και ευτυχισμένη που έκανα πέντε παιδιά που βγήκαν καλά στην κοινωνία και ο άντρας μου χαίρει μεγάλης εκτίμησης. Αυτό είναι το πιο μεγάλο κέρδος. Η εκτίμηση και η αγάπη του κόσμου. Και τα παιδιά μας είναι καλοί χαρακτήρες και μπορώ να πω ότι ακολούθησαν τον πατέρα τους στο ποδόσφαιρο αλλά και το ήθος».

Flashback
Ο Παναής της Αλκής

Το όνομα Παναής Νικολάου είναι ταυτόσημο με την ιστορία της Αλκής. Ο παλιός άσος των γηπέδων μας έγραψε ξεχωριστή ιστορία στην «Αθάνατη», τη δεκαετία του ‘70 και ξεχώρισε για την άριστη τεχνική του κατάρτιση, αλλά και το ήθος του. Έπαιξε στην Αλκή μέχρι το 1978 και στη συνέχεια βοήθησε την ομάδα του από το πόστο του εφόρου ποδοσφαίρου. Δεν έφυγε όμως έκτοτε από τα γήπεδά, αφού είναι πλέον φίλαθλος και τρέχει να χαρεί τα παιδιά του, τους διαδόχους του στα γήπεδα.

Στη συνέντευξή του στη «Σ», στις 6 Δεκεμβρίου του 1998, ο Παναής δηλώνει περήφανος που τα παιδιά του παίζουν ποδόσφαιρο, αφού ήταν κάτι που ονειρευόταν, δηλαδή τα παιδιά του να δώσουν συνέχεια στη δική του πορεία.

-Πώς μπορείς να παρακολουθείς όλα τα παιδιά;

«Τα βολεύουμε σχεδόν όλα, αφού συνήθως η μία ομάδα παίζει Σάββατο και η άλλη Κυριακή (εννοεί Αλκή και Ομόνοια). Ξεκινάμε από το πρωί για να δούμε τον Δημήτρη στα τσικό της Αλκής. Εάν παίζουν και οι δύο ομάδες ταυτόχρονα, διαλέγουμε το πιο δύσκολο παιχνίδι ή πηγαίνω εγώ στον έναν και… στον άλλον η Μάρω».

-Ποιο από τα παιδιά σου μοιάζει του Παναή της Αλκής;

«Στο στυλ νομίζω ο Νίκος. Έχει περισσότερα στοιχεία από το δικό μου παιχνίδι».

-Τους κάνει κριτική μετά τους αγώνες;

«Βεβαίως τους κάνω. Θα έλεγα ότι δεν είναι κριτική αλλά συμβουλές και μιλώ και αναλύω μαζί τους τα παιχνίδια. Στο γήπεδο θέλω να είναι υπόδειγμα, να μην ασχολούνται με τη διαιτησία.»

-Αγωνιστικά πώς τους κρίνεις;

«Ένας παίκτης πάντα έχει να μάθει από το ποδόσφαιρο κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα περισσότερα. Ο Νίκος ήταν άτυχος με τους τραυματισμούς του, αφού πήγε στην Ομόνοια και δεν μπόρεσε για διάφορους λόγους να συνεχίσει. Για τον Χάρη ήξερα ότι θα παίξει καλή μπάλα. Ήταν τυχερός γιατί όταν πήγε στην Ομόνοια γινόταν ανανέωση και μπήκε γρήγορα στην ομάδα, δεν είχε τραυματισμούς. Ο Ανδρέας νομίζω ξέρει καλύτερη μπάλα από τους δύο, όμως, τώρα άρχισε να παίζει στην α’ ομάδα. Θέλει ακόμα παιχνίδια. Είναι παίκτης που μυρίζεται το γκολ»

-Στο παιχνίδι Αλκή - Ομόνοια με ποιον είσαι;

«Εγώ είμαι με την Αλκή (εδώ άρχισε τα… παράπονα ο Χάρης και η υπόλοιπη οικογένεια γελάει). Όταν παίξεις 20 χρόνια σε μια ομάδα, σίγουρα μετράει η δική σου ποδοσφαιρική καριέρα. Σε τέτοιο παιχνίδι εγώ προτιμώ να παίξουν καλά, ο καθένας για την ομάδα του, κι όποιος είναι πιο καλός ή πιο τυχερός να κερδίσει».