Αναμενόταν το χθεσινό ντέρμπι των αιωνίων με μεγάλο ενδιαφέρον από τον κόσμο τους, και όχι μόνο.

Τελικά κρίθηκε νωρίς, από το πρώτο μέρος για την ακρίβεια, με τα δυο γκολ του Εφραίμ, και θα έλεγα δικαιότατη ήταν η νίκη των «γαλαζοκιτρίνων», γιατί απλώς χωρίς να χρειαστεί να εντυπωσιάσουν ήταν καλύτεροι και στις τρεις γραμμές από τους «πράσινους».

Εκμεταλλεύτηκαν την ταχύτητα και την ποιότητα των Γιαννιώτα και Εφραίμ και από τα άκρα της Ομόνοιας και κυρίως από τα δεξιά, βρήκαν διαδρόμους που οδήγησαν και στα δυο γκολ.

Στη μεσαία γραμμή δέσποζε η μορφή του Μοράις, ενώ αμυντικά, πλην ελάχιστων περιπτώσεων, δεν απειλήθηκε η εστία του ΑΠΟΕΛ. Αντίθετα, η άμυνα της Ομόνοιας έμπαζε νερά και το κέντρο χώλαινε.

Παίκτες όπως ο Χριστοφή και ο Ασίς δεν «τράβηξαν» και αυτό φάνηκε και στον δημιουργικό και στον ανασταλτικό τομέα.

Από την άλλη με φρέσκα άκρα ο ΑΠΟΕΛ, με κερδισμένο τον χώρο του κέντρου και με άμυνα που δεν πιέστηκε για να κάνει το μεγάλο λάθος, ήταν εμφανές από την αρχή ότι θα επέβαλλε τον δικό του ρυθμό και βέβαια το πολύ γρήγορο γκολ στο 9ο λεπτό, έγειρε πολύ νωρίς την πλάστιγγα υπέρ του.

Πολύ σημαντική η νίκη για τους πρωτοπόρους, που τους επιτρέπει με δυναμική να δουν στη συνέχεια τα ντέρμπι, ενώ θα πρέπει να τονιστεί το εντυπωσιακό στατιστικό, ότι από την εποχή που χωρίστηκαν οι εξέδρες σε 75- 25, οι εκάστοτε γηπεδούχοι δεν χάνουν.

Σε ό,τι αφορά τη διαιτησία, θεωρώ ότι με εξαίρεση κάποια μικρολάθη, πέτυχε στο έργο της στο σύνολό της. Και η αγωνιστική περιλαμβάνει άλλο ένα μεγάλο ντέρμπι, αυτό μεταξύ της ΑΕΚ και της Ανόρθωσης, ομάδων δηλαδή που παρά το γεγονός ότι μέχρι και το τέλος του πρώτου γύρου δεν είχαν δημόσια τουλάχιστον στο λεξιλόγιό τους τη λέξη τίτλος, ήταν καθαρό, όμως, ότι σε αυτό στόχευαν και στοχεύουν ακόμη.

Και η μέχρι τώρα πορεία τους, αλλά και η γενική κατάσταση που επικρατεί στον φετινό μαραθώνιο, τους δίνει το δικαίωμα και να παλέψουν μέχρι το φινάλε και να ορέγονται τη μεγαλύτερη διάκριση.

Και ασφαλώς μπορεί το χθεσινό ντέρμπι να μην κρίνει τα πάντα, είναι όμως σημαντικό, όπως όλα άλλωστε που έχουν απομείνει μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου, αφού μετά την έκβασή τους θα φανεί με ποια δυναμική θα εισέλθουν στη διαδικασία των μπαράζ οι μνηστήρες του τίτλου.

Μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και ο Απόλλων, που ανεβαίνει αγωνιστικά αλλά και στο κεφάλαιο ψυχολογία μετά τις τελευταίες του επιτυχίες και έχει και αυτός ντέρμπι σημαντικά στις τελευταίες αγωνιστικές και βέβαια βλέψεις πολύ υψηλές, όπως οι λοιποί προπορευόμενοι.

Υπάρχει στη μέση και ο θεσμός του κυπέλλου, που θα παίξει ασφαλώς τον δικό του ρόλο στην εξέλιξη του μαραθωνίου, γιατί και ντέρμπι σημαντικά αναμένονται στην ημιτελική φάση και προσπάθεια μεγάλη από τους συμμετέχοντες για να διακριθούν και στα δυο ταμπλό.

Φαίνεται υπάρχει μπόλικο ενδιαφέρον, αν προσθέσουμε και την κατάσταση που επικρατεί στα κάτω και φαίνεται ότι θα κρατήσει αμείωτη την αγωνία μέχρι και την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου, για να μάθουμε την ομάδα που θα συνοδεύσει την Αγία Νάπα στην πιο κάτω κατηγορία, ενώ απ' εκεί και πέρα θα γίνει η ύστατη προσπάθεια όλων των εμπλεκομένων για να σωθούν.

Άρα, πολύ απλά, τα σπουδαιότερα έπονται για πάνω και για κάτω, σε μια χρονιά φουρτουνιασμένη γενικά, όπου ο ανταγωνισμός είναι η εξαίρεση του κανόνα σε ό,τι αφορά τη γενική εικόνα που βγάζει ο χώρος του ποδοσφαίρου μας.

Καλή Κυριακή να έχετε.