Η αγωνιστική και η διοικητική φιλοσοφία που την οδηγούν από επιτυχία σε επιτυχία

Εφτά χρόνια πριν, η ΑΕΚ έπεφτε στη Β΄ κατηγορία και δεν ήταν λίγοι αυτοί που προέβλεπαν ότι ο σύλλογος, που δημιουργήθηκε για να εκπροσωπεί τη Λάρνακα και να πρωταγωνιστήσει, θα έμπαινε σε κακοτοπιές. Όμως, όχι απλώς κρατήθηκε όρθια, αλλά επανήλθε δριμύτερη. Εφτά χρόνια μετά, κάνει θραύση στην Ευρώπη και κερδίζει εύσημα για τον τρόπο λειτουργίας της. Το μοντέλο που μπήκε σε λειτουργία από το 2010 και που τελειοποιήθηκε στην πορεία, οι ρυθμίσεις που έγιναν όταν έπρεπε, η αναδιοργάνωση στο σημείο που χρειαζόταν, έφεραν τη σημερινή υγιή και λαμπερή εικόνα.

Η επιστροφή στην 1η κατηγορία το 2010, σημαδεύτηκε άμεσα από έξοδο στην Ευρώπη και καπάκι με τη συμμετοχή σε ομίλους. Η δεύτερη προσπάθεια αναδιοργάνωσης απέφερε δύο ευρωπαϊκές εξόδους, τη φοβερή φετινή πορεία, δύο εξαιρετικές χρονιές στο πρωτάθλημα και καθολική αναγνώριση. Η επιτυχία της επταετίας βασίστηκε σε δύο τομείς.

Η ΑΕΚ το 2010 επέλεξε να δουλέψει με τεχνικό Διευθυντή. Ο Ζόρντι Κρόιφ άλλαξε όλη σχεδόν την ομάδα, αλλά έκανε επιλογές διάνα. Όταν αποχώρησε, ήρθε ένας εξίσου εξαιρετικός διευθυντής, ο Τσάβι Ρόκα. Αμφότεροι, μέχρι σήμερα, έκαναν εξαιρετικές επιλογές ποδοσφαιριστών. Αμφότεροι έδωσαν στους μέχρι εκείνη τη στιγμή όχι καταξιωμένους προπονητές τους, τα εχέγγυα να δείξουν την αξία τους και να δημιουργήσουν ομάδα. Ο Κρόιφ πόνταρε αρχικά στη δική του σχολή, την ολλανδική, αλλά σταδιακά έβαλε μέσα και το ισπανικό στοιχείο, που κυριαρχεί σήμερα.

Επιλογή διάνα ήταν φυσικά για τον πάγκο και ο Ραν Μπεν Σιμόν. Γενικά επένδυσε στους προπονητές, με έφεση στην τακτική. Ο Ρόκα συνέχισε με τους Ισπανούς, αλλά πέρασε και σε επίπεδο προπονητών. Ο Κρίστιανσεν είναι Δανός, αλλά έχει καθαρά ισπανική ποδοσφαιρική παιδεία. Δημιουργήθηκε έτσι μία αγωνιστική φιλοσοφία, βασισμένη με την πάροδο των ετών στη πιο επιτυχημένη σήμερα ποδοσφαιρική σχολή.

Είναι πολύ εύκολο, από την ώρα που υπάρχει τα θεμέλιο, να γίνονται αλλαγές στο υλικό. Είναι επίσης πιο εύκολο παίκτες από την ίδια σχολή να δένουν. Από την άλλη είναι και οι επιλογές αυτές καθαυτές. Η ΑΕΚ, παράλληλα, είχε τα μάτια της στην «κυπριακή αγορά» και έκανε αρκετές σωστές κινήσεις. Μαργκάσα, Ντα Σίλβα, Άλβες, Τρισκόφκι είναι τέσσερα παραδείγματα. Υπάρχουν και άλλα. Δεν δίστασε να δώσει συμβόλαιο σε παίκτες με ηλικία, για να προσθέσει νοοτροπία, όπως ο Χαραλάμπους και ο Χαραλαμπίδης.

Το οικονομικό-διοικητικό μοντέλο

Τα δεδομένα ήταν δύσκολα το 2009. Όλοι όσοι ανέλαβαν να διοικήσουν έκαναν πολύ καλή δουλειά και τα οικονομικά έγιναν διαχειρίσιμα, τη στιγμή που η ομάδα κατέγραφε επιτυχίες. Μετά την προεδρία του Μάριου Έλληνα με Φοίβο Σταυρίδη αναπληρωτή πρόεδρο και Ευάγγελο Μούσκο αντιπρόεδρο ποδοσφαιρικού τμήματος, ανέλαβε η διοικούσα επιτροπή με πρόεδρο τον Κώστα Μιχαηλίδη και τους Πελεκάνο, Τρεππίδη και Φράγκο στο πλευρό του. Το 10-11 αναλαμβάνει πρόεδρος ο Μιχαηλίδης μέχρι τον Νοέμβριο του 2013. Θυμίζουμε ότι πάντα στα διοικητικά ο Ντίνος Λευκαρίτης βοηθούσε με την εμπειρία του και όχι μόνο, ενώ ο γιος του Αντρέας Λευκαρίτης είναι πρόεδρος του καλαθοσφαιρικού τμήματος.

Η χρονιά 2013-14 δεν πήγε καλά (είχε προσληφθεί ο Ελευθερόπουλος) από αγωνιστικής άποψης. Στα μέσα της περιόδου αυτής έγιναν αποδεσμεύσεις, έμεινε συγκεκριμένο υλικό, που θα ήταν η βάση της επόμενης χρονιάς, έγινε η ορθή οικονομική περισυλλογή και μπήκε στο παιχνίδι τον Δεκέμβριο του 2013 ο Άντρος Καραπατάκης. Οπότε ήρθε η αναβάθμιση σε όλα. Η ΑΕΚ έφτιαξε ομάδα, λειτούργησε ακόμη πιο επαγγελματικά, έθεσε βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο πλάνο για να ανεβαίνει επίπεδο. Κερασάκι στην τούρτα το ιδιόκτητο γήπεδο. Σε χρόνο ρεκόρ, το στολίδι της είναι έτοιμο να την υποδεχτεί.