Άρχισε με απαιτήσεις η πορεία της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου στην προκριματική φάση του Euro 2016. Ωστόσο, στην πορεία αποδείχθηκε πως ήταν εξαιρετικά δύσκολο να γίνει η υπέρβαση για να πάρει μια από τις τρεις προνομιούχες θέσεις της βαθμολογίας του ομίλου. Υπάρχουν, βέβαια, μαθηματικές πιθανότητες για την 3η θέση, αλλά αυτό δεν εξαρτάται, πλέον, από τους διεθνείς μας…

Η αλήθεια είναι ότι η προσπάθεια όλων όσοι βρίσκονται κοντά στην Εθνική ήταν και είναι αξιοπρόσεκτη. Και από πλευράς εμφανίσεων, αλλά και από πλευράς οργάνωσης. Είδαμε μετά από χρόνια να μαζεύεται αρκετός κόσμος στο γήπεδο για να υποστηρίξει τους ποδοσφαιριστές. Μπορεί να μην έφυγαν με τη χαρά στα σημαντικά παιγνίδια με Ισραήλ (πέρσι τον Οκτώβρη) και προχθές με την Ουαλία, αλλά και μόνο η παρουσία του στο γήπεδο ήταν αξιοσημείωτη. Το ζητούμενο είναι αυτός ο κόσμος που αγκάλιασε ζεστά την Εθνική, να μην την εγκαταλείψει τώρα.

Μπορεί να παίζουν ρόλο τα αποτελέσματα για να πηγαίνει ο κόσμος γήπεδο, αλλά είναι ξεκάθαρο πως η οποιαδήποτε ομάδα δεν μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη να κάνει τόσο μεγάλη υπέρβαση, που είναι η πρόκριση σε τελική φάση ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Ίσως να ήταν λάθος που οριοθετήθηκαν τόσο υψηλοί στόχοι. Διότι ενδεχομένως να χρεωθεί ως αποτυχία η όλη πορεία, όταν θα ολοκληρωθεί. Και η αποτυχία φέρνει απογοήτευση και συνάμα απαιτεί διαφορετική διαχείριση.

Πλέον, υπάρχει το σημερινό παιγνίδι με το Βέλγιο. Την ανερχόμενη δύναμη σε εθνικό επίπεδο ποδοσφαίρου. Πρόκειται για ομάδα υψηλού επιπέδου και για να έρθει το κέρδος θα πρέπει να γίνουν πολλά από τους διεθνείς μας. Όμως ο κόσμος επιβάλλεται να μείνει κοντά, οι ιθύνοντες να συνεχίσουν τις προσπάθειες βελτίωσης και αναδόμησης του οικοδομήματος της Εθνικής και με υπομονή θα έρθουν καλύτερες μέρες.