Έχει ολοκληρωθεί άλλη μια αγωνιστική χρονιά.

Έχουμε πρωταθλητή και κυπελλούχο ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνα, δίκαια στο τέλος της ημέρας και μαζί με ΑΕΚ και Ομόνοια τα καλύτερα τους ευχόμαστε στη νέα ευρωπαϊκή πρόκληση που, λίαν συντόμως, τους αναμένει.

Τώρα που έσβησαν οι προβολείς και γίνεται και ο αναγκαίος απολογισμός της χρονιάς συνολικά, αλλά και από τον καθένα ξεχωριστά, είναι ευκαιρία να γίνει επιτέλους η ανάλογη αυτοκριτική και να πάμε παρακάτω.

Ήταν μια χρονιά, στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, γεμάτη ανταγωνισμό, με κυρίαρχο στοιχείο τις πολλές εναλλαγές στα πάνω και στα κατά και, βεβαίως, το κοντράστ συναισθημάτων.

Όμως, παρά το γεγονός ότι πολλά κρίθηκαν στις τελευταίας αγωνιστικές και στις λεπτομέρειες, θεωρώ ότι στο τέλος της ημέρας ο βαθμολογικός πίνακας του πρωταθλήματος αντικατοπτρίζει, σε τεράστιο βαθμό, τη συνολική πορεία των ομάδων.

Ο πρωταθλητής έκανε πολλά ρεκόρ, πάρα το ότι κάποια στιγμή βρέθηκε στους μείον 7 βαθμούς από την κορυφή και, για πρώτη φορά, δέχτηκε 4 ήττες στο ΓΣΠ.

Μετά από αυτήν την... κοιλιά και ειδικά στα μπαράζ είχε πορεία... τρένου και, αφού δυο φορές νίκησε την ουσιαστικά μόνη αντίπαλό του στο κυνήγι του τίτλου ΑΕΚ, δικαίως έκοψε πρώτος το νήμα για 4η συνεχή χρονιά.

Η ΑΕΚ ήταν σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα η πιο σταθερή σε απόδοση, είχε ποιότητα και όλα τα εφόδια για να κάνει την υπέρβασή της, όμως πλήρωσε την αποτυχία της να διαχειριστεί σωστά την πρωτιά, με αποτέλεσμα στο τέλος να έχει πενιχρή συγκομιδή στα μπαράζ, που αποδείχτηκε ότι ήταν όλα τα λεφτά.

Οι άλλοι δυο εκπρόσωποί μας στην Ευρώπη, Απόλλων και Ομόνοια, με μπόλικα σκαμπανεβάσματα, ουδέποτε ουσιαστικά στην πορεία πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να διεκδικήσουν έστω την κορυφή.

Σε ό,τι αφορά στην Ανόρθωση, μια από τα ίδια στα τελευταία χρόνια, με καλό ξεκίνημα και άσχημο φινάλε, με συνεπακόλουθο, βεβαίως, να μένει για τρίτη συνεχή χρονιά εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Κοντολογίς, ήταν μια χρονιά που χαρακτηρίζεται πολύ καλή για τον ΑΠΟΕΛ, παρ' ότι έχασε το κύπελλο, ιδανική στο τελείωμα για τον Απόλλωνα που σήκωσε τρόπαιο, αφήνει υποσχέσεις για την ΑΕΚ που παραμένει στην ελίτ με προοπτικές, ενώ ήταν άσχημη για την Ομόνοια και εντελώς αποτυχημένη για την Ανόρθωση και ειδικά για την ΑΕΛ, που στα τελευταία χρονιά τη συνηθίσαμε με διαφορετικούς στόχους.

Το ερώτημα πλέον είναι πώς θα παρουσιαστούν στη νέα περίοδο οι μνηστήρες για τίτλο, αλλά και για ευρωπαϊκά εισιτήρια.

Θα καταφέρει ο ΑΠΟΕΛ να διατηρήσει τα σκήπτρα για 5η συνεχή χρονιά και να ισοφαρίσει το δικό του ρεκόρ, που κρατά από τη δεκαετία του 1930;

Θα καταφέρει η ΑΕΚ, στην τρίτη της προσπάθεια, να σπάσει το ρόδι;

Στον Απόλλωνα από την Τετάρτη δήλωσαν ότι θέλουν πρωτάθλημα για πρώτη φορά από το 2006, θα τα καταφέρουν να το διεκδικήσουν;

Πώς θα επηρεαστεί η Ομόνοια από τη μη κατάκτηση και στη φετινή περίοδο ενός τροπαίου και πώς θα παρουσιαστούν Ανόρθωση και ΑΕΛ, μετά την άσχημη φετινή τους χρονιά;

Είναι ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις και βέβαια θα πρέπει να δούμε πρώτα πώς θα ολοκληρώσουν το ρόστερ οι ομάδες και στη συνέχεια με ποιες προοπτικές θα εισέλθουν στη νέα περίοδο.

Επί του παρόντος, υπάρχει λίγος χρόνος για να αξιοποιήσουν αυτοί που έχουν την ευθύνη να φτιάξουν τις ομάδες και, αφού εισέλθουμε σε... ευρωπαϊκούς χτύπους καρδιάς, θα αναμένουμε τη νέα κατάσταση πραγμάτων αρκετά αργότερα.

Τονίζω ξανά ότι σε αυτό το χρονικό σημείο φτιάχνονται ουσιαστικά οι ομάδες…

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.