Ζήσαμε δυο ιστορικές, από κάθε άποψη, βραδιές αυτήν την εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της οποίας, από αυτήν εδώ τη στήλη, την είχαμε χαρακτηρίσει μεγάλη ποδοσφαιρικά, πριν από τη διεξαγωγή των επαναληπτικών αναμετρήσεων στους δυο ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Και τις ζήσαμε σε όλο τους το μεγαλείο και με όλη την ένταση, λες και κάποιο χέρι σχεδίασε το όλο σκηνικό.
Σε πέντε μόλις αγωνιστικά λεπτά, ο ΑΠΟΕΛ έστειλε στο καναβάτσο τη Ρόζεμποργκ με απανωτούς «κανιβαλισμούς» και τον κόσμο του στα ουράνια, ενώ στη Μόσχα στο φινάλε ο Τρισκόφσκι έστειλε τη Σπάρτακ σε ευρωπαϊκές διακοπές και επίσης τον κόσμο της ΑΕΚ στους εφτά ουρανούς.
Και αν ο Απόλλων ήταν πιο προσεχτικός στην αμυντική του λειτουργία σε κρίσιμα στάδια της αναμέτρησης με τους Ελβετούς, θα μιλούσαμε για την απόλυτη επιτυχία, την απόλυτη ποδοσφαιρική ηδονή για τους εκπροσώπους μας.
Είναι απόλυτα σίγουρο ότι, όσες επιτυχίες και να έρθουν στο άμεσο μέλλον, αυτές που πέτυχαν ΑΠΟΕΛ και ΑΕΚ κόντρα σε πολύ δυνατές ομάδες, αλλά και με τον τρόπο που επετεύχθησαν, θα είναι χαραγμένες στο μυαλό του κάθε πραγματικού φιλάθλου για μπόλικο διάστημα.
Μπόλικα μπράβο και μπόλικα συγχαρητήρια σε πρωταθλητές και δευτεραθλητές, που και υπερβάσεις έκαναν και ψηλά τη σημαία κράτησαν κι αρκετούς βαθμούς πρόσθεσαν στη χώρα μας που τόσο ανάγκη τους έχει, πέραν βέβαια από τη δόξα που κέρδισαν αλλά και τα οικονομικά οφέλη που αποκόμισαν.
Πλέον πάνε για άλλα, στοχεύοντας σε νέες υπερβάσεις και σε νέες ιστορικές επιτυχίες.
Έτσι κι αλλιώς σε τέτοιου επιπέδου αναμετρήσεις, στον προθάλαμο δηλαδή της εισόδου σε ομίλους, ήταν και είναι εξαίρεση του κανόνα να έχει ομάδα μας τον τίτλο του λογικού φαβορί ή έστω να θεωρείται στα χαρτιά το απόλυτο ντέρμπι η αναμέτρηση…
Καλή τύχη και στη συνέχεια για το δίδυμο των εκπροσώπων μας, που μπορούσε κάλλιστα να ήταν τρίο, αν λίγο η κούραση και λίγο η κακή αμυντική λειτουργία του Απόλλωνα δεν μετέτρεπαν το 3-1 σε 3-3, με τους Ελβετούς στην επόμενη φάση.
Έχω όμως την άποψη ότι η πρόκριση χάθηκε και από το κακώς ακυρωθέν γκολ του Αγγελή και από την ατυχία στο πρώτο ματς στην Ελβετία, με το χαμένο πέναλτι και το γκολ στις καθυστερήσεις.
Κατά τα άλλα, ξεκινούν οι 31οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, στους οποίους σαν Κύπρος έχουμε απαιτήσεις και -γιατί όχι;- θέλουμε και πιστεύουμε ότι θα καταφέρουμε να φτάσουμε και πάλι σε κατάκτηση μεταλλίου ή και μεταλλίων.
Ο Παύλος Κοντίδης, ο σημαιοφόρος της αποστολής, μάς άνοιξε την όρεξη στο Λονδίνο και ελπίζουμε και ο ίδιος και άλλοι αθλητές να φτάσουν σε υπέρβαση ιστορική και να τιμήσουν τα χρώματά μας.
Μπορεί να μην είναι ποσοτικά η μεγαλύτερή μας αποστολή, είναι όμως ίσως η πιο ποιοτική, κι αυτό αφήνει υποσχέσεις για μια γενικά καλή παρουσία στο Ρίο της Βραζιλίας.
Καλή επιτυχία στην Κύπρο μας, καλή επιτυχία και στους Ελλαδίτες αθλητές και μακάρι να ακούσουμε και πάλι τον Εθνικό μας Ύμνο…
