Καταξιωμένος αμυντικός με ήθος, ήταν «σημαία» για την ομάδα της Λάρνακας

Πριν λίγες μέρες έφυγε από τη ζωή ο πρώην διεθνής αμυντικός και αρχηγός της Αλκής, ο Νικολής Στυλιανού. Ο Νικολής της Αλκής, όπως τον ήξερε ο φίλαθλος κόσμος. Ναι, δίπλα από το μικρό του όνομα ήταν η ομάδα του και όχι το επίθετό του, ένδειξη της μεγάλης εκτίμησης και αγάπης που είχε ο κόσμος στο πρόσωπό του, διότι ο Νικολής δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής, αλλά και ένας αθλητής ήθους που ξεχώριζε στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Ο Νικολής, μαζί με τον Παναή, ήταν για μία 20ετία οι «σημαίες» της Αλκής και δεν είναι τυχαίο που αγωνίστηκαν και στην Εθνική μας Ομάδα. Διότι, ήταν πολύ σημαντικό στη δεκαετία του ’70 μια ομάδα όπως η Αλκή να έχει δύο παίκτες στην Εθνική.

Ο Νικολής ήταν ένας πραγματικός «τζέντλεμαν» των γηπέδων, που ο φίλαθλος κόσμος θα θυμάται με θαυμασμό. Μετά την αποχώρησή του από τα γήπεδα πρόσφερε για αρκετά χρόνια τις υπηρεσίες του στο πόστο της τεχνικής ηγεσίας και ειδικά στις Ακαδημίες της Αλκής.

Γνώριζα πολύ καλά τον Νικολή Στυλιανού και πολύ τακτικά μιλούσαμε για το ποδόσφαιρο, το οποίο αγαπούσε πολύ. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας προσπαθούσε να βοηθήσει πρώην συμπαίκτες ή αντιπάλους του για κάποια προβλήματα που είχαν. Άνθρωπος χαμηλών τόνων, πρόσχαρος και παθιασμένος για το ποδόσφαιρο, πέρασε τα δικά του προβλήματα, χωρίς παράπονο για κανέναν.

Η στήλη θα θυμίσει κάποιες στιγμές του καλού φίλου Νικολή, σαν μνημόσυνο στον μεγάλο αυτόν παίκτη και άνθρωπο, μέσα από μια συνέντευξη που παραχώρησε στη «Σ» τον Αύγουστο του 1983.

21 χρόνια στα γήπεδα

Όπως μας είπε ο Νικολής, γράφτηκε στην Αλκή το 1954-55, όταν η ομάδα ήταν στη Β’ κατηγορία. Το 1959-60 η Αλκή ανήλθε στην Α’ κατηγορία. Ο Νικολής έπαιξε ποδόσφαιρο 21 χρόνια (1955-1976) στην Αλκή, η οποία ήταν και η μεγάλη αγάπη του. Πρώτος προπονητής του ήταν ο Αράμ Τερζιάν και μέχρι το 1958 αγωνιζόταν ως κυνηγός. Το 1957 προπονητής ήταν ο Ζέγκελερ και την περίοδο 1959-60, που η Αλκή ανήλθε στην Α’ κατηγορία, ο Λουκαΐδης.

Από το 1958-66 αγωνίζεται ως λίμπερο (κεντρικός αμυντικός). Το 1963 σταμάτησε προσωρινά το ποδόσφαιρο, για 5-6 μήνες, λόγω εγχείρησης που έκανε, και τη θέση του πίσω πήρε ο Παναής. Σαν δεξιός οπισθοφύλακας άρχισε να παίζει το 1972, μέχρι που τερμάτισε το ποδόσφαιρο, με προπονητή τον μεγάλο δάσκαλο Γκρέγκορι Πατσιάτσεφ (ήταν την περίοδο 1971-74).

Άλλοι προπονητές στην καριέρα του ήταν οι Αρχοντίδης, Τ. Χριστοδούλου, Λαμπής, Τσιατσέφκσι.

Ευχαριστίες/ δυσάρεστες στιγμές

Ο Νικολής Στυλιανού, αναπολώντας το παρελθόν, μας δήλωνε πως ευχάριστη στιγμή ήταν η άνοδος της Αλκής στην Α’ κατηγορία το 1960. Δύο νίκες επί του ΑΠΟΕΛ ήταν αξέχαστες. Στη Λάρνακα με 6-1 και στη Λευκωσία με 3-2, παρ' όλο που έχανε με 0-2. Πήρε τη νίκη στα τέσσερα τελευταία λεπτά.

Η Αλκή, θυμάται, ήταν ο «κακός δαίμονας» για τον ΑΠΟΕΛ και την Ανόρθωση τότε. Ο Νικολής θυμάται και τη νίκη της Εθνικής επί της Β. Ιρλανδίας (1-0), με προπονητή τον Π. Αβρααμίδη. Ο ίδιος έπαιζε πολύ καλά με προσωπικό αντίπαλο τον Ντούκαν.

*Ποιες ήταν οι δυσάρεστες στιγμές της καριέρας σου;

«Ήταν αρκετές. Πρώτα το γεγονός ότι η Αλκή πήγε 4 φορές σε τελικό Κυπέλλου, χωρίς να πάρει μια φορά το τρόπαιο. Ο τελικός με τον ΑΠΟΕΛ στο 'Τσίρειο' το 1976 ήταν και το τελευταίο στην ποδοσφαιρική μου καριέρα (χάσαμε 6-0). Άλλη δυσάρεστη στιγμή ήταν όταν κερδίζαμε 2-0 τον Πεζοπορικό, αλλά χάσαμε 4-2 στα τελευταία 10 λεπτά!»

Η εκτίμηση του κόσμου

*Τι κέρδισες τόσα χρόνια παίζοντας ποδόσφαιρο;

«Δεν μετάνιωσα που υπήρξα ποδοσφαιριστής και, αν μπορούσα, θα έπαιζα και σήμερα στην Αλκή. Τι κέρδισα; Την ικανοποίηση που έπαιξα ποδόσφαιρο και το καλό όνομα που άφησα στους φιλάθλους, κι αντιπάλους ακόμα. Κι αυτό, η εκτίμηση του κόσμου, είναι μεγάλο κέρδος».

Ο Νικολής θεωρούσε πως η καλύτερη εποχή της Αλκής ήταν το 1967-70, όταν στην ομάδα έπαιζαν οι: Πετράκης, Θεοδόσης, Νικολής, Σολής, Κ. Αλεξάνδρου, Παναής, Σαββής, Κοκής, Αθανάσης, Σέργης, Τάρταρος, Μαρνέρος, Ττέρος, Κωστάκης κ.ά.

Καλύτερη Εθνική Κύπρου, της εποχής που έπαιζε, θεωρεί αυτήν του 1966-71, με παίκτες όπως οι Αλκιβιάδης, Λ. Θεοδώρου, Κουρέας, Σταύρος, Κ. Αντωνίου, Λεωνίδας, Στεφανής, Α. Στυλιανού, Παμπουλλής, Ν. Χαραλάμπους, Ευθυμιάδης.

Flashback
Αιωνία να ‘ναι η μνήμη τους

Ο Νικολής της Αλκής είναι ο τελευταίος παλαίμαχος παίκτης που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Και ασφαλώς θα συναντήσει εκεί που βρίσκεται αρκετούς γνωστούς και φίλους, πρώην συμπαίκτες και αντιπάλους. Και έχει πολλά να πει και να θυμηθεί με τον πρώην Γενικό Γραμματέα της Αλκής Παράσχο Χαραλάμπους, αφού κι αυτός πρόσφερε πολλά με το ήθος που τον διέκρινε. Είναι και ο πρώην Έφορος Ποδοσφαίρου Στέλιος Στυλιανού (Ζάρρας) που έφυγε λίγες μέρες προηγουμένως, αλλά και οι νεότεροι ποδοσφαιριστές της ομάδας του, οι Μιχάλης Τάρταρος (που έπαιξε και στην Ανόρθωση) και Παναγιώτης Παναγιώτου.

Αιωνία θα ‘ναι η μνήμη τους, για την παρουσία τους στο ποδόσφαιρό μας, την προσφορά και τον χαρακτήρα τους. Δεν είναι λίγοι αυτοί που έφυγαν νωρίς και ξαφνικά, προκαλώντας θλίψη στους δικούς τους αλλά και στον φίλαθλο κόσμο. Δεν μπορούμε να τους αναφέρουμε όλους και ειδικά τους πιο παλιούς. Τους μνημονεύουμε όλους κάνοντας αναφορά σε αυτούς που αγωνίστηκαν μετά τη δεκαετία του ’70. Ολόκληρες… ενδεκάδες μάς κοιτάζουν από ψηλά.

Είναι οι τερματοφύλακες: Μάκης Αλκιβιάδης (ΕΠΑ), Άντρος Ξυστούρης (ΑΣΙΛ, Απόλλων, ΠΟΛ), Άγγελος Ζυμαράς (Ευαγόρας, Ολυμπιακός), Γιαννάκης Ιωάννου (Σαλαμίνα), Γιαννάκης Παπαϊωάννου (Απόλλων) Αντρίκκος (Ανόρθωση).

Οι αμυντικοί: Χρ. Φασουλής (Απόλλων), Μιχάλης Κολοκάσης (ΑΠΟΕΛ), Αντρέας Παστελλίδης (ΠΟΛ), Λούκας Κουλλαπής (Σαλαμίνα), Κώστας Παναγιώτου, Άκης Ιωάννου (Ομόνοια), Αντ. Καράς, Π. Ιακώβου, Σιαήλης, Ζάρνας (Ανόρθωση), Σ. Πετράκης (ΑΠΟΕΛ), Π. Βλάχος (Σαλαμίνα), Α. Θωμάς (Σαλαμίνα), Ν. Πασπαλλής (ΑΠΟΠ/ Ευαγόρας), Γ. Σπύρου (ΕΠΑ).

Οι μέσοι: Γιαννάκης Ιωάννου (Απόλλων), Σ. Τσιριπιλλής (ΑΠΟΕΛ), Χαμπής Κλείτος (ΕΠΑ), Κοσμάς, Τ. Τσίκκος (Ολυμπιακός), Π. Τσίγκης (Διγενής), Ντ. Χ’’Στυλλής, Τάρταρος (Αλκή), Α. Φώκκης, Χρύσανθος (Σαλαμίνα), Χρ. Τιμοθέου (Δόξα).

Οι επιθετικοί: Σταυρινός (ΠΟΛ), Α. Κωνσταντίνου (Ένωση), Γ. Βλίττης (Ένωση), Μήτσιος (ΕΠΑ, Ομόνοια, Σαλαμίνα), Αθηαινίτης (Άρης), Α. Μιαμηλιώτης (ΑΠΟΕΛ), Μάνος (Διγενής), Π. Σιάηλος (Ανόρθωση), Γιαλλούρης (Ευαγόρας), Μ. Μιχαήλ (Ανόρθωση).