Μετά από αρκετά χρόνια, το «πράσινο» ρόστερ διεθέτει και πάλι ποιότητα, ποσότητα και ισορροπία

Την τριετία 2009-12, ο μέσος όρος παικτών που χρησιμοποιήθηκαν σε τουλάχιστον 10 ματς ξεπερνούσε τους 21, ενώ το 2012-15 έφτασε με το ζόρι τους 17!

Μέσα από την ενίσχυση του Αυγούστου λύθηκε και το πρόβλημα της ανισορροπίας. Ερωτηματικό για το κέντρο της άμυνας

Πολλά γράφτηκαν και ακόμη περισσότερα ακούστηκαν τις τελευταίες εβδομάδες, σε σχέση με τον μετεγγραφικό σχεδιασμό της Ομόνοιας, τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του ρόστερ, τα λάθη που έγιναν αρχές του καλοκαιριού, τα οποία οι «πράσινοι» πλήρωσαν για να διορθώσουν (με ακόμη έξι προσθήκες) και όχι μόνο. Όπως συμβαίνει συνήθως, κάποια πράγματα διογκώθηκαν, ειπώθηκαν και υπερβολές, οι οποίες ανάγκασαν τον τεχνικό της Ομόνοιας να τοποθετηθεί δημόσια μέσω μακροσκελούς γραπτής δήλωσης.

Το στοιχείο της υπερβολής υπήρχε και σε κάποια σημεία της δήλωσης του Κώστα Καϊάφα, ενώ κάποιες αναφορές του θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και άστοχες, αφού ήρθαν για να δώσουν υπόσταση και να αναγάγουν σε πρώτη είδηση φήμες και κουτσομπολιά.

Ό,τι έγινε, έγινε. Ό,τι ήταν να ειπωθεί, έχει ειπωθεί και με το παραπάνω και όσο πιο γρήγορα γυρίσει σελίδα η Ομόνοια και να αφήνει πίσω της τα όσα έγιναν αυτό το καλοκαίρι -και ειδικότερα το τελευταίο 20ήμερο- τόσο το καλύτερο για την ομάδα και τον σύλλογο. Ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Ούτε τα λάθη που έφεραν τον αποκλεισμό από την Ευρώπη, ή ακόμα και την ήττα στο Δασάκι, διορθώνονται. Αυτό που μπορούσε να γίνει, ήταν να διορθωθούν τα κακώς έχοντα του μετεγγραφικού σχεδιασμού και αυτό έγινε με την προσθήκη ακόμη έξι ποδοσφαιριστών στο δεύτερο μισό του Αυγούστου.

Μετά από 35 μετεγγραφές

Πλέον, ο Κώστας Καϊάφας έχει στα χέρια του ένας ρόστερ που διαθέτει τα τρία βασικά συστατικά, που μας επιτρέπει να το χαρακτηρίσουμε πλήρες: ποιότητα, ποσότητα και ισορροπία. Για φτάσουμε όμως στο σημείο να μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε πλήρες, το έμψυχο υλικό της Ομόνοιας πέρασε από διάφορα στάδια και υπέστη δεκάδες προσθαφαιρέσεις κατά τη διάρκεια τριών μετεγγραφικών περιόδων. Στους 20 μήνες που βρίσκεται ο Κώστας Καϊάφας στον πάγκο, αποκτήθηκαν 35 ποδοσφαιριστές, διαφόρων ηλικιών, εθνικοτήτων και ποιότητας. Αρκετοί από αυτούς δεν κατάφεραν να προσφέρουν αυτά για τα οποία αποκτήθηκαν, είτε γιατί δεν κατάφεραν να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες (κυρίως οικονομικές) συνθήκες που επικρατούσαν στον σύλλογο, είτε γιατί δεν είχαν την ποιότητα και τις δυνατότητες για να το πράξουν.

Συνοπτικά οι 35 μετεγγραφές που έγιναν: Ρόντρι, Οικονομίδης, Φυλακτού, Ράμος, Φοφανά, Γιωργαλλίδης, Ασίς (έφυγε και επέστρεψε), Στεπάνοφ, Λομπιανίτζε, Σαμμούτης, Ποτέ, Κονομής, Δημητρίου, Ακουισταπάτσε, Κιρμ, Κακουμπάβα, Λόβριτς, Γκριγκαλασβίλι, Γκαρσία, Παναγή, Γκουλόν, Ρούνιε, Σκέμπρι, Μπρανέσκου, Εζέ, Μεντί, Σιέρινταν, Καντούτσης, Χριστοφή, Μπαντιμπανγκά, Πέρες, Καμπράλ, Μπεμπέ, Ρομαρίκ, Χαφέζ.

Από τους 21… στους 17!

Οι 24 από τους 35 πιο πάνω ποδοσφαιριστές, μαζί με τον Ονησίφορο Ρουσιά ο οποίος αποκτήθηκε επί θητείας Σαβέβσκι, αποτελούν το έμψυχο υλικό της Ομόνοιας για την περίοδο 2015-16. Ποσοτικά το ρόστερ μοιάζει να είναι υπερπλήρες και το στοίχημα για την τεχνική ηγεσία είναι να το διαχειριστεί με τέτοιον τρόπο μέσα στη χρονιά, που να πάρει το καλύτερο δυνατόν από κάθε ποδοσφαιριστή ξεχωριστά. Σαφώς και οι 25 παίκτες δεν είναι ισάξιοι, ούτε θα πάρουν ισότιμο χρόνο συμμετοχής μέσα στη σεζόν. Το σημαντικό όμως είναι πως ο 24ος ή ο 25ος παίκτης του ρόστερ μπορεί να βοηθήσει κατά τη διάρκεια του φετινού μαραθωνίου.

Η έλλειψη βάθους ήταν μια από τις βασικές αδυναμίες της Ομόνοιας τα προηγούμενα τρία χρόνια και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η καλύτερη θέση που πήρε αυτό το διάστημα ήταν η 3η, τη σεζόν 2012/13 (πέρυσι 4η, προπέρυσι 5η). Σε αυτές τις τρεις περιόδους ο εκάστοτε προπονητής στηρίχθηκε σε έναν βασικό κορμό 16-17 παικτών, αριθμός πολύ μικρός -σε σύγκριση με τους διεκδικητές του τίτλου- για να διεκδικήσει η ομάδα το κάτι παραπάνω. Αν γίνουν μάλιστα οι συγκρίσεις με την περίοδο 2009-2012, όταν το «τριφύλλι» κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2010) και τερμάτισε δύο φορές στη 2η θέση (2011, 2012), θα δούμε ότι οι διαφορές είναι μεγάλες.

Σε αυτές τις τρεις περιόδους, ο μέσος όρος ποδοσφαιριστών που χρησιμοποιήθηκαν σε 10 ή περισσότερα παιχνίδια σε μια σεζόν ξεπερνούσε τους 21. Ο αντίστοιχος αριθμός για την περίοδο 2012-15 έφτασε με το ζόρι τους 17.

Η ειδοποιός διαφορά εντοπίζεται στον αριθμό των γηγενών παικτών που είχε στη διάθεσή του ο εκάστοτε προπονητής. Ο μέσος όρος των Κύπριων ποδοσφαιριστών πρώτης διαλογής την τριετία 2009-12 ξεπερνούσε τους εφτά (Αλωνεύτης, Γιωργαλλίδης, Εφραίμ, Μακρίδης, Χριστοφή, Χαραλάμπους, Κωνσταντίνου οι κυριότεροι), ενώ στα επόμενα τρία χρόνια ο μ.ό. έπεσε στους 3!

Τίποτα να ζηλέψει

Για την ποιότητα που διαθέτει το ρόστερ του «τριφυλλιού» αυτήν τη στιγμή δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, αφού από τη μια το ταλέντο και η ατομική ποιότητα αρκετών ποδοσφαιριστών είναι αδιαμφισβήτητη και από την άλλη γιατί η όποια αναφορά μας θα είναι, ώς έναν βαθμό, σε θεωρητική βάση. Μπορεί ποδοσφαιριστές όπως οι Ασίς, Μπεμπέ, Χριστοφή, Ρομαρίκ, Γκουλόν, Σκέμπρι, Μπαντιμπανγκά, Σιέρινταν να ξεχειλίζουν από ποιότητα, το θέμα όμως είναι να το αποδείξουν και στο γήπεδο, που είναι ο καθρέφτης για όλους, και όλοι μαζί να φτιάξουν ένα ισχυρό σύνολο. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτήν τη στιγμή η Ομόνοια δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από κανέναν διεκδικητή του τίτλου, τουλάχιστον ως προς την αρχική ενδεκάδα που θα παρατάσσει κάθε εβδομάδα.

Ισορροπία και… στόπερ

Κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής πορείας παρατηρήθηκε μια σχετική ανισορροπία στο έμψυχο δυναμικό. Πρόβλημα που διορθώθηκε μέσα από τη μετεγγραφική ενίσχυση των τελευταίων εβδομάδων. Χριστοφή και Μπαντιμπανγκά προσθέτουν την ποιότητα και την ταχύτητα στα φτερά της επίθεσης, στοιχεία που έλειψαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ ο Κύπριος διεθνής μπορεί να δώσει, αν χρειαστεί, μια επιπλέον σημαντική επιλογή στην κορυφή.

Καμπράλ και Χαφέζ γέμισαν το αριστερό άκρο της άμυνας, ο Ρομαρίκ προσθέτει ποιότητα και εμπειρία στη μεσαία γραμμή, ενώ και ο Καντούτσης αποκτήθηκε για να δώσει βάθος στο κέντρο της άμυνας, παίρνοντας ουσιαστικά τη θέση του Κονομή (δανεικός στην Ομόνοια Αραδίππου) σαν 4ος στόπερ.

Τι γίνεται, όμως, με τις βασικές επιλογές στο κέντρο της άμυνας; Το τελευταίο απόκτημα ο Ρομαρίκ δεν είναι κλασικός στόπερ, αν και έπαιξε στη συγκεκριμένη θέση τα τελευταία δύο χρονιά στην Μπαστιά, ενώ το ίδιο ισχύει και για τον Γκουλόν. Η λογική λέει ότι ένας εκ των δύο θα κληθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο κέντρο της άμυνας, χωρίς να αποκλείεται στην πορεία να δούμε και τους δύο να εναλλάσσονται σ’ αυτόν τον ρόλο.

«Γεμάτη» τον Οκτώβριο

Το μόνο σίγουρο είναι πως μέχρι να επιστρέψει από τον τραυματισμό του ο Γάλλος και να φτάσει ο Ιβοριανός στα επιθυμητά επίπεδα ετοιμότητας, ο Κώστας Καϊάφας θα στηριχθεί στους Ρούνιε, Λομπιανίτζε και Μεντί.

Οι δύο ποδοσφαιριστές αναμένεται πως θα είναι 100% έτοιμοι μέσα στον Οκτώβριο (χωρίς να αποκλείεται να πραγματοποιήσει νωρίτερα ντεμπούτο ο Ρομαρίκ), ενώ το ίδιο ισχύει και για τους επίσης τραυματίες Μαργκάσα και Χριστοφή, καθώς και για τους νεοαποκτηθέντες Καμπράλ και Χαφέζ, με τον τελευταίο να είναι πιο έτοιμος.