Σταμάτησε και βαθμολογικά στη Γερμανία το όνειρο του ΑΠΟΕΛ για να διεκδικήσει για πρώτη φορά με αξιώσεις πρόκριση στους 32 του Γιουρόπα Λιγκ.

Ουσιαστικά είχε αυτό φανεί μετά την ήττα στην Τρίπολη, που ήταν όλα τα λεφτά για να γίνει ντέρμπι η υπόθεση πρόκριση στο φινάλε στο ΓΣΠ με αντίπαλο τη Σπάρτα.

Η ουσία είναι ότι ο μοναδικός μας εκπρόσωπος σε αυτό το χρονικό σημείο δεν τα κατάφερε, σε έναν όμιλο που ασφαλώς και δεν ήταν ο πιο δύσκολος από όλους όσους συμμετείχε.

Πώς το βλέπει, λοιπόν, κάποιος το ποτήρι, μισοάδειο ή μισογεμάτο;

Έχω την εντύπωση ότι ο ΑΠΟΕΛ πλήρωσε φέτος βαρύ τίμημα όταν αποκλείστηκε από την Αστάνα στον τελευταίο σταθμό πριν εισέλθει ξανά στην ελίτ της ποδοσφαιρικής Ευρώπης.

Εκεί έγκειται η μεγάλη του αποτυχία, υπό την έννοια ότι στο πρόσφατο παρελθόν καθάριζε τέτοιας δυναμικότητας αντιπάλους, ακόμη και σαφώς πιο ισχυρούς.

Και αν γράφουμε τώρα για τους «γαλαζοκίτρινους» και κάνουμε τον απολογισμό της προσπάθειάς τους, είναι γιατί θεωρούνται και είναι οι πιο αξιόπιστοι πρεσβευτές μας στην Ευρώπη στην τελευταία εξαετία τουλάχιστον, όπου οι αριθμοί και τα κατορθώματά τους μιλούν από μόνα τους.

Πέραν αυτού, οι λοιποί εκπρόσωποί μας απέτυχαν σχετικά νωρίς. Μόνο η ΑΕΚ έχει σοβαρή δικαιολογία, και γιατί ο αντίπαλός της, η Μπορντό, ήταν ο πιο δυνατός και γιατί σφαγιάστηκε στο πρώτο ματς στη Γαλλία.

Συνολικά βλέποντας την όλη εικόνα, δεν μπορεί κανείς να είναι ικανοποιημένος, πέραν του ότι και φέτος είχαμε εκπροσώπηση στον δεύτερο σε αξία θεσμό στον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χώρο.

Ασφαλώς και είχαμε στα προηγούμενα χρόνια πολύ καλύτερη συνολική παρουσία και ειδικά από το 2008, όταν η Ανόρθωση εισήλθε πρώτη στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και εντεύθεν.

Δεν ισχυρίζομαι και δεν περιμένω πως κάθε χρονιά θα έχουμε εκπροσώπηση σε ομίλους και των δύο διοργανώσεων, όμως το κάτι παραπάνω μπορούμε να το αναμένουμε, ειδικά όταν στον δρόμο μας βρίσκονται ομάδες που ούτε μεγαθήρια είναι ούτε βουνά απροσπέραστα για τα δικά μας αγωνιστικά δεδομένα…

Από εκεί και πέρα θα πρέπει να δουλέψουν όλοι πολύ για τη νέα ευρωπαϊκή χρονιά και για τις προκλήσεις που θα έχει.

Ο σχεδιασμός είναι πολύ σημαντικός, ειδικά όταν γίνεται από ανθρώπους που κατέχουν καλά το αντικείμενο, ξέρουν πάνω-κάτω τι θα συναντήσουν και, βεβαίως, στην ώρα που πρέπει και αποσκοπεί στοχευμένα σε διάκριση.

Αν μια ομάδα κτίζεται μόνο για να διακριθεί στις εγχώριες διοργανώσεις, δεν μπορεί ξαφνικά να μεγαλουργήσει στις ευρωπαϊκές.

Και όλοι γνωρίζουν ότι και το χρήμα και η δόξα στα ευρωπαϊκά σαλόνια βρίσκονται, χωρίς ίχνος υποτίμησης των δικών μας διοργανώσεων, άλλωστε και σε πιο προηγμένα πρωταθλήματα από εμάς, οι ομάδες που συμμετέχουν και πρωταγωνιστούν, σκέφτονται πολύ σοβαρά την πορεία που θα έχουν, ειδικά στο Τσάμπιονς Λιγκ, αφού είναι συνδεδεμένη και με τον προϋπολογισμό και με το αγωνιστικό κομμάτι.

Και η αλήθεια είναι ότι και φέτος αλλά και στην περσινή περίοδο, δεν ήταν μακριά η διάκριση για αρκετούς από τους εκπροσώπους μας.

Χάθηκαν χρυσές ευκαιρίες είτε από αποφάσεις διαιτητών, είτε από τύχη, είτε γιατί δεν είμασταν έτοιμοι στο κατάλληλο χρονικό σημείο.

Όλα αυτά θα πρέπει να μας απασχολήσουν πολύ πιο πριν εισέλθουμε στη νέα ευρωπαϊκή χρονιά, για να έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε την τύχη μας πάνω σε πιο στέρεες βάσεις, ελπίζοντας αυτή τη φορά και πάνω από έναν εκπρόσωπο να έχουμε σε ομίλους και πιο μακριά να πάει η ευρωπαϊκή μας βαλίτσα, ρεαλιστικά πάντα σκεπτόμενοι…

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.