Η Ανόρθωση έχει φέτος εξαιρετικό υλικό και κυρίως βάθος, ώστε να ανεβάσει το πήχη εκεί που της αρμόζει

Την «ανομβρία» που παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια θα επιδιώξει φέτος να τερματίσει η Ανόρθωση. Τις τελευταίες δυο χρονιές έμεινε εκτός ευρωπαϊκών υποχρεώσεων, τερματίζοντας πέρσι 5η και την περίοδο 2013-2014 6η. Μακριά από τίτλους, το 2008 η τελευταία κατάκτηση πρωταθλήματος, το 2007 η τελευταία κατάκτηση κυπέλλου. Τα χρόνια είναι πολλά και η δίψα του φίλαθλου κόσμου της ομάδας ακόμα περισσότερη.

Η διοίκηση Πουλλαΐδη λειτουργεί στον δεύτερο χρόνο του τριετούς πλάνου. Στόχος στο δεύτερο έτος είναι η έξοδος στην Ευρώπη. Ωστόσο, η εικόνα που παρουσίασε στις δυο πρώτες αγωνιστικές, δείχνει ότι είναι έτοιμη για όλα.

Αυτό, αγωνιστικά, στηρίζεται σε δυο παράγοντες. Στο σύνολο που έχει δημιουργήσει αποκτώντας βάθος και επιλογές, κάτι που πέρσι απουσίαζε, αλλά και σε ατομικό επίπεδο με την ποιότητα ποδοσφαιριστών που έχουν έρθει στην «Κυρία» αλλά και αυτών που διαθέτει από πέρσι.

Η μετεγγραφική περίοδος έφερε στο «Αντ. Παπαδόπουλος» δέκα νέους ποδοσφαιριστές. Στόχος του τεχνικού διευθυντή Σταν Φαλξ και του προπονητή Αντρέ Πάους ήταν οι περισσότεροι να είναι τουλάχιστον διπλοθεσίτες.

Η Ανόρθωση παρουσιάζει γεμάτο άξονα, με ποδοσφαιριστές που μπορούν να προσφέρουν και σε άλλες θέσεις.

Ξεκινώντας από τον Κόπριβετς, έδειξε πολύ καλά στοιχεία ως τερματοφύλακας. Μάλιστα κάποιοι κάνουν σύγκριση με τον Καμίνσκι, με το όνομα του Βέλγου να αρχίζει σιγά-σιγά να μη συζητιέται από τους φίλους της ομάδας.

Δεξιά υπήρχε διπλή ενίσχυση, με τους Μούρα και Τζανακάκη. Ο Βραζιλιάνος δείχνει στις πρώτες δυο αγωνιστικές ότι δεν πρόκειται απλώς για έναν καλό αμυντικό. Ανεβαίνει σε όλη τη γραμμή, έχει καλή μεταβίβαση, καλή σέντρα διαθέτοντας ταχύτητα και δύναμη.

Ο Τζανακάκης στον πρώτο αγώνα έπαιξε ως αμυντικός και στον δεύτερο ως χαφ, δείχνοντας ότι μπορεί να βοηθήσει τον Αντρέ Πάους.

Ο Σβέχλεν δεν έχει πάρει ακόμα χρόνο συμμετοχής, ποδοσφαιριστής που μπορεί να αγωνιστεί στο κέντρο της άμυνας και στο αριστερό άκρο.

Η μεσαία γραμμή είναι αυτή που ενισχύθηκε περισσότερο. Τέσσερις οι νέοι ποδοσφαιριστές. Ο Ζοάο Βίκτορ αιτιολογεί στις δυο πρώτες αγωνιστικές τον λόγο που έχει αγωνισθεί σε υψηλό επίπεδο, όπως αυτό του ισπανικού πρωταθλήματος. Αμυντικό χαφ με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση. Ποδοσφαιριστής που ξέρει να παίζει στον χώρο, καλός στη μεταβίβαση, αμυντικά δυσκολο-κατάβλητος, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να μοιράσει ασίστ όπως έπραξε στον αγώνα με τη Ν. Σαλαμίνα, όπου ο Μακρής κέρδισε το δεύτερο πέναλτι.

Ο Νίκολας Μαρτίνες, το δέκα το καλό της Ανόρθωσης. Ποδοσφαιριστής από τον οποίο όλοι περιμένουν να σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του. Ο Αργεντινός έδειξε ότι γνωρίζει πολύ καλά τα μυστικά της μπάλας.

Εξαιρετικός στο ένα εναντίον ενός. Κινείται εκτός από τον άξονα δεξιά και αριστερά, «βλέπει» γήπεδο, η μεταβίβασή του πολύ καλή. Οι απαιτήσεις από τον Μαρτίνες είναι πολύ υψηλές. Ο ίδιος δείχνει ότι μπορεί να προσφέρει. Δείχνει ότι μπορεί να γίνει ο ηγέτης της Ανόρθωσης, κάτι που πέρσι δεν κατάφερε να αποδείξει ο Γκαρσία.

Σε ό,τι αφορά τους Ορλάντι και Πελέ, εκτός από το πλούσιο βιογραφικό τους, δεν μπορούμε να καταγράψουμε κάποιο άλλο στοιχείο. Στο γήπεδο θα φανούν οι ποδοσφαιρικές τους αρετές, με τον μεν Ορλάντι να αγωνίζεται σε δυο θέσεις στον άξονα και στο αριστερό φτερό, τον δε Πελέ ως αμυντικό και επιτελικό χαφ.

Στην επίθεση υπήρχε διπλή ενίσχυση. Ντίνο Εντλοβού και Ευθύμιος Κουλούρης. Ο πρώτος έχει φτάσει ήδη στα τέσσερα τέρματα, εκ των οποίων τα δυο με πέναλτι. Διαθέτει ταχύτητα, καλή τεχνική κατάρτιση, δοκιμάζει το σουτ από οποιαδήποτε θέση, πλαγιοκοπεί και πάντα βρίσκεται στη φάση. Όσον αφορά τον Ευθύμιο Κουλούρη, αν ο Ελλαδίτης επιθετικός παρουσιάσει τα ίδια στοιχεία όπως στον ΠΑΟΚ, τότε θεωρείται πολύ καλή λύση.

Οι «παλιοί»

Ένα από τα στοιχήματα που έχει ενώπιόν του ο Αντρέ Πάους είναι να δέσει τους νέους με τους παλιούς, ώστε να δημιουργηθεί το σύνολο εκείνο που να πετύχει τον στόχο που έχει τεθεί.

Οι «παλιοί» στην περσινή περίοδο τράβηξαν μόνοι τους το κουπί, αλλά φέτος νιώθουν τη μεγάλη πίεση για μια θέση στην ενδεκάδα. Στο κέντρο της άμυνας η Ανόρθωση ίσως διαθέτει ένα από τα καλύτερα αμυντικά δίδυμα με την ποδοσφαιρική φυσιογνωμία του Λαΐφη να ξεχωρίζει και τον Χόλγκερσον να παρουσιάζει σταθερότητα σε κάθε παιχνίδι, ενώ υπάρχει και η επιλογή με τον Οικονόμου. Αριστερά ο Νούχου είναι μια παρόμοια περίπτωση όπως ο Μούρα, ένα full μπακ. Στη μεσαία γραμμή ενδεχομένως οι περισσότεροι περσινοί που αγωνίζονται φέτος να είναι εναλλακτικές λύσεις, όπως οι Αμπουρτζάνια, Μαϊσουράτζε, Μαραγκός, Ανδρέου, Κυριάκου και Κωνσταντίνου.

Μεσοεπιθετικά δεσπόζει η φυσιογνωμία του Κάλβο, που η επιστροφή του θα σημαίνει και «μετεγγραφή» λόγω της μεγάλης του απουσίας. Ποδοσφαιριστής που προσφέρει μεγάλη ποιότητα δίνοντας πολλές λύσεις. Ο Ανδρέας Μακρής είναι μια σταθερή επιλογή, ωστόσο στις δυο πρώτες αγωνιστικές δεν έδειξε ότι βρίσκεται στα καλύτερά του. Υπάρχει και η γνωστή λύση με τον Αβραάμ, ο οποίος μπορεί ν' αγωνιστεί σε όλη την αριστερή πλευρά.

Παλιοί και νέοι έχουν δημιουργήσει προσδοκίες στον φίλαθλο κόσμο της Ανόρθωσης, πιστεύοντας ότι μπορεί ακόμα και για τον τίτλο. Το σίγουρο είναι ότι δείχνει μια ομάδα με πολλές επιλογές, με ποδοσφαιριστές που διαθέτουν αρκετή ποιότητα, μια ομάδα που τακτικά είναι πολύ καλά δουλεμένη από τον Αντρέ Πάους. Μια ομάδα που έχει τη δική της ταυτότητα και στυλ. Ερωτηματικά υπάρχουν, όπως η διαχείριση του υλικού, η παρουσία σε ντέρμπι και η σταθερότητα. Αν τα πετύχει όλα αυτά ο Ολλανδός προπονητής, τότε έφτασε ο καιρός για την Ανόρθωση και σίγουρα είναι έτοιμη για όλα.

Πάους: Η χρονιά του

Μετά από πολλά χρόνια δεν έφυγε προπονητής στα μέσα της περιόδου ή στο τέλος της χρονιάς. Πέρσι ο Αντρέ Πάους παρουσίασε θετικά και αρνητικά στοιχεία. Η διοίκηση τον εμπιστεύτηκε και φέτος καλείται να ανεβάσει επίπεδο την ομάδα του. Πλέον έχει αυξημένες επιλογές και μεγάλο ρόστερ. Η πολύ καλή δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις φαίνεται μέσω της τακτικής που παρουσιάζεται στο γήπεδο, όμως θα πρέπει να βελτιώσει τον τρόπο διαχείρισης ενός αγώνα, ειδικά όταν η ομάδα βρίσκεται πίσω στο σκορ ή δεν του βγαίνει το παιχνίδι.

Διοίκηση: Χωρίς μεγάλα λόγια

Μετά από πολλά χρόνια οι εσωτερικές έριδες ανήκουν στο παρελθόν. Σαφώς εξακολουθεί να υπάρχει μια μικρή μερίδα που διαφωνεί με αποφάσεις της νυν διοίκησης, όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Πουλλαΐδης και οι συνεργάτες του δουλεύουν όπως οι σύγχρονες ευρωπαϊκές ομάδες. Σταθερή διοίκηση, που δεν εμπλέκεται σε αγωνιστικά θέματα. Υπάρχει οργάνωση, σωστή οικονομική πολιτική με καθαρά χαρτιά, λόγια και πράξεις.

Κόσμος: Η μεγάλη δύναμη

Ο κόσμος της Ανόρθωσης αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο της ομάδας. Είναι διψασμένος για τίτλους, θέλει η ομάδα του να γίνει η μεγάλη πρωταγωνίστρια του κυπριακού ποδοσφαίρου. Έχει καταλάβει ότι οι εσωτερικές κόντρες μόνο κακό φέρνουν. Στηρίζει από πέρσι τη νέα προσπάθεια μακριά από ακρότητες, που θέτουν την ομάδα σε κίνδυνο. Αυτό που χρειάζεται ο κόσμος της Ανόρθωσης είναι υπομονή. Οι τίτλοι και οι διακρίσεις δεν έρχονται από τη μια μέρα στην άλλη, χρειάζεται δουλειά, και δουλειά στην Ανόρθωση γίνεται.