Ο ακούραστος, ανιδιοτελής, πρόθυμος ποδοσφαιριστής-προπονητής

Από τους ανθρώπους που συνέδεσαν τη ζωή τους με το ποδόσφαιρο και την Ανόρθωση ήταν ο Αντώνης Τσούκκας- Καράς, ο οποίος κέρδισε την αγάπη και εκτίμηση όλων για την προφορά και την ανθρωπιά του. Ποδοσφαιριστής και αργότερα προπονητής, ο Αντώνης Καράς λάτρεψε την Ανόρθωση και το όνομά του είναι γραμμένο στην Ιστορία της, αφού ήταν ο προπονητής που ηγήθηκε -ανιδιοτελώς - της ομάδας στα πρώτα δύσκολα χρόνια του εκτοπισμού, δουλεύοντας με πάθος και πείσμα για να κρατηθεί μετά το 1974. Και δεν είναι τυχαίο που η Ανόρθωση έδωσε το όνομα του Αντώνη Καρά στο προπονητικό της κέντρο, τιμώντας τον προπονητή και άνθρωπο, αλλά και διατηρώντας αιώνια τη μνήμη του.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, λίγο πριν το ετήσιο μνημόσυνό του, η οικογένεια Καρά παρέθεσε δείπνο, στο οικογενειακό της κέντρο στο Παραλίμνι, στην ομάδα του 1974, η οποία, με προπονητή τον Α. Καρά και Πρόεδρο τον Τάκη Πελεκάνο που κράτησαν όρθια την Ανόρθωση, πήρε και το πρώτο τρόπαιο στην προσφυγιά. Στην εκδήλωση μίλησαν ο τότε Πρόεδρος κ. Πελεκάνος και ο αρχηγός της ομάδας Αντωνάκης Κκαφάς, που εξήραν την προσφορά του Καρά και της ομάδας του 1974.

Ημερολόγιο 1974-75

22 Οκτωβρίου 1974: Ξεκίνησε προπονήσεις ο ΑΣΙΛ Λύσης ταυτόχρονα με την Ανόρθωση. Στη Λεμεσό προπονητής ήταν ο Πανίκος Ιακώβου και στη Λάρνακα ο Αντώνης Καράς.

29 Οκτωβρίου: Ο Πρόεδρος της Ανόρθωσης, Δρ. Τάκης Πελεκάνος, διαβεβαίωσε όλους ότι η Ανόρθωση θα συμμετάσχει κανονικά στο νέο πρωτάθλημα και ότι η ομάδα θα έχει σαν έδρα το -παλιό-ΓΣΖ.

10 Νοεμβρίου: Ανόρθωση και Πεζοπορικός στο πρώτο φιλικό μετά την προσφυγιά έμειναν στην ισοπαλία 2-2. Για την Ανόρθωση σκόραραν οι Κοβής (47’) και Τάρταρος (68’), και για τον ΠΟΛ οι Π. Πιερής (42’) και Καλλής (78’).

17 Νοεμβρίου: Στο ΓΣΖ έγινε φιλικός αγώνας για την ενίσχυση των προσφύγων μεταξύ Ανόρθωσης και ΕΠΑ, ο οποίος έληξε ισόπαλος 2-2. Τα γκολ της Ανόρθωσης πέτυχαν οι Κοβής (6’), Μάντης (66’) και της ΕΠΑ οι Τζίβας (10’), Α. Παναγιώτου (78’).

1η Δεκεμβρίου: Ξεκίνησε το πρωτάθλημα 1974-75. Η Ανόρθωση αντιμετώπισε την ΑΕΛ στο ΓΣΟ και «πήρε» ισοπαλία 2-2. Στο 18΄ με πέναλτι ο Κοβής άνοιξε το σκορ (αποβλήθηκε ο Πόντζιος της ΑΕΛ). Η ΑΕΛ ισοφάρισε με τον Στελλάκη (44’) και πήρε προβάδισμα με τον Σταύρο (56’ πέν.). Στο 73’ με αυτογκόλ ο Χ’’Κωνσταντής έκανε το 2-2.

17 Δεκεμβρίου: Ο προπονητής της Ανόρθωσης Αντώνης Καράς δήλωσε ότι η Ανόρθωση θα ξαναγίνει μεγάλη και όσοι από τους παίκτες της δεν μπορούν να τιμήσουν τη φανέλα της θα είναι καλύτερα να φύγουν. Η Ανόρθωση, όμως, η οποία ξεκίνησε καλά το πρωτάθλημα, αντιμετωπίζει φοβερές δυσκολίες στις προπονήσεις.

4 Φεβρουαρίου 1975: Την αλλαγή της έδρας της ζήτησε η Ανόρθωση. Αντί να αγωνίζεται στο Παραλίμνι ζήτησε να δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο της Αραδίππου για τον λόγο ότι οι περισσότεροι παίκτες της διέμεναν στη Λεμεσό και τη Λάρνακα.

10 Μαρτίου: Έπειτα από επίμονες προσπάθειες του Δ.Σ. της Ανόρθωσης βρέθηκε οίκημα στη Λάρνακα, στο οποίο στεγάστηκε προσωρινά ο σύλλογος.

28 Μαρτίου: Σε ανακοίνωσή της η Ανόρθωση ευχαρίστησε το τρίο της διαιτησίας (Στέφανο Χ’’Στεφάνου, Νίκο Παπαδόπουλο και Γεώργιο Παπαγεωργίου), οι οποίοι δώρισαν στον σύλλογο τα δικαιώματα διαιτησίας μετά το τέλος του αγώνα με τον Διγενή.

22 Ιουνίου: Από τις πιο μεγάλες νίκες της Ανόρθωσης στο πρωτάθλημα. Διέλυσε 9-1 την ΑΕΛ. Τρία τέρματα πέτυχε ο Φοίβος, από δύο οι Κοβής, Τάρταρος, κι από ένα οι Θεοχαρίδης, Φώτος. Έτσι, τερμάτισε στην 6η θέση με 26 βαθμούς.

25 Ιουνίου: Η Ανόρθωση απέκλεισε στο κύπελλο την Αλκή στα πέναλτι (8-7). Ο τερματοφύλακας Φάνος απέκρουσε τρία πέναλτι. Ο κανονικός αγώνας και η ημίωρη παράταση έληξαν 2-2.

29 Ιουνίου: Στον ημιτελικό στο ΓΣΟ η Ανόρθωση κέρδισε 1-0 τον Απόλλωνα με τέρμα που πέτυχε στο φινάλε ο Δημ. Σαββίδης.

6 Ιουλίου 1975: Ιστορική ημερομηνία για την Ανόρθωση. Κατέκτησε το κύπελλο νικώντας στον τελικό την Ένωση Νέων Παραλιμνίου με 3-2 και πήρε τον πρώτο της τίτλο στην προσφυγιά. Η Ανόρθωση σκόραρε με τους Μάντη (55΄), Φοίβο (81’ πέν.), Θεοχαρίδη (86’).

Στον τελικό έπαιξε με τους: Φάνο, Κοβή, Νικόλα, Στέφανο, Τάρταρο, Θεοχαρίδη, Σολέα, Μάντη, Αντωνάκη, Φώτο και Φοίβο.

Μια ζωή Ανόρθωση

Ο Αντώνης Καράς ήταν μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές μορφές της Ανόρθωσης και συνέδεσε το όνομά του με όλες τις κατακτήσεις τίτλων της ομάδας από το 1957 μέχρι το 1975. Κατέκτησε 5 πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα. Έπαιξε στη χρυσή εποχή της Ανόρθωσης (1956-64) και αγωνίστηκε ως μέσος και αμυντικός. Υπήρξε συμπαίκτης με τους Πάπυρο, Αντρίκκο, Πάμπο, Σιαήλη, Αττά, Κώστα, Άντη, Σιαλή, Άσπρου, Σιάηλο, Κοκκινή, Θωμά, Π. Ιακώβου, Αντωνάκη, Α. Οδυσσέως κ.ά. Στην Ανόρθωση έπαιξε μέχρι το 1971 και υπήρξε και διεθνής. Ακολούθως ανέλαβε τον Εθνικό Άσσιας ως προπονητής-παίκτης.

Ο Καράς ήταν ο προπονητής της Ανόρθωσης αμέσως μετά τον εκτοπισμό και έμεινε εκεί -αμισθί- μέχρι το 1977, στη δυσκολότερη περίοδο της ιστορίας της. Όταν ήλθε ο Βούλγαρος προπονητής Γκ. Πατσιάρεφ ο Καράς έμεινε κοντά του ως βοηθός.

Ο Α. Καράς δούλευε με πάθος και ενθουσιασμό για την Ανόρθωση, την οποία αγαπούσε ακόμη περισσότερο κι από την οικογένειά του. Έψαχνε γήπεδα για να κάνει προπόνηση, ακόμα και σε χωράφια. Υπάρχει μαρτυρία ότι και σε χωράφι γεμάτο με αγκάθια αναγκάστηκε να προπονήσει την ομάδα, ενώ έκανε προπόνηση έξω από στρατόπεδα για κάποιους νεαρούς στρατεύσιμους παίκτες της ομάδας.

Μαζί με τον Αντώνη Καρά, οι παίκτες που γράφτηκαν στην Ιστορία της για τη δύσκολη χρονιά μετά την προσφυγιά είναι: Φάνος Στυλιανού, Χριστάκης Κοβής, Ανδρέας Πιερής, Στέλιος Αντώρκας, Στέφανος Λυσάνδρου, Αρτέμης Θεοχάρους, Αχιλλέας Νικολάου, Χρίστος Σολέας, Γιαννάκης Μάντης, Αντωνάκης Κκαφάς, Γιώργος Θεοχαρίδης, Φοίβος Βραχίμης, Φώτος Χ’’Δημητρίου, Νικόλας Νικολάου, Δημήτρης Σαββίδης, Κώστας Κωνσταντίνου, Μιχάλης Τάρταρος, Γιαννάκης Ζάρνας, Τουμάζος Τουμάζου, Ανδρέας Παττίχης, Μιχάλης Παμπόρης.

Ο Δρ. Τάκης Πελεκάνος που ήταν ο Πρόεδρος του σωματείου σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια είχε για συνεργάτες του τούς: Μιχάλη Μέρτακκα, Κυριάκο Θεοχάρους, Γιώργο Βραχίμη, Στέλιο Στυλιανού, Τάκη Σολομωνίδη, Στέλιο Φρεναρίτη, Παναγιώτη Λοϊζιά, Χριστόδουλο Μάρκου.