ΟΜΟΝΟΙΑ
Στο ίδιο έργο θεατές οι φίλοι του «τριφυλλιού», το αίσθημα της απογοήτευσης, όμως, παραμένει το ίδιο έντονο

Το σκηνικό γνώριμο. Επαναλαμβανόμενο. Το αίσθημα, όμως, για τους φίλους της Ομόνοιας παραμένει το ίδιο. Μετά από ένα νικηφόρο σερί ή ένα σπουδαίο αποτέλεσμα, όπως ήταν η νίκη επί της πρωτοπόρου ΑΕΚ την προηγούμενη αγωνιστική, έρχεται μια κατραπακιά που προσγειώνει ανώμαλα τον κόσμο. Πόσες και πόσες φορές τα τελευταία χρόνια δεν είδαν τα όνειρα και τις ελπίδες τους να γκρεμίζονται μέσα σε ένα απόγευμα;

Πάνω που πάνε να πιστέψουν ότι η ομάδα τους μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω, είτε αυτό είναι η διεκδίκηση ενός τίτλου είτε η ευρωπαϊκή διάκριση, έρχεται ένα 90λεπτο που τα διαλύει όλα. Αντί για το -7 από την κορυφή και κρυφά όνειρα τίτλου, σήμερα η Ομόνοια είναι στους 13 βαθμούς πίσω από την πρώτη θέση και δεν δικαιούται να στοχεύει σε τίποτα περισσότερο από την προνομιούχο 3η θέση.

Ίδιο το έργο σε ακόμα ένα ντέρμπι «αιωνίων». Τα τελευταία χρόνια έγινε κανόνας για την Ομόνοια, να χάνει όταν παίζει σαν φιλοξενούμενη στο ΓΣΠ (7-1-0) και να μένει στην ισοπαλία όταν «φιλοξενεί» τον ΑΠΟΕΛ (1-7-0). Σαφώς και ο πιο πάνω απογοητευτικός απολογισμός ή η διαφορά των 13 βαθμών δεν αποτυπώνει την πραγματική διαφορά δυναμικότητας ή ποιότητας μεταξύ των δύο μεγάλων συλλόγων, τόσο στη φετινή χρονιά αλλά και τις προηγούμενες σεζόν.

Και δεν αναφερόμαστε στη «θεωρητική» ποιότητα ή τη χρηματική αξία του ρόστερ, αλλά στο τι έδειξαν στο φετινό πρωτάθλημα οι δύο «αιώνιοι». Αυτή η τεράστια βαθμολογική διαφορά όμως αποτυπώνει και τη μεγάλη διαφορά νοοτροπίας -σε όλα τα επίπεδα- αγωνιστικού χαρακτήρα, αλλά και το (αγωνιστικό) κόμπλεξ που διακατέχει τους «πράσινους» τα τελευταία χρόνια όταν αντιμετωπίζουν τον «αιώνιο» αντίπαλο.

Πήραν ό,τι έδωσαν
Στο προχθεσινό ντέρμπι, πάντως, δεν έκαναν τη διαφορά η νοοτροπία και ο χαρακτήρας του ΑΠΟΕΛ, ούτε το όποιο αίσθημα μειονεξίας της Ομόνοιας έναντι του αντιπάλου. Ήταν καθαρά θέμα απόδοσης και του τι έδωσαν οι παίκτες των δύο ομάδων στον αγωνιστικό χώρο. Ο καθένας από τους 14 ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν από πλευράς «τριφυλλιού» πραγματοποίησαν μιαν από τις χειρότερες εμφανίσεις τους, κάποιες από τις επιλογές του προπονητή δεν είχαν την παραμικρή λογική, οι «πράσινοι» μπήκαν εντελώς απροετοίμαστοι (ψυχολογικά και αγωνιστικά) στο παιχνίδι, δεν κέρδισαν σχεδόν καμιά προσωπική μονομαχία, σπάνια έβγαιναν πρώτοι στην μπάλα, δέχτηκαν με απάθεια δύο γκολ, παρουσιάστηκαν κακοί στην ανασταλτική λειτουργία και ασύνδετοι στην επίθεση και απόλυτα φυσιολογικά και δίκαια ήρθε αυτό το 2-0.

Ούτε τα όποια παράπονα έχουν οι άνθρωποι της Ομόνοιας από τη διαιτησία του Βασίλη Δημητρίου (έγιναν σχετικές δηλώσεις μετά το τέλος του ντέρμπι) μπορούν να δικαιολογήσουν το χάλι που παρουσίασε ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς και οι παίκτες του και σε καμία περίπτωση δεν διαμόρφωσαν το τελικό αποτέλεσμα.
Η προχθεσινή ήττα ήταν ακόμη ένα πισωγύρισμα, όχι μόνο βαθμολογικό αλλά σε όλα τα επίπεδα, και οι «πράσινοι» θα χρειαστεί να δουλέψουν και πάλι πολύ σκληρά για να κερδίσουν πίσω όλα εκείνα που έχασαν το απόγευμα του Σαββάτου στο ΓΣΠ. Πρώτο και βασικότερο, πρέπει να κερδίσουν και πάλι την εμπιστοσύνη του κόσμου τους και αυτό θα γίνει μόνο με θετικά αποτελέσματα και καλές εμφανίσεις.