ΟΜΟΝΟΙΑ
Όλα δείχνουν ότι ο Καϊάφας θα περιμένει μέχρι τον Ιανουάριο για να καλύψει το κενό του Ποτέ

Από την πρώτη στιγμή που μπήκε στην ομάδα ο Ρομαρίκ και πήρε φανέλα βασικού στο κέντρο της άμυνας, ο Κώστας Καϊάφας βρήκε την ησυχία του. Η εικόνα των τελευταίων αγώνων στο ανασταλτικό κομμάτι είναι αυτή που αρμόζει σε μια ομάδα με υψηλούς στόχους και πλέον ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος -και το επόμενο μεγάλο στοίχημα για την τεχνική ηγεσία- είναι η βελτίωση των αριθμών στην επίθεση.

Το γκολ είναι φυσικά υπόθεση όλων. Μια ομάδα με ποιοτικό ρόστερ και πρωταγωνιστικούς στόχους δεν μπορεί να περιμένει από έναν ή δύο ποδοσφαιριστές να κάνουν όλη τη δουλειά στο σκοράρισμα. Σαφώς και υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις από τους από τους επιθετικούς -και ειδικότερα τους κεντρικούς επιθετικούς-, ωστόσο θα περίμενε από όλους τους παίκτες να έχουν συμμετοχή και συνεισφορά στο γκολ.
Στο ξεκίνημα του φετινού πρωταθλήματος η Ομόνοια παρουσιάζει μιαν αδυναμία στο συγκεκριμένο κομμάτι. Τα οκτώ τέρματα σε έξι αγώνες δεν είναι ο χειρότερος απολογισμός. Το γεγονός όμως ότι τα πέντε γκολ σημειώθηκαν στην πρεμιέρα (5-3 τη Σαλαμίνα) και στα επόμενα πέντε ματς οι «πράσινοι» σκόραραν μόλις τρεις φορές (σε τρεις αγώνες δεν βρήκαν δίχτυα) είναι κάτι που προβληματίζει την τεχνική ηγεσία.

Το «τριφύλλι» παρουσιάζει χαμηλά επίπεδα πλουραλισμού στο σκοράρισμα. Τα 8 γκολ που πέτυχε μέχρι σήμερα η Ομόνοια τα μοιράζονται ισότιμα τέσσερεις ποδοσφαιριστές: Σιέρινταν, Σκέμπρι, Ασίς και Μπαντιμπανγκά. Οι μόλις τέσσερεις ποδοσφαιριστές που έχουν δει δίχτυα, είναι ένας από τους χειρότερους απολογισμούς μεταξύ των 14 ομάδων της πρώτης κατηγορίας. Η ΑΕΛ και ο Άρης (οι χειρότερες επιθέσεις του πρωταθλήματος με 2 και 3 τέρματα αντίστοιχα) είναι στην τελευταία θέση της συγκεκριμένης κατηγορίας, με μόλις δύο παίκτες τους να έχουν βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Οι υπόλοιπες 11 ομάδες έχουν τουλάχιστον πέντε διαφορετικούς σκόρερ, ενώ οι πρωτοπόροι ΑΠΟΕΛ και ΑΕΚ έχουν από 8 και 7 αντίστοιχα.

Το κενό παραμένει
Ο Κώστας Καϊάφας περιμένει και τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές (ειδικά της επιθετικής γραμμής) να αρχίσουν να συνεισφέρουν στο σκοράρισμα. Περιμένει όμως πολύ περισσότερο και από έναν συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή. Τον Αντρέ Σκέμπρι. Μπορεί, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, το σκοράρισμα να είναι δουλειά όλων, ωστόσο η Ομόνοια στηρίζεται διαχρονικά σε κάποιους επιθετικούς οι οποίοι φορτώνουν τα αντίπαλα δίχτυα.

Για να μην πάμε μακριά, ας θυμηθούμε τα πιο πρόσφατα παραδείγματα ποδοσφαιριστών οι οποίοι ήταν πρώτοι σκόρερ της ομάδας (κάποιοι και του πρωταθλήματος) πετυχαίνοντας 16-17 γκολ ανά σεζόν. Μιχάλης Κωνσταντίνου, Φρέντι, Σκέμπρι, Άλβες και πέρυσι ο Μίκαελ Ποτέ πρόσφεραν το εύκολο γκολ. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι είχε στο μυαλό του ο Κώστας Καϊάφας και οι συνεργάτες του, όταν τον περασμένο Ιούλιο δεν κινήθηκαν για την αντικατάσταση του περυσινού πρώτου σκόρερ. Ίσως να περίμεναν από τον Αντρέ Σκέμπρι να επαναλάβει τις επιδόσεις που είχε τη σεζόν 2013-14 (17 γκολ) και να μην επιτρέψει να φανεί το κενό του επιθετικού από τον Μπενίν. Κάτι τέτοιο μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί.

Είναι όμως ακόμη νωρίς για να πούμε ότι ο Μαλτέζος επιθετικός δεν διαθέτει πλέον το ένστικτο του «killer». Ένα - δυο στις αμέσως επόμενες αγωνιστικές ίσως δώσουν στον Σκέμπρι τη χαμένη του αυτοπεποίθηση και ψυχολογία, και να επιστρέψει στις ψηλές πτήσεις που μας έχει συνηθίσει. Ίσως η ενσωμάτωση του Δημήτρη Χριστοφή να βοηθήσει τον 29χρονο άσο, αλλά και την υπόλοιπη ομάδα να λύσει το πρόβλημα τού εύκολου γκολ. Αν όχι, τότε ο Κώστας Καϊάφας δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να περιμένει τον Ιανουάριο για να κάνει αυτό που περιμέναμε να κάνει το καλοκαίρι που μας πέρασε, και να φέρει στην ομάδα έναν κεντρικό επιθετικό, ο οποίος θα κάνει τη διαφορά στο σκοράρισμα.