Σε λιγότερο από δυο εβδομάδες ξεκινά ο νέος μαραθώνιος και πλείστες των ομάδων που θα συμμετάσχουν ακόμη δεν έχουν ολοκληρώσει το ρόστερ τους.
Είναι η ίδια εικόνα που παρουσιάζεται κάθε χρονιά τέτοια εποχή και πολλοί είναι αυτοί που τρέχουν να βάλουν τις τελευταίες πινελιές ή και να προβούν σε πρόωρες αλλαγές, αφού δεν ικανοποιήθηκαν από κάποιους εκ των νεοφερμένων παικτών στα φιλικά που προηγηθήκαν…
Όπως και να έχει το όλο σκηνικό, η ουσία είναι ότι οι δικαιολογίες και οι υποσχέσεις κάπου εδώ τελειώνουν, κι όλοι ετοιμάζονται να εισέλθουν στον αγωνιστικό χώρο για να δώσουν τις εξετάσεις τους.
Πολλά ειπωθήκαν, περισσότερα γράφτηκαν και, όπως γίνεται συνήθως, απλόχερες υποσχέσεις αφέθηκαν από τους πλείστους, σε ό,τι αφορά τη δυναμικότητα των ομάδων τους.
Ουδείς ανέμενε ότι στη διάρκεια της προετοιμασίας θα είχαμε σκηνικό εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα χρόνια, είτε στον συνολικό αριθμό παικτών που θα αποκτούσαν οι ομάδες είτε και στις δηλώσεις αισιοδοξίας που θα ήταν στην επικαιρότητα.
Είναι έργο που έχουμε ζήσει για έτη και έτη και που δυστυχώς, σαν παλιά ελληνική ταινία, επαναλαμβάνεται διαρκώς και βέβαια έχει για τους περισσοτέρους αναμενόμενο τέλος…
Με βάση όλα όσα ειπωθήκαν στην περίοδο της προετοιμασίας, τουλάχιστον 4 ομάδες κτυπούν τίτλο, άλλες 4 θέλουν διακαώς να εισέλθουν στην εξάδα, οι νεοφερμένοι θέλουν να σωθούν και οι λοιποί να έχουν καλύτερη πορεία από την περυσινή.
Και όμως, όλοι γνωρίζουν ότι ένας θα σηκώσει κούπα πρωταθλητή, άλλοι τρεις θα πάνε Ευρώπη και άλλοι δυο θα συμπληρώσουν την εξάδα, ενώ τρεις θα οδηγηθούν στη Β κατηγορία.
Θα ισχυριστεί κάποιος ότι δεν είναι κακό να υπάρχει πίστη και αισιοδοξία στις ομάδες για επίτευξη των αγωνιστικών τους στόχων.
Ως ένα σημείο και δικαιολογημένο είναι και φυσιολογικό, αλλά διαφέρει κατά πολύ σε πολλές περιπτώσεις από τους στόχους που τίθενται, κι αυτό επιβεβαιώνεται από τις πρώτες κιόλας αγωνιστικές της κάθε περιόδου.
Άρα περισσότερο για λαϊκή κατανάλωση γίνονται κάποιες δηλώσεις και όχι γιατί ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Όταν κάποιος νιώθει και κυρίως είναι δυνατός για το μέγεθός του, δεν το βροντοφωνάζει, απλά αναμένει να το αποδείξει εμπράκτως όταν κληθεί επίσημα και με κάθε ευκαιρία.
Κι αυτό γιατί οι δηλώσεις εντυπωσιασμού, στις πλείστες των περιπτώσεων, καταλήγουν σε μπούμερανγκ κι αφήνουν πολλούς σοβαρά εκτεθειμένους.
Έτσι κι αλλιώς τα μακριά κοντά έγιναν και από τις πρώτες αγωνιστικές θα φανεί, ώς ένα σημείο, για το πού θα τραβήξει η κάθε ομάδα.
Απλά, για τους πολύ βιαστικούς, να θυμίσω ότι στις πρώτες 5-6 αγωνιστικές κάνουν την εμφάνισή τους κάποιες εκπλήξεις που συζητούνται, κι αυτό έχει την εξήγησή του σύμφωνα και με τους ειδικούς στο θέμα αυτό προπονητές.
Οι ομάδες καλά-καλά δεν γνωρίζονται και κυρίως προέρχονται από δίμηνη προετοιμασία, άρα στο κεφάλαιο φυσική κατάσταση πάνω-κάτω ξεκινούν από την ίδια αφετηρία.
Η εικόνα αλλάζει όσο περνούν οι αγωνιστικές, κι αυτό είναι ένα στατιστικό στοιχείο που παρουσιάζεται σε κάθε χρονιά.
Αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να αναμένουμε αν τα λογικά προγνωστικά -σε ό,τι αφορά στις ομάδες που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν- θα επαληθευτούν, όπως και για το κάτω διάζωμα ποιες από τις υποψήφιες θα τραβήξουν τα περισσότερα ζόρια και ποιοι θα κάνουν το... κάτι παραπάνω.
Θυμίζω ότι επίσημα η νέα ποδοσφαιρική περίοδος ξεκινά την ερχόμενη Τέταρτη με τη διεξαγωγή του Σούπερ Καπ στο ΓΣΠ ανάμεσα σε πρωταθλητές και κυπελλούχους της περασμένης περιόδου.
Είναι ο τρίτος σε αξία τίτλος, αλλά δεν παύει από το να καταγράφεται στην ιστορία…
Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.
