Ο κόσμος του «τριφυλλιού» περιμένει να δει αντίδραση και νίκη της ομάδας του στο σημερινό ντέρμπι με ΑΕΛ

Ό,τι γράφαμε παραμονές του εντός έδρας αγώνα με την Ένωση, αλλά και πριν από σχεδόν κάθε φετινό παιχνίδι της Ομόνοιας, ισχύει και για τη σημερινή εκτός έδρας αναμέτρηση με την ΑΕΛ. «Ψάχνει μια νέα αρχή», «μονόδρομος η νίκη», «με την πλάτη στον τοίχο», είναι μόνο μερικές από τις πολλές φράσεις κλισέ που χρησιμοποιήθηκαν πριν από τα φετινά παιχνίδια του «τριφυλλιού» και θα μπορούσαν να επαναληφθούν και σήμερα, λίγες ώρες πριν από το ντέρμπι του Τσιρείου. Όπως αναμασημένο φαγητό είναι οι δηλώσεις προπονητών και παραγόντων περί πίστης στο ρόστερ και υποσχέσεις για άμεση ανάκαμψη.

Ο κόσμος της Ομόνοιας όμως έχει χορτάσει από λόγια. Έχει κουραστεί να ακούει υποσχέσεις που δεν έγιναν ποτέ πράξη. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι από παιχνίδι σε παιχνίδι η προσέλευσή του μειώνεται σταδιακά. Ο αριθμός των φίλων της Ομόνοιας στον αγώνα με την Ένωση ήταν με διαφορά ο μικρότερος στα συνολικά 10 εντός έδρας παιχνίδια που έδωσε φέτος η ομάδα σε πρωτάθλημα και Ευρώπη. Και αυτή η εικόνα σε ένα παιχνίδι που ήταν το εντός έδρας ντεμπούτο του νέου προπονητή και ακολούθησε μιας εκτός έδρας νίκης. Ακόμα και η μέρα (Κυριακή) και ώρα (16:00) διεξαγωγής του αγώνα ήταν ιδανικά. Η προσέλευση όμως ήταν μικρή.

Το μεγαλύτερο κίνητρο

Το ξενέρωμα του κόσμου είναι το μεγαλύτερο πλήγμα που θα μπορούσε να υποστεί η Ομόνοια, σε μια περίοδο που ψάχνεται και προσπαθεί να κάνει νέα αρχή με τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς στον πάγκο. Ο κόσμος έκανε υπομονή, στήριξε την ομάδα του και στα δύσκολα, πήγε μαζικά στο γήπεδο ακόμα και μετά από ήττες και κακές εμφανίσεις. Όπως φάνηκε και στο τελευταίο παιχνίδι, όμως, το ποτήρι της υπομονής άρχισε να αδειάζει και οι παίκτες πρέπει να μοχθήσουν στο γήπεδο και μέσα από τις εμφανίσεις και τα αποτελέσματα να αρχίσουν να το ξαναγεμίζουν.

Αυτό πρέπει να αποτελέσει το μεγαλύτερο κίνητρο για τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς και τους παίκτες του, όχι μόνο στο σημερινό ντέρμπι, αλλά και στα παιχνίδια που ακολουθούν. Η συσπείρωση του κόσμου και η μαζική επιστροφή του στο γήπεδο θα έρθουν μόνο με συνεχόμενες επιτυχίες.

Με νέα πρόσωπα

Σήμερα, λοιπόν, στο εκτός έδρας ντέρμπι κόντρα στη διψασμένη ΑΕΛ, η Ομόνοια θέλει να κάνει μια νέα αρχή. Και αυτό θα επιχειρήσει να πετύχει με νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα. Είναι δεδομένο ότι ο τεχνικός της Ομόνοιας θα προχωρήσει σε αλλαγές στο αρχικό σχήμα. Τώρα, πόσες θα είναι αυτές και σε ποια θέση θα το μάθουμε σήμερα το απόγευμα. Δεν ήταν λίγοι οι ποδοσφαιριστές στο παιχνίδι με την Ένωση, οι οποίοι έδωσαν αφορμές στον προπονητή τους για να σκεφτεί το ενδεχόμενο να τους αφήσει στον πάγκο. Οι παίκτες της αμυντικής τετράδας δεν έφτασαν σε υψηλά επίπεδα απόδοσης, Γκουλόν και Ασίς έμειναν και πάλι μακριά από τον καλό τους εαυτό, το ίδιο και ο Κιρμ.

Σαφώς και ο Μιλόγεβιτς δεν θα αντικαταστήσει όλους τους παίκτες που υστέρησαν. Δεν μπορεί να αλλάξει όλη την αμυντική γραμμή (αφού δεν υπάρχουν και οι επιλογές), όπως δεν αναμένουμε να αλλάξει τα 2/3 της μεσαίας γραμμής. Υπάρχουν όμως παίκτες οι οποίοι έδειξαν στο πρόσφατο παρελθόν ότι βρίσκονται σε καλή κατάσταση και δεν αποκλείεται να τους δούμε σήμερα να παίρνουν φανέλα βασικού. Ρουσιάς και Μαργκάσα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, ενώ θετική ήταν και η παρουσία των Μπεμπέ - Μπαντιμπανγκά στο διάστημα που έπαιξαν κόντρα στην Ένωση.

Όσον αφορά στις απουσίες, δεν είναι πολλές αλλά είναι σημαντικές. Αυτές των Χριστοφή και Ρούνιε είναι στην πρώτη γραμμή, ενώ απουσιάζουν επίσης οι Καμπράλ, Δημητρίου, Μπρανέσκου.

Οι αριθμοί είναι ο... καθρέφτης της

Αν κάποιος κοιτάξει τη βαθμολογία, η θέση και η συγκομιδή της Ομόνοιας είναι τα πρώτα αρνητικά σημεία αναφοράς. Οι είκοσι βαθμοί μετά από 12 αγωνιστικές είναι απογοητευτικός αριθμός. Οι πέντε νίκες είναι μόλις ποσοστό επιτυχίας 40%. Στην κατηγορία «εντός έδρας ήττες» υπάρχει το μηδέν, αλλά είναι παραπλανητικό, αφού δίπλα αναγράφεται το 5 ισοπαλίες στο ΓΣΠ. Δεν ξανάγινε τέτοιο πράγμα. Και αν οι ισοπαλίες στα ντέρμπι με Ανόρθωση (0-0), Απόλλωνα (0-0) και ΑΠΟΕΛ (2-2) δεν ήταν καταστροφικές, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τα παιχνίδια με Δόξα (1-1) και Ένωση (2-2).

Αν εκμεταλλευόταν σε νορμάλ αριθμούς την έδρα της, θα ήταν κοντά στη κορυφή. Άστε, δε, που έδωσε 7 αγώνες εντός και πέντε μόνο εκτός.

Στις 12 περσινές αγωνιστικές, η Ομόνοια είχε 19 βαθμούς, δηλαδή έχει φέτος έναν παραπάνω. Αλλά, αυτό είναι μόνο παρηγοριά και όχι σημάδι προόδου. Ουσιαστικά ξεκίνησε φέτος, όσο άσχημα ξεκίνησε πέρσι. Μόνο που φέτος οι προσδοκίες και οι απαιτήσεις ήταν μεγαλύτερες και η απογοήτευση ακόμη περισσότερη.

Η Ομόνοια δεν κατάφερε να πετύχει παραπάνω από δύο κολλητές νίκες. Αν αυτό (2Χ3) γινόταν, ας πούμε τρεις φορές, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Έλα όμως που συνέβη μόνο μία. Δηλαδή μία πορεία σταθερά μέτρια, με ασυνέπεια στα θετικά αποτελέσματα, χωρίς έστω ένα ξέσπασμα. Η επίθεση σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες (αν εξαιρεθεί ο ΑΠΟΕΛ) είναι… νορμάλ. Έχει την 3η καλύτερη επίθεση, αλλά και εδώ, ο υποφερτός αριθμός είναι παραπλανητικός. Κι αυτό επειδή, πέτυχε τα 11 από τα 21 γκολ σε δύο μόνο αγώνες (πέντε με Σαλαμίνα, έξι στην Πάφο). Στα υπόλοιπα 10 παιχνίδια, πέτυχε ισάριθμα τέρματα. Δεν πανηγύρισε γκολ σε τρεις αγώνες.

Μετρά ένα καλό σερί σκοραρίσματος, με έξι παιχνίδια όπου σκοράρει συνέχεια. Τι να το κάνει όμως; Μέτρησε τρεις νίκες, στις δύο απ’ αυτές πέτυχε ένα γκολ, αλλά κράτησε το μηδέν παθητικό . Σε τρία από αυτά, δέχτηκε από δύο γκολ και έτσι μάζεψε δύο βαθμούς.

Πέντε τα παιχνίδια όπου δεν δέχτηκε γκολ, αλλά μόνο τρεις οι νίκες. Ο πρώτος σκόρερ της, μόλις στα 6 γκολ. Για την Ομόνοια, με παράδοση στη θέση, είναι λίγα. Ο 2ος είναι στα τέσσερα, τα τρία με πέναλτι. Υπάρχει και ένα άλλο περίεργο. Και κάτι ακόμη σε ό,τι αφορά την επίθεσή της. Κανένα τέρμα δεν σημειώθηκε από στατική φάση (κόρνερ ή φάουλ). Και ας έχει αναλόγως με άλλες χρονιές ύψος, αλλά και 2-3 παίκτες με καλά κτυπήματα. Λέει πολλά αυτό το κακό στατιστικό για την προπόνηση και την ετοιμασία.

Στην άμυνα τώρα. Δέχτηκε 12 γκολ. Τα οκτώ στο πρώτο ημίχρονο. Κόντρα στις συνήθεις στατιστικές, που θέλουν τις ομάδες πιο ευάλωτες στην επανάληψη. Τελικά, όσο κουφό και αν ακούγεται, οι τρεις βαθμοί στα 4 ντέρμπι φαντάζουν αρκετοί, σε σχέση με την όλη πορεία, αφού, όπως και να το δει κάποιος, το ποτήρι στην καλύτερη περίπτωση είναι μισοάδειο.