Ένα τέταρτο χρειάστηκε να τα βρουν ΑΠΟΕΛ και Κετσπάγια. Αυτό λίγη σημασία έχει. Περισσότερη, μάλλον, έχει το ότι η διοίκηση του ΑΠΟΕΛ μέσα 24 ώρες μετά από τον οδυνηρό αποκλεισμό του από την Αστάνα έλαβε την απόφαση για αλλαγή προπονητή. Στο πι και φι. Και αμέσως μπήκαν όλα στα περιθώριο. Και η Βαρντάρ και η Μίντιλαντ και η Αστάνα… Ήρθε και η κλήρωση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ, που ξαναέδωσε κύρος στους «γαλαζοκίτρινους» και πλέον υπάρχει μόνο το πρωτάθλημα και η Σάλκε, η Σπάρτα και ο Αστέρας…

Τουλάχιστον, επικοινωνιακά, ο Πρόδρομος Πετρίδης και οι συνεργάτες του κέρδισαν το πρώτο στοίχημα, στη μετά Αστάνα εποχή. Μια εποχή που προμηνύεται δύσκολη οικονομικά και αγωνιστικά και επειδή, προφανώς, η διοίκηση του ΑΠΟΕΛ ήθελε αρχικά να σταματήσει τη μουρμούρα και την γκρίνια, προχώρησε άμεσα με την πρόσληψη του Κετσπάγια. Εδώ κέρδισε διπλά. Και επικοινωνιακά, διότι από μόνη της η συμφωνία με τον Κετσπάγια είναι πολύ μεγάλη υπόθεση, αλλά και από αγωνιστικής πλευράς, διότι με τον Γεωργιανό στο τιμόνι ο ΑΠΟΕΛ έχει όλες τις προϋποθέσεις να προχωρήσει μπροστά και κυρίως να βελτιωθεί.

Θα ήταν άσκοπο να κρίνουμε αν ορθώς έφυγε άρον-άρον ο Πιασένσια ή αν ορθώς επιλέχθηκε για προπονητής του ΑΠΟΕΛ και αν έκανε τις σωστές επιλογές παικτών. Η ουσία και το παρόν είναι που μετρούν, και αυτή τη στιγμή οι «γαλαζοκίτρινοι» θα πρέπει να βρουν τον τρόπο να ξεφύγουν από την αγωνιστική μετριότητά τους. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του Πρόδρομου Πετρίδη. Και μην ξεχνάτε ότι πριν από τον Κετσπάγια ήρθε και ο Καβενάγκι. Άλλο ένα πολύ μεγάλο όνομα, που προσφέρει πόντους επικοινωνιακά και αγωνιστικά. Και για να το ξεκαθαρίσουμε, σωστή επικοινωνία = καλή ψυχολογία.