Άλλαξαν πολλά πράγματα στα τελευταία χρονιά, θα έλεγα με την έλευση του νέου αιώνα, και στον ποδοσφαιρικό μας χώρο.

Αναφέρομαι στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, καθώς είδαμε ομάδες με λίγα μόλις χρόνια ιστορίας, ή παροικίας στην ΚΟΠ, να κάνουν σημαντικά βήματα, να φτάνουν μέχρι και σε κατακτήσεις τροπαίου, όπως έγινε με την Πέγεια το 2009, κι αντίστροφα ομάδες με τεράστια ιστορία και παρουσία στη δύναμη της Ομοσπονδίας να ταλαιπωρούνται και να είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Θα ισχυριστεί κάποιος ότι αυτό συμβαίνει παντού, δεν είναι φαινόμενο που αγγίζει μόνο τον δικό μας χώρο και βέβαια είναι ένας από τους λόγους που το άθλημα αγαπήθηκε περισσότερο από κάθε άλλο.

Όμως, όπως και να το κάνουμε, στον δικό μας μικρόκοσμο, πληθυσμιακά και όχι μόνο, η ξαφνική επιτυχία και βέβαια η πτώση ομάδων με τεράστια ιστορία έχει μπόλικες προεκτάσεις.

Και ο υποβιβασμός της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου, για δεύτερη φορά μέσα σε μια τριετία, ασφαλώς και αποτελεί μεγάλη είδηση και μάλιστα σημείο για να προβεί κάποιος σε κάποιες αναλύσεις για το πώς ομάδα με 44 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας στην Α΄ κατηγορία -η οποία έφτασε σε τελικούς και σε κατάκτηση δεύτερης θέσης στο πρωτάθλημα, είδε κατάματα διαχρονικά ομάδες πανίσχυρες και ανέδειξε παιχταράδες ακόμη και στα τελευταία χρόνια- δεν καταφέρνει να διατηρηθεί στην κατηγορία που ουσιαστικά ανήκει.

Είναι βέβαιο ότι έγιναν στα τελευταία χρόνια πολλά και τραγικά λάθη που έφεραν την πτώση της ΕΝΠ, όπως λάθη έγιναν και σε άλλες παραδοσιακές ομάδες του χώρου που είχαν ή και έχουν κατά καιρούς την τύχη των «Βυσσινί».

Ουδείς ισχυρίζεται ότι στα σαλόνια θα πρέπει μόνο ομάδες με ιστορία και κόσμο να αγωνίζονται, γιατί και στη λοιπή Ευρώπη, για αγωνιστικούς ή οικονομικούς ή και προσυνεννοημένα ματς, έπεσαν κατηγορία ομάδες οι οποίες έφτασαν και σε κατακτήσεις ευρωπαϊκών τροπαίων, όπως η Γιουβέντους, η Μίλαν, η Μάν. Γιουν., η Ρέιντζερς, η Μαρσέιγ, ή ιστορικές ομάδες όπως η ΑΕΚ στην Ελλάδα, και υπάρχουν και πολλά άλλα παραδείγματα που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Η ουσία είναι όταν από το ζενίθ φτάνει κανείς στο ναδίρ, για οποιονδήποτε λόγο, όταν επιστρέφει εκεί που ανήκει να επιστρέφει σοφότερος και βέβαια να μην επαναλαμβάνει τα λάθη που τον οδήγησαν σε πτωτική πορεία.

Στην περίπτωση της Ένωσης έγιναν πολλά και σοβαρά λάθη, τα οποία άλλωστε παραδέχονται και οι ίδιοι οι άνθρωποί της και γι' αυτό και δεν άντεξαν στην επιστροφή τους στην Α΄ κατηγορία και έπεσαν πάλι.

Είναι κομβικό σημείο η νέα περίοδος για την ιστορική ομάδα, η οποία πέραν του ότι θα πρέπει να κάνει το αυτονόητο, να επιστρέψει δηλαδή εκεί που της αξίζει, θα πρέπει να αποφύγει τα λάθη της περυσινής χρονιάς και να επανέλθει δριμύτερη και κυρίως σοφότερη.

Και όταν γίνεται αναφορά για λάθη, ασφαλώς και η σκέψη πάει και σε άλλες παραδοσιακές ομάδες και ειδικά στα τελευταία χρόνια στον Ολυμπιακό.

Μια ομάδα από τις ιδρυτικές της ΚΟΠ, με πρωταθλήματα, κύπελλο και διακρίσεις και κυρίως με τεράστια ιστορία, η οποία όμως ταλαιπωρήθηκε αρκετά στη Β΄ κατηγορία και βέβαια οικονομικά έφτασε κάποια στιγμή στο χείλος του γκρεμού.

Η επιμονή κάποιων ανθρώπων του που πονούν την ομάδα και είναι γέννημα θρέμμα της ανέτρεψε το όλο σκηνικό και φαίνεται να έχει πολλές πιθανότητες να επανέλθει μετά από μια τριετία περιπλάνησης.

Η ουσία είναι να επανέλθει και να δείξει ότι έμαθε από τα λάθη του και βέβαια να θέσει τις βάσεις που αργά αλλά σταθερά θα τον μονιμοποιήσουν εκεί που προστάζει η ένδοξή του ιστορία.

Αυτή είναι και η ουσία για όλες τις ιστορικές ομάδες…

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι σας.