Ζούμε σε μια παράξενη εποχή όσον αφορά το πιο λαοφιλές άθλημα, το ποδόσφαιρο. Οι «ακόλουθοί» του στις μέρες μας δεν αρκούνται στην παρακολούθηση του αγώνα της ομάδας τους κάθε εβδομάδα. Πλέον παρακολουθούν από κοντά τόσο την ομάδα τους, όσο και τις αντιπάλους της. Παράλληλα, ακολουθούν άλλα 3-4 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, 2-3 διεθνείς διοργανώσεις, με όλα τα δυνατά μέσα και κόστος. Άλλοι ξημεροβραδιάζονται στο φούτσαλ και στο 7 επί 7...

Την ίδια στιγμή, η μεγαλύτερη πλειοψηφία όλων των προαναφερθέντων την ώρα που σβήνουν οι προβολείς των πραγματικών αγώνων, «ανάβουν» από μόνοι τους άλλους προβολείς… Αρκεί το πάτημα ενός πλήκτρου για να ενεργοποιήσει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, το Playstation, το Xbox. Εκεί θα στηθούν νέοι αγώνες. Είτε αυτοί θα γίνουν στο FIFA, στο PRΟ, στο Football Manager. Οι σημερινοί φίλαθλοι λατρεύουν να μπαίνουν στο τιμόνι μιας ομάδας, να εφαρμόζουν τις τακτικές τους, να προσαρμόζουν τη φιλοσοφία τους στο μετεγγραφικό παζάρι και να πλακώνονται στα ίσα με τον πρόεδρο της (ηλεκτρονικής) τους ομάδας.

Οι παραπάνω… ψωνισμένοι είναι η μερίδα που ακούμε πιο έντονα όπου παίζεται το ποδόσφαιρο να αναλύουν γιατί το κόρνερ έπρεπε να εκτελεστεί με πάσα ή γιατί το τείχος έπρεπε να έχει ένα παίκτη παραπάνω. Αρκετοί εξ αυτών μάλιστα δεν μένουν εκεί και επιδιώκουν το όνειρο. Η Τορκί ομάδα της Nάσιοναλ Λιγκ έψαχνε πριν από λίγες μέρες προπονητή, καθώς ο προηγούμενος αποχώρησε, αφού η ομάδα δεν μπορούσε να τον πληρώσει.

Η διοίκηση αναζήτησε τον διάδοχο και δέχτηκε 130 βιογραφικά, σύμφωνα με τον πρόεδρο, με μερικές δεκάδες εξ αυτών να προέρχονται από… χομπίστες με επιτυχίες στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Οι συγκεκριμένοι δεν πτοήθηκαν από τα οικονομικά προβλήματα της ομάδας και πέταξαν και τη… σκούφια τους, ώστε να αναλάβουν το πόστο το οποίο κατέληξε για την ιστορία σε παίκτη της ομάδας… Το γεγονός δεν ήταν πρωτοφανές και φυσικά δεν ξένισε κανένα. Πολλοί πιστεύουν ενδόμυχα ότι οι επιτυχίες τους σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι μπορούν να τους καταστήσουν ιδανικούς για μια πραγματική δουλειά προπονητή. Είναι όμως έτσι;