ΟΜΟΝΟΙΑ
Κρίσιμοι είναι οι επόμενοι μήνες για τους «πράσινους», κι όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους

Μάρτιος-Απρίλιος-Μάιος… Οι πιο κρίσιμοι μήνες, των τελευταίων χρόνων, για την Ομόνοια. Από τη μια ο βραχνάς των Κριτηρίων Μαρτίου κι από την άλλη τα σημαντικά παιχνίδια που έχει να δώσει η ομάδα σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Βεβαίως, εδώ και λίγα χρόνια, κάθε Άνοιξη, η ιστορία επαναλαμβάνεται για τον Σύλλογο, που προσπαθεί να επιτύχει την οικονομική εξυγίανση και, παράλληλα, να ξαναδώσει στην ομάδα τη χαμένη της αίγλη και δυναμική, με την κατάκτηση κάποιου τίτλου.

Η φετινή Άνοιξη, όμως, έχει μια ξεχωριστή ιδιαιτερότητα για την Ομόνοια, καθώς διακυβεύονται πάρα πολλά σε σχέση με το άμεσο μέλλον της ομάδας, λόγω και της αλλαγής που επιδιώκει να κάνει, τόσο σε διοικητικό όσο και σε τεχνικό επίπεδο. Ο Μάιος είναι μήνας εκλογών, ίσως των πιο σημαντικών των τελευταίων χρόνων, ενώ από την άλλη η πρόσληψη Νταμπίζα σηματοδοτεί μια νέα αρχή για την ομάδα. Ωστόσο, κάθε νέα αρχή θέλει γερά θεμέλια για να πετύχει και θα ήταν ό,τι καλύτερο για την Ομόνοια τον Μάιο να υπάρχει διοίκηση καθολικής αποδοχής και, κυρίως, εύρωστη οικονομικά.
Η Ομόνοια θέλει και οφείλει την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο να καταστεί πιο ανταγωνιστική και να διεκδικήσει με αξιώσεις το πρωτάθλημα. Δεν την παίρνει άλλο.

Μεγαλώνει η πίεση
Πανηγύρισε για τελευταία φορά τίτλο πρωταθλήματος το 2010 και τίτλο κυπέλλου το 2012. Η πίεση ολοένα και μεγαλώνει, λόγω και της αδυναμίας για ευρωπαϊκή διάκριση. Η Ομόνοια βρέθηκε σε πολύ δύσκολη κατάσταση και ο ερχομός των «πρώην προέδρων», όσο και αν δεν άρεσε σε αρκετούς, ήταν πριν από δύο χρόνια μια «σανίδα σωτηρίας». Το γεγονός ότι υποβόσκει κρίση μεταξύ διοίκησης και οργανωμένων οπαδών δυσχεραίνει την όλη την κατάσταση. Από την άλλη, όμως, οι όποιες προσπάθειες γίνονται για διάδοχη κατάσταση πέφτουν στο κενό.

Κουράστηκε ο κόσμος
Το νυν δ.σ. προσπαθεί να κρατήσει τον κόσμο «ζεστό» σε πολύ δύσκολους καιρούς, αλλά ο κόσμος της Ομόνοιας «κουράστηκε» γενικώς… Παράλληλα, χρειάζονται και αποτελέσματα στο γήπεδο. Και για τον απλό οπαδό, αυτά μετράνε πολύ περισσότερο. Η τελευταία ήττα από τον ΑΠΟΕΛ πλήγωσε πολύ τους «πράσινους», αλλά ακόμη υπάρχει δρόμος για την τρίτη θέση, ενώ όλα τα λεφτά θα είναι η κατάκτηση του κυπέλλου. Αγωνιστικές δυνατότητες φαίνεται να υπάρχουν, όσο και να λείπουν άλλα πράγματα από την ομάδα. Θα καταφέρει, άραγε, αυτήν την Άνοιξη να ανθίσει πραγματικά το τριφύλλι;

Ακόμα πιο εμφατική η προϊστορία στο «Αμμόχωστος»
Είναι ίσως η πιο εμφατική προϊστορία που τρέχει η Ομόνοια στον 21ο αιώνα. Μετά το 2000, οι «πράσινοι» δεν έχουν ηττηθεί ποτέ από τη Νέα Σαλαμίνα σε αγώνα πρωταθλήματος, ανεξαρτήτου έδρας. Οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν συνολικά 24 φορές τα τελευταία 15μιση χρόνια, με τους «πράσινους» να κερδίζουν 17 φορές, ενώ πέντε αναμετρήσεις έληξαν ισόπαλες. Δύο από αυτές τις ισοπαλίες σημειώθηκαν πριν από 15 χρόνια και ήταν τα πρώτα ματς σε αυτήν τη σειρά των 24 αγώνων.

Η πρώτη φορά που Ομόνοια και Σαλαμίνα αναμετρήθηκαν στο ΓΣΠ ήταν στις 13 Μαρτίου του 2000 και το παιχνίδι τελείωσε 1-1. Το ίδιο σκορ σημειώθηκε και στο πρώτο παιχνίδι της επόμενης σεζόν, αυτήν τη φορά στο «Αμμόχωστος». Στο ματς του β’ γύρου στο ΓΣΠ η Σαλαμίνα φλέρταρε με τη νίκη, αφού προηγήθηκε νωρίς με 0-2 και στη συνέχεια με 2-3. Το «τριφύλλι», όμως, πήρε τη νίκη, με τον Ράουφμαν να πετυχαίνει το νικητήριο γκολ στα τελευταία στάδια. Κάτι παρόμοιο συνέβη και στον αγώνα της πρεμιέρας του φετινού πρωταθλήματος, με την Ομόνοια να χάνει με 0-1 και 1-3 στο πρώτο ημίχρονο και να κερδίζει τελικά με 5-3.

Οι άλλες τρεις περιπτώσεις στις οποίες οι «πράσινοι» υποχρεώθηκαν σε ισοπαλία από τη Νέα Σαλαμίνα ήταν τον Νοέμβριο του 2009 στο ΓΣΠ (1-1), δύο χρόνια παρά μία μέρα αργότερα στο ίδιο γήπεδο (2-2) και πιο πρόσφατα στο 1-1 της περυσινής σεζόν στο «Αμμόχωστος». Αυτή ήταν και η μοναδική φορά τα τελευταία 15 χρόνια που η Ομόνοια δεν έχασε στο συγκεκριμένο γήπεδο από τη Σαλαμίνα σε ματς πρωταθλήματος.