Τέσσερα χρόνια μετά το αργυρό μετάλλιο στο Λονδίνο, ο Κοντίδης στοχεύει ν' ανέβει και στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στην Ολυμπιάδα του Ρίο

«Μου αρέσει η συνεχής βελτίωση και, στην προκειμένη περίπτωση, βελτίωση είναι από το αργυρό να πας στο χρυσό μετάλλιο».

«Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο τεράστια δύναμη που δίνουν οι καθημερινές απλές εκδηλώσεις του κόσμου προς το πρόσωπό μου».

«Υπάρχει ποιότητα και ταλέντο στην αποστολή της Κύπρου για το Ρίο. Μην εκπλαγείτε να επιστρέψουμε όχι μ' ένα αλλά με δύο μετάλλια».

Το ολυμπιακό μετάλλιο ήταν ένα όνειρο για τον κυπριακό αθλητισμό. Μέχρι πριν από 4 χρόνια, όταν ο Παύλος Κοντίδης μας ξεσήκωσε, παίρνοντας τη 2η θέση στην ιστιοπλοΐα - ανεβαίνοντας παράλληλα στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Τεράστια στιγμή, ένα αργυρό μετάλλιο για την Κύπρο. Μιλώντας περί βάθρου, ο Παύλος ετοιμάζεται για το Ρίο και ξεκάθαρα τονίζει στη «Σ» πως θέλει και πάλι ν' ανέβει, αλλά με τη διαφορά πως αυτή τη φορά θα είναι στο πιο πάνω σκαλί. Θέλει ν' ακούσει τον ύμνο και να δει τη σημαία της Κύπρου να κυματίζει στον μεσαίο ιστό. Ο Κοντίδης πάει με τις καλύτερες προοπτικές στο Ρίο. Σήμερα βρίσκεται στη 2η θέση στην Παγκόσμια Κατάταξη, την υψηλότερη στην καριέρα του (είχε φτάσει μέχρι το νο3).

«Είναι σημαντικό να είσαι 2ος στον κόσμο, αντανακλά την καλή δουλειά που κάνουμε με την ομάδα μου. Τα αποτελέσματά μου ήταν τέτοια που μας έφεραν στη 2η θέση. Είναι κίνητρο να φτάσω στην 1η θέση. Είμαι τόσο κοντά, όσο και μακριά απ' αυτό. Όμως είναι ολυμπιακή χρονιά και στο τέλος κανένας δεν θα θυμάται την κατάταξη, αλλά ποιος κέρδισε τα μετάλλια στους αγώνες», μας είπε ο Κύπριος πρωταθλητής, ο οποίος διανύει το τελικό στάδιο της προετοιμασίας του:

«Ο τελευταίος επίσημος αγώνας ήταν το Παγκόσμιο στο Μεξικό. Ένας επίπονος αγώνας εφτά ημερών. Τώρα θα προετοιμαστώ για τρεις εβδομάδες στην Κροατία (βρίσκεται ήδη εκεί). Ακολούθως για άλλες τρεις εβδομάδες στο Ρίο, στα ολυμπιακά νερά. Εκεί μπορείς πέρα από την προπόνηση να δεις και τους αντιπάλους σου. Αντιλαμβάνεστε ότι, αν δεις πως υπερέχεις, η αυτοπεποίθησή σου ανεβαίνει. Αν διαπιστώσεις το αντίθετο μπορείς να κάνεις διορθώσεις στα τεχνικά θέματα, στην τακτική, ας πούμε αν υπάρχει θέμα ταχύτητας, αν πηγαίνεις σε λάθος πλευρά. Αν διαπιστώσεις τι κάνουν πιο καλά οι αντίπαλοί σου, μπορείς να κάνεις διορθώσεις και να τους ανταγωνιστείς με ίσους όρους».

-Πού θα επικεντρωθείς σ' αυτό το τελευταίο διάστημα της προετοιμασίας σου; Μένουν δύο μήνες, 8 Αυγούστου ξεκινάς την προσπάθειά σου.

«Έχουμε κάνει τη σημαντική δουλειά στην προπόνηση. Μένουν οι πινελιές. Σωματικά είμαι απόλυτα έτοιμος. Σε αυτό το διάστημα που απομένει μέχρι το Ρίο το κυριότερο είναι η πνευματική προετοιμασία. Να μείνω συγκεντρωμένος, με θετική ενέργεια, να διατηρώ σε φόρμα το μυαλό μου».

-Αργυρός ολυμπιονίκης το 2012, έτοιμος για το βήμα παραπάνω, για το χρυσό;

«Θέλω μετάλλιο και στη Βραζιλία. Έχω πει όμως πολλές φορές, από το 2012, ότι μου αρέσει η συνεχής βελτίωση και, στην προκειμένη περίπτωση, βελτίωση είναι από το αργυρό να πας στο χρυσό μετάλλιο. Αυτός, λοιπόν, είναι ο μεγάλος μου στόχος.»

-Θα σε ικανοποιούσε, όμως, να έρθεις δεύτερος ή τρίτος, αργυρό ή χάλκινο;

«Εξαρτάται, το αγώνισμα της ιστιοπλοΐας διαρκεί πολλές μέρες. Πολλές μέρες μάχης, έτσι τις αποκαλώ. Αν στην αρχή μείνεις πίσω στην κατάταξη και δεν μπορείς να διεκδικήσεις το χρυσό, τότε θα κυνηγήσεις τη 2η ή την 3η θέση. Αν τα καταφέρεις, με βάση αυτές τις συνθήκες, τότε είσαι χαρούμενος. Αν πάντως μείνω εκτός βάθρου θα είναι πολύ λυπηρό».

-Είναι πάντως σημαντικό και μόνο που μιλάμε πλέον για μετάλλια. Δεν ήμασταν συνηθισμένοι εδώ στην Κύπρο να συζητάμε για τέτοιες επιτυχίες»

«Η Ολυμπιακή μας Ομάδα για το Ρίο μεγαλώνει, ήδη αριθμεί 10 αθλητές, σίγουρα θα αυξηθεί σύντομα, μπορεί τελικά, όπως υπολογίζω, να ταξιδέψουν 15, μέχρι και 17 στη Βραζιλία για ν' αγωνιστούν. Όλα αυτά από μία μικρή χώρα, με πληθυσμό κάτω από ένα εκατομμύριο. Αλλά δεν είναι μόνο η βελτίωσή μας σε αριθμούς εκπροσώπησης. Υπάρχει περισσότερη ποιότητα και ταλέντο στην κυπριακή ομάδα. Μην εκπλαγείτε να επιστρέψουμε τελικά όχι μ' ένα αλλά με δύο μετάλλια. Και να είστε σίγουροι ότι οι Κύπριοι αθλητές θα πετύχουν αρκετά πλασαρίσματα σε υψηλές θέσεις».

-Τι θα έβγαζε η σύγκριση του Παύλου του 2012 με αυτόν του 2016. Στον αθλητισμό και στη ζωή σου;

«Σαν αθλητής έχω φυσικά ωριμάσει. Στην Αγγλία το 2012 ήμουν μόλις 22 ετών, τώρα είμαι 26 και σίγουρα πιο ολοκληρωμένος. Σωματικά, νοητικά, αλλά και από άποψη τακτικής. Σαν άνθρωπος, στη ζωή μου δεν θα έλεγα ότι υπάρχει αλλαγή μετά το Ρίο, εκτός φυσικά από την αναγνωρισιμότητα. Ο κόσμος που με βλέπει στον δρόμο με χαιρετάει, μου δείχνει την αγάπη του. Απλά πράγματα, όπως αυτό που έγινε προχθές στη Λεμεσό, να με πλησιάζει ένας νεαρός ποδηλάτης και να μου φωνάζει χαμογελώντας 'Παύλο, θέλουμε χρυσό'. Συμβαίνουν διάφορα τέτοια, φαίνονται ίσως ασήμαντα, αλλά δεν είναι. Το αντίθετο. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση απίστευτη δύναμη μου δίνει ο κόσμος. Πόσο θετική επιρροή έχει σε μένα».

Υπάρχει πάντα ένα ζητούμενο για τους αθλητές, ειδικά τους «μοναχικούς» (στα ατομικά αθλήματα). Πόσης στήριξης τυγχάνουν από τα αρμόδια σώματα και πόσο τους βοηθά η στήριξη αυτή;

«Είναι εξαιρετικά σημαντική η στήριξη. Ο ΚΟΑ, η ΚΟΕ, ο Ναυτικός Όμιλος Λεμεσού και η Ομοσπονδία με στήριξαν με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Τους ευχαριστώ για άλλη μία φορά. Όπως επίσης θέλω να ευχαριστήσω τους χορηγούς μου, τον ΟΠΑΠ Κύπρου και το Λεβέντειο Ίδρυμα, όπως και τους υποστηρικτές μου. Το Stelios Foundation, την ΑJK Welth Management και τη Βήτα Constructors. Χωρίς όλους αυτούς θα ήταν απίθανο να έχω αυτήν την πορεία».