ΟΜΟΝΟΙΑ
Το τελευταίο του χαρτί θα κληθεί να παίξει τις επόμενες 72 ώρες ο Ελλαδίτης τεχνικός διευθυντής

Αν συγκρίνει κανείς τα μεγέθη, τότε η απώλεια των δύο βαθμών θεωρείται χωρίς δεύτερη σκέψη αποτυχία για την Ομόνοια. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Βάσει της εικόνας του «τριφυλλιού» στα παιχνίδια με Ερμή και Αναγέννηση οι τέσσερεις βαθμοί είναι επιτυχία και η συγκομιδή πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που εδικαιούτο να πάρει.

Δεν θα σταθούμε περισσότερο στις δύο προβληματικές εμφανίσεις. Μιλούν άλλωστε από μόνες τους και δικαιολογημένα υπάρχει προβληματισμός και απογοήτευση. Θα σταθούμε όμως στους λόγους που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση.

Η προβληματική ανασταλτική λειτουργία της ομάδας οφείλεται κατ' αρχήν και κύρια στα πρόσωπα που στελεχώνουν τη μεσοαμυντική γραμμή (άρα στον κακό προγραμματισμό), όπως και στην αδυναμία της τεχνικής ηγεσίας να πάρει το καλύτερο από τον κάθε παίκτη ξεχωριστά και γενικότερα να βοηθήσει να βελτιωθεί η συνολική εικόνα της ομάδας.

Κακός προγραμματισμός
Ο Νίκος Νταμπίζας πραγματοποίησε 11 μετεγγραφές, εκ των οποίων οι δύο είναι τερματοφύλακες. Από τις υπόλοιπες εννέα, οι πέντε αφορούσαν σε αμυντικούς ποδοσφαιριστές. Οι Κωνσταντινίδης, Γιόργκεσεν δεν έπαιξαν καθόλου, ο Σοϊλέδης πήρε χρόνο συμμετοχής ερχόμενος από τον πάγκο, ενώ οι Παντελιάδης και Νασιμέντο όχι μόνο δεν βοήθησαν αλλά στα παιχνίδια που έπαιξαν ήταν οι αδύναμοι κρίκοι.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, δεν μπορούμε να προβλέψουμε πώς θα εξελιχθούν στην πορεία οι συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές και πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η συνεισφορά τους. Ωστόσο, η μέχρι τώρα μηδαμινή τους συνεισφορά είναι κάτι που χρεώνεται στον τεχνικό διευθυντή του «τριφυλλιού».

Ακόμα πιο αψυχολόγητη θεωρείται η απόφαση του Νταμπίζα να μην αποκτήσει καθαρόαιμο αμυντικό μέσο. Και δεν αναφερόμαστε σε έναν οποιοδήποτε κόφτη (ειδικά κάποιον νεαρό που θα εγγραφεί στη λίστα β’) , αλλά σε έναν ποιοτικό και έμπειρο μέσο για να ξεκινά και να τελειώνει η ενδεκάδα από αυτόν. Στην ίσως πιο νευραλγική θέση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, ο Νταμπίζας εναποθέτει τις ελπίδες του στη μεγαλύτερη απογοήτευση του «πράσινου» ρόστερ, τον Φλορέσκου!

Ο Ρουμάνος μέσος πάει από το κακό στο χειρότερο και αφήνει επανειλημμένα εκτεθειμένους όσους πίστεψαν στην αξία του. Δεν είναι, όμως, ο μόνος…

Επίσης, δεν μπορούμε να μη σχολιάσουμε για πολλοστή φορά την πρόθεση/σκέψη του τεχνικού διευθυντή να αποκτήσει έναν πολυθεσίτη ποδοσφαιριστή για να γεμίσει τα τεράστια κενά στο κέντρο της άμυνας και στη μεσαία γραμμή! Επαναλαμβάνουμε και την εύλογη απορίας μας: θα παίζει τη μια αγωνιστική στόπερ και την επόμενη σαν κόφτης;

Πώς μπορεί ο συγκεκριμένος παίκτης, όσο καλός και να είναι, να είναι ο ηγέτης και των δύο γραμμών; Γιατί αυτήν τη στιγμή η Ομόνοια θέλει έναν ποιοτικό παίκτη με ηγετικά χαρακτηριστικά και στις δύο γραμμές.

Και το χειρότερο είναι πως γίνονται σκέψεις να αποκτηθεί ένας παίκτης για δύο θέσεις τη στιγμή που στο ρόστερ υπάρχουν τρεις αριστεροί μπακ (με τους νεοφερμένους Σοϊλέδη και Παντελιάδη να είναι μέχρι στιγμής αναπληρωματικοί του Μαργκάσα!), τρεις δεξιοί μπακ, ενώ πολυτέλεια μπορεί να χαρακτηριστεί και η απόκτηση Κρέσιτς, όχι γιατί η Ομόνοια δεν είχε ανάγκη από ενίσχυση στον «άσο» αλλά γιατί ήταν πολύ πιο μεγάλη η ανάγκη ενίσχυσης σε άλλες θέσεις.

Από τη στιγμή μάλιστα που πάρθηκε απόφαση να μην αποχωρήσει κάποιος παίκτης από το υφιστάμενο ρόστερ, η απόκτηση Κρέσιτς μοιάζει με… αυτογκόλ του Νταμπίζα.

Σε κατάσταση πανικού
Το μέχρι στιγμής δείγμα της Ομόνοιας στον αγωνιστικό χώρο, όπως και οι επιλογές του Νίκου Νταμπίζα, προκαλούν απογοήτευση και ερωτηματικά. Πιο προβληματισμένοι και απογοητευμένοι είναι οι ίδιοι οι διοικούντες του «τριφυλλιού». Για την ακρίβεια, είναι σε κατάσταση πανικού και άρχισαν να αμφισβητούν και αυτοί τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται ο τεχνικός διευθυντής τα θέματα προγραμματισμού.

Το ερώτημα όμως είναι κατά πόσον έχουν και οι ίδιοι ευθύνες για το πώς κύλησε ο προγραμματισμός και μέχρι πού φθάνουν. Δεν θα επεκταθούμε περαιτέρω επί της παρούσης για το συγκεκριμένο θέμα, αναμένοντας να δούμε πώς θα εξελιχθούν οι επόμενες τρεις μέρες.

Κρίνεται το μέλλον του
Τι μπορεί όμως να αλλάξει μέσα στο επόμενο τριήμερο; Κατά την άποψή μας, μπορούν να αλλάξουν πολλά, αλλά και τίποτα. Δεν θα αλλάξει σχεδόν τίποτα στην περίπτωση που δεν αλλάξει απόφαση (όπως ανακοινώθηκε και επίσημα) για μη αποδέσμευση ποδοσφαιριστών. Αν αποκτηθεί μόνο ένας ποδοσφαιριστής στη λίστα α’, τότε μοιάζει σχεδόν απίθανο να κλείσουν όλες οι ανοιχτές τρύπες του ρόστερ. Εκτός κι αν βρει κάτι εξαιρετικό ο Νταμπίζας από τη λίστα β’.

Από την άλλη, αν αρμόδιοι αποφασίσουν έστω και τώρα να πάρουν γενναίες αποφάσεις και να μπολιαστεί το ρόστερ με ποιότητα και εμπειρία, τότε θα αυξήσει κατακόρυφα τις πιθανότητες για επίτευξη των -όποιων- στόχων της. Και όταν αναφερόμαστε σε γενναίες αποφάσεις, εννοούμε φυσικά την αποδέσμευση ποδοσφαιριστών (οι οποίοι αποδεδειγμένα πλέον δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά) ανεξαρτήτως οικονομικού κόστους και την αντικατάστασή τους με παίκτες πρώτης γραμμής.

Κάτι που έπρεπε να γίνει πριν από τρεις μήνες και όχι τρεις ημέρες πριν κλείσει το μετεγγραφικό παράθυρο.
Μέσα σε αυτό το τριήμερο θα κριθούν πολλά. Ενδεχομένως και το μέλλον του Νίκου Νταμπίζα. Όχι γιατί κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά του, αλλά γιατί θα χάσει και την τελευταία ικμάδα εμπιστοσύνης στα μάτια του κόσμου, πιθανότατα και της Διοίκησης.