ΑΠΟΛΛΩΝ
Ο χαρακτήρας που έδειξε η ομάδα στο ντέρμπι με την ΑΕΚ ικανοποίησε τον κόσμο της

Αυτή τη φορά ο Απόλλωνας έδειξε χαρακτήρα. Ένα φαινομενικά χαμένο παιγνίδι το γύρισε και θα μπορούσε να το κέρδιζε κιόλας, αν οι Παπουλής και Γκίε σημαδεύαν σωστά στις καθυστερήσεις και φυσικά αν ο Τόνιο δεν σταματούσε με ακροβατικό τρόπο την κεφαλιά του Μάγκλιτσα. Το πείσμα, τη μαχητικότητα και την αποφασιστικότητα των τελευταίων 15 λεπτών είναι αυτά που κρατάνε στον Απόλλωνα από την ισοπαλία στο ΓΣΖ. Κανείς δεν χάρηκε την ισοπαλία, αφού στόχος ήταν η νίκη, λάθη έγιναν και μάλιστα αρκετά, και από τον προπονητή και από τους ποδοσφαιριστές, όμως η τελευταία γεύση που άφησαν οι «κυανόλευκοι» στον κόσμο τους ήταν γλυκιά.

Στο ίδιο γήπεδο που μια εβδομάδα πριν γνώρισαν τη συντριβή (ΓΣΖ), στην ίδια πόλη όπου είδαν μια μεγάλη νίκη να μετατρέπεται σε οδυνηρή ήττα (Λάρνακα), οι «κυανόλευκοι» βρέθηκαν μιαν ανάσα να τα ξορκίσουν και τα δύο. Αν η τύχη τούς χαμογελούσε στο τέλος, σήμερα θα μιλούσαμε για μια τεράστια νίκη, με μια σούπερ ανατροπή κόντρα σε μιαν ομάδα που διεκδικεί τον τίτλο. Επίσης θα μάζευε ο Απόλλωνας και λίγο τη διαφορά που τον χωρίζει από την ΑΕΚ και αυτό θα ήταν κάτι.

Πρωταγωνιστές της ανατροπής ήταν οι Παπουλής, Μάγκλιτσα, Μέζγκα, Ντα Σίλβα και Γκίε. Οι πρώτοι τρεις ήταν οι αλλαγές του κ. Εμάνουελ, ο Βραζιλιάνος όταν γύρισε στη φυσική του θέση έβγαλε μάτια, ενώ ο Αφρικανός με τη διάθεσή του ήταν μια διαρκής απειλή για την ομάδα της Λάρνακας. Η παρουσία τους έδωσε τροφή για νέο γύρο κριτικής στον κ. Εμάνουελ από τον κόσμο. Η επιμονή του (εμμονή για άλλους) να χρησιμοποιεί τον Ντα Σίλβα εδώ και 1,5 μήνα στο δεξιό φτερό αδικεί και τον ποδοσφαιριστή και τον Απόλλωνα.

Ο Βραζιλιάνος δεν παίζει για να μπει σε καλούπι, είναι ποδοσφαιριστής που θέλει τη δυνατότητα να κάνει παιγνίδια από τον άξονα. Ο Παπουλής, που σκόραρε ύστερα από 4,5 μήνες, έδειξε ότι επίσης αδικείται όταν μπαίνει στο γήπεδο ως 3η αλλαγή για κάποια λεπτά. Είναι ο παίκτης που μόλις βρει ξανά ρυθμό (να μην ξεχνάμε ότι έχασε 6 παιγνίδια λόγω τιμωρίας και 4 λόγω τραυματισμού) είναι σούπερ απαραίτητος, γιατί έχει το γκολ και το ένας εναντίον ενός.

Ο πονοκέφαλος του Εμάνουελ
Επίσης πονοκέφαλος για τον κ. Εμάνουελ πρέπει να είναι και οι επιθετικοί. Ο Μάγκλιτσα είναι μια διαρκής απειλή, αφού ακόμα και αν δεν σκοράρει θα είναι μέσα στις φάσεις, ενώ ο Γκίε όταν είναι γερός και καλά είναι δύσκολο για τον κάθε προπονητή να τον αφήνει εκτός ομάδας. Γενικά ο τεχνικός του Απόλλωνα μάλλον κατάλαβε ότι πρέπει να κάνει πιο επιθετική την ομάδα του, αφού και πίσω δέχεται πλέον εύκολα γκολ, αλλά και γιατί η δύναμή της είναι μπροστά.

Ο Απόλλωνας είχε θέματα στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα και αυτό δεν είναι κάτι που μακιγιάρεται με την καλή εμφάνιση του τελευταίου 15λέπτου. Πίσω δέχεται εύκολα γκολ (έφθασε τα 20 στον β΄ γύρο και στη β΄ φάση, σε σχέση με τα 6 που δέχθηκε στον πρώτο γύρο), ενώ ο προπονητής του με την πιο συντηρητική τακτική που επιλέγει για να αγωνιστεί η ομάδα του δεν της επιτρέπει να κυριαρχεί στο γήπεδο, κάτι που θα τόνωνε και την αυτοπεποίθησή της και την ψυχολογία της.

Τώρα ο Απόλλωνας υποδέχεται τη Σαλαμίνα στο Τσίρειο και θα πρέπει απαραιτήτως να επιστρέψει στις νίκες. Μάλιστα, μια νίκη το Σάββατο ίσως τον επαναφέρει και στην 3η θέση της βαθμολογίας, κάτι που θα του δώσει μια ώθηση για τη συνέχεια.