ΑΝΟΡΘΩΣΗ
Δεν υπάρχει χρόνος για απογοήτευση και μουρμούρα, αφού αύριο ακολουθεί ένα σημαντικό παιχνίδι με την Ένωση, όπου η νίκη θα είναι μονόδρομος

Βλάβη φαίνεται να έχει υποστεί ο μηχανισμός αντίδρασης της Ανόρθωσης. Ακόμη και στο ψυχολογικό κομμάτι, απόρροια όποιας αλλαγής προπονητή γίνεται σε μια ομάδα, η «κυρία» δεν λέει να πάρει τα πάνω της και λυγίζει από την πίεση που της δημιουργούν τα νέα βαθμολογικά δεδομένα. Τις δύο ήττες στα κρίσιμα ραντεβού με ΑΕΚ και ΑΠΟΕΛ διαδέχθηκε «λευκή» ισοπαλία με τον Άρη, η οποία όχι μόνο δεν της επέτρεψε να προωθηθεί στην τρίτη θέση, αλλά την απομάκρυναν περισσότερο και από την κορυφή. Δεν υπάρχει όμως χρόνος για απογοήτευση και μουρμούρα, αφού αύριο ακολουθεί άλλο ένα σημαντικό παιχνίδι με την Ένωση, όπου η νίκη θα είναι μονόδρομος για την «κυρία», ώστε να μπει υπό καλύτερες προϋποθέσεις, αγωνιστικές και ψυχολογικές, στα πλέι οφ. Θα ήταν ό,τι χειρότερο να έχει νέες απώλειες στο αυριανό παιχνίδι απέναντι σε μια ομάδα που βρίσκεται στο «χείλος του γκρεμού».

Επαναλαμβανόμενα συμπτώματα
Για άλλο ένα παιχνίδι φέτος, σε εκείνο του περασμένου Σαββάτου με τον Άρη, η Ανόρθωση δεν κατάφερε να επιβληθεί του αντιπάλου της. Σπατάλησε εντελώς αδικαιολόγητα ένα ολόκληρο ημίχρονο και μάλλον θα νιώθει και τυχερή που δεν βρέθηκε πίσω στο σκορ, ενώ, όταν πήρε τον έλεγχο του αγώνα στην επανάληψη, δεν είχε διάρκεια στο παιχνίδι της και αρκέστηκε σε κάποια ξεσπάσματα που της έφεραν ελάχιστες καλές φάσεις για γκολ. Γενικώς, η Ανόρθωση δείχνει να υστερεί σε τρεξίματα και πίεση προς τον αντίπαλο, όταν δεν έχει την μπάλα στην κατοχή της.

Είναι πασιφανές ότι της λείπει η ταχύτητα στον άξονα και η γρήγορη ανάκτηση της μπάλας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βγάλει σε ανισορροπία την αντίπαλη άμυνα. Μοιραία οι φάσεις που βγάζει για γκολ είναι λίγες. Βεβαίως, με τον Άρη θα μπορούσε να έπαιρνε τη νίκη στο τέλος, αλλά δεν είναι αυτή η ουσία. Η Ανόρθωση χρειάζεται να αλλάξει ταχύτητες και να γίνει πιο διεκδικητική στο παιχνίδι της. Να πείσει ξανά τον κόσμο της, ότι μπορεί να επανέλθει και να εκπληρώσει τους στόχους της. Δεν είναι με τα λόγια που κερδίζεις στόχους, αλλά με σωστή δουλειά και πράξεις.

Απώλειες και ελάχιστη ενίσχυση
Από τη στιγμή που κάτι δεν πάει καλά, είναι αναπόφευκτο οι ευθύνες να βαραίνουν όλους στις τάξεις της ομάδας. Από τη διοίκηση και την τεχνική ηγεσία, μέχρι και τον τελευταίο ποδοσφαιριστή. Σίγουρα, ο Μιλίνκοβιτς δεν μπορεί να κριθεί, αλλά τώρα έχει αυτός την ευθύνη να βρει τους τρόπους για να αντιδράσει η ομάδα του, αρχής γενομένης από το αυριανό παιχνίδι με την Ένωση. Είναι φανερό ότι η Ανόρθωση πληρώνει τον κακό προγραμματισμό του Ιανουαρίου, αφού ούτε ενισχύθηκε γρήγορα, αλλά ούτε και ενισχύθηκε ουσιαστικά σε θέσεις που πονά.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στο παιχνίδι με τον Άρη, ο Ίσμα μπήκε ως αλλαγή και ο Μανζορό έμεινε στον πάγκο. Η «κυρία», όμως, πληρώνει και κάποιες απώλειες βασικών παικτών. Αρχικά ήρθε ο τραυματισμός του Βικτόρ και εν συνεχεία η αποχώρηση του Αμπουρτζάνια, που αποδυνάμωσαν τον άξονα. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να επιστρέψει ο Βικτόρ και ήρθαν απανωτές τιμωρίες του με κάρτες, ενώ στην πορεία προέκυψαν άλλοι δύο τραυματισμοί, επίσης βασικών στελεχών, των Λαΐφη και Πελέ.

Καμπανάκι κινδύνου
Οι νέες απώλειες της Ανόρθωσης και η μείωση της διαφοράς από την Ομόνοια στους τρείς βαθμούς έχουν ηχήσει το καμπανάκι του κινδύνου και πλέον η τεχνική ηγεσία της ομάδας θα πρέπει να βρει άμεσα τις λύσεις, ενόψει της τελικής ευθείας της σεζόν. Ο στόχος του τίτλου φαίνεται να ξεθωριάζει, ενώ και η έξοδος στην Ευρώπη είναι επισφαλής, από τη στιγμή που βρίσκεται και εκτός Κυπέλλου. Συνεπώς, από αύριο στο παιχνίδι με την Ένωση θα πρέπει να αρχίσει την αντεπίθεσή της, με νίκη και πειστική εμφάνιση. Σίγουρα δεν θα είναι εύκολο το παιχνίδι, αφού η αντίπαλός της θα παίξει το τελευταίο της χαρτί για αποφυγή του υποβιβασμού, ενώ ο Ζόραν Μιλίνκοβιτς θα έχει ξανά τις απουσίες του τιμωρημένου Βικτόρ και του τραυματία Πελέ. Στα θετικά καταγράφεται η επιστροφή των Νούχου και Σβεχλέν από τιμωρία.