ΟΜΟΝΟΙΑ
Η νίκη κόντρα στην ΑΕΚ και το αήττητο του Μιλόγεβιτς στα ντέρμπι αποτελούν φάρο για το σαββατιάτικο παιχνίδι

Βαθμολογικά είναι πολύ πίσω σε σχέση με την κορυφή. Στα ντέρμπι, όμως, η Ομόνοια στέκεται σαν ίσος προς ίσο απέναντι στις τέσσερεις ομάδες που βρίσκονται στα πιο πάνω σκαλοπάτια. Μετρά μία ήττα (από την ΑΕΚ με 2-1), την οποία όμως ανταπέδωσε με το παραπάνω. Στα υπόλοιπα παιχνίδια, έχει ισοπαλίες. Τέσσερα από αυτά τελείωσαν χωρίς γκολ και στο ντέρμπι «αιωνίων» σημειώθηκαν τέσσερα.

Το «τριφύλλι» μπορούσε να είχε κερδίσει σε όλα, βάση της απόδοσής του. Εκτός, φυσικά, από το εκτός έδρας με την Ανόρθωση. Στο «Παπαδόπουλος» όμως πήγε αποδεκατισμένη λόγω απουσιών και η γεύση που άφησε η ισοπαλία ήταν περισσότερο γλυκιά παρά πικρή.

Φυσικά, σημασία έχει η απόδοση της ομάδας και η ταυτότητα που της έχει δώσει ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς. Σε τρία ντέρμπι με τις ομάδες της πεντάδας, έχει μία νίκη και δύο ισοπαλίες. Δεν είναι λοιπόν τα ντέρμπι το πρόβλημα της Ομόνοιας, άσχετα αν μπορούσε να έχει πιο πολλούς βαθμούς. Οι μεγάλες βαθμολογικές διαφορές από τις τρεις πρώτες θέσεις και η διαφορά τριών βαθμών από τον Απόλλωνα οφείλονται περισσότερο σε μπανανόφλουδες.

Σε τρεις περιπτώσεις πάτησε επί Μιλόγεβιτς. Με ΕΝΠ, Πάφο, αλλά και με την ΑΕΛ, σε ένα παιχνίδι όπου έγινε σε χρονική περίοδο κατά την οποία η ομάδα της Λεμεσού ήταν σε άσχημη κατάσταση και η Ομόνοια πήγε στο Τσίρειο με την ταμπέλα του φαβορί.

Βέβαια, το «αιώνιο» ντέρμπι είναι ιδιόμορφο. Οι εντάσεις είναι ακόμη μεγαλύτερες, η δοκιμασία του μυαλού και του σώματος περισσότερη. Κόντρα στον ΑΠΟΕΛ οι «πράσινοι» ξέρουν ποια συνταγή να ακολουθήσουν, αλλά χρειάζεται να βάλουν τα καλύτερα δυνατά υλικά. Η αμυντική συμπεριφορά ήταν για 4-5 παιχνίδια εξαιρετική, όμως εμφάνισε κενά κόντρα στη Πάφο, αλλά και για κάποια διαστήματα κόντρα στην ΑΕΚ (το διάστημα 36’-46΄ δεν δέχτηκε απλώς πίεση, αλλά πέρασε άσχημες στιγμές και το πλήρωσε). Ξέροντας τις επιθετικές αρετές του αντιπάλου, ο ανασταλτικός μηχανισμός πρέπει να είναι αυτήν τη φορά πολύ συμπαγής.

Μπροστά, ο Ασίς μπορεί να κάνει κουμάντο, αλλά θα θέλει βοήθειες στην οργάνωση και μάλλον γι’ αυτόν τον λόγο θα προτιμηθεί ο Φλορέσκου. Η τρίτη επιλογή του Σέρβου τεχνικού στα χαφ είναι αυτή που θα φανερώσει και τις προθέσεις του. Με Μπεμπέ γίνεται πιο δημιουργικό, πιο επιθετικό το κέντρο, αλλά και πιο ευάλωτο στο ανασταλτικό μέρος. Με Οικονομίδη ή Φυλακτού θα είναι πιο «σφιχτή» στα μετόπισθεν και λιγότερο δημιουργική μπροστά.

Στην επίθεση δε, η αποτελεσματικότητα με ΑΕΚ είναι παράδειγμα προς μίμηση. Αν και οι επιλογές του είναι μειωμένες, ο Μιλόγεβιτς ελπίζει πως αν όλα πάνε καλά με τον Σιέρινταν (η σημερινή προπόνηση θα καθορίσει οριστικά), θα έχει μία δυνατή τριάδα 11άδας, αλλά και τον Χριστοφή ακόμα πιο έτοιμο, ίσως και για το αρχικό σχήμα. Ακόμα, όμως, και σαν αλλαγή μπορεί να μπει και να κάνει τη διαφορά.