Ήταν όντως απρόσμενο το διαζύγιο του Πάμπου Χριστοδούλου με την ΚΟΠ και κατ' επέκταση με την Εθνική Ομάδα.

Ήρθε σε μια στιγμή που παρά την καθήλωση βαθμολογικά στην προτελευταία θέση του ομίλου μας, έγινε ντέρμπι μέχρι την τελευταία αγωνιστική η μάχη για να οδηγηθούμε για πρώτη φορά σε αγώνες μπαράζ, αλλά και τα διπλά σε Βοσνία και Ισραήλ έφεραν αέρα αισιοδοξίας σε όλους και ειδικά στον κόσμο, που έκανε ρεκόρ προσέλευσης στο ΓΣΠ.

Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι οι δύο πλευρές χώρισαν απλά γιατί δεν τα βρήκαν στο οικονομικό κομμάτι, ειδικά αν όντως ευσταθούν οι πληροφορίες ότι η Ομοσπονδία πρόσφερε 15 τοις εκατόν αύξηση στις απολαβές του Ομοσπονδιακού.

Γιατί απλά αμφότερες οι πλευρές είχαν τονίσει επανειλημμένα την επιθυμία να συνεχίσουν και μάλιστα έβγαινε και από τις δυο πλευρές το μήνυμα ότι η συνάντηση για ανανέωση της συνεργασίας, περισσότερο για τυπικούς λόγους θα γινόταν…

Τι μεσολάβησε από την τελευταία φορά που έγιναν αυτές οι δηλώσεις μέχρι τη συνάντηση της Πέμπτης, ουδείς γνωρίζει, πέραν των άμεσα ενδιαφερομένων.

Απ' εκεί και πέρα, πέραν του απολογισμού από την παρουσία του Κύπριου προπονητή στον πάγκο της Εθνικής, θα πρέπει άμεσα η ΚΟΠ να δει την επόμενη μέρα για την ομάδα μας.

Με ποιον προχωρεί, σε τι στοχεύσει και κυρίως με ποιο πλάνο θα προσπαθήσει να πετύχει τους στόχους της.

Αγωνιστικά θα είναι πολύ δυσκολότερα τα πράγματα απ' ό,τι ήταν στην προσπάθεια που κάναμε στον προκριματικό όμιλο για το Ευρωπαϊκό του 2016.

Στην τελική φάση του Μουντιάλ του 2018, περνά από κάθε όμιλο μια ομάδα και η δεύτερη θα αγωνιστεί σε αγώνες μπαράζ.

Οι αντίπαλοί μας είναι γνωστοί και βέβαια καμία σχέση δεν θα έχει η νέα προσπάθεια με αυτήν που ολοκληρώθηκε την 13η του Οκτωβρίου με αντίπαλο τη Βοσνία στον «τελικό» για τα μπαράζ.

Άρα, θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια από τον αντικαταστάτη του Πάμπου, ώστε να διατηρήσει καλό κλίμα, σε υψηλά επίπεδα την ομάδα και να είναι ανταγωνιστική από την αρχή μέχρι και το φινάλε των υποχρεώσεών της.

Τι χρειάζεται η Εθνική;

Έναν προπονητή γνώστη της κυπριακής πραγματικότητας γενικά, έναν προπονητή φιλόδοξο και ικανό να βγάζει από τους εκάστοτε διεθνείς το καλύτερο και βεβαίως έναν προπονητή που να εμπνέει εμπιστοσύνη σε παίκτες αλλά και σε κόσμο που γέμισε αθρόα τις εξέδρες, αναγνωρίζοντας με αυτόν τον τρόπο την προσπάθεια που έγινε από προπονητή και παίκτες.

Όποιος έχει αυτά τα απλά στοιχεία, αγαπήσει την ομάδα και μεταφέρει το μήνυμα αυτό εμπράκτως σε όλους, είναι καλοδεχούμενος να αναλάβει τα ηνία της Εθνικής.

Ποτέ δεν ήμασταν προσωπολάτρες.

Άποψη της στήλης ήταν ότι ο Πάμπος θα έπρεπε να ηγηθεί της προσπάθειας μετά το κάζο της τελευταίας πενταετίας - στην εποχή Νίκου Νιόπλια βασικά.

Θεωρώ ότι άλλαξαν αρκετά στο οικοδόμημα της ομάδας γενικά.

Δεν επετεύχθη ο αγωνιστικός στόχος, αλλά τουλάχιστον έγινε η προσπάθεια μέχρι τον τελευταίο αγώνα της προκριματικής φάσης.

Με αυτό σαν φάρο, ας γίνει μια νέα αρχή ανεξάρτητα προσώπων που θα έχουν πλέον την ευθύνη για την ομάδα μας.

Η Ομοσπονδία θα πρέπει να στείλει το μήνυμα ότι θα συνεχίσει να στηρίζει ποικιλοτρόπως την ομάδα και ο κόσμος από την πλευρά του θα πρέπει να συνεχίσει να είναι ο 12ος παίκτης για την ομάδα, όπως έπραξε
δηλαδή και στα πέντε εντός έδρας ματς που δώσαμε.

Η Εθνική είναι υπόθεση όλων και έτσι θα πρέπει να αντικριστεί από τους έχοντες την ευθύνη για της επόμενη μέρα της…

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.