Βρισκόμαστε στο τέλος μιας… συναρπαστικής, καθ’ όλα, αθλητικής περιόδου, με τα γεγονότα, τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων, να διαδέχονται καταιγιστικά το ένα το άλλο.

Τι να πρωτοαναφέρει και με τι να πρωτοασχοληθεί κανείς;

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο μεγάλος τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ «επισκίασε», τουλάχιστον σε ένταση ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, όλα τα υπόλοιπα, αφού αποτελεί, κάθε χρόνο, την κορωνίδα και το επιστέγασμα των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ.

Μπαρσελόνα και Γιούβε διασταύρωσαν τα ξίφη τους, σ’ έναν τελικό τον οποίον λίγοι περίμεναν στην αρχή της σεζόν, ωστόσο, βάσει απόδοσης και αγωνιστικής παρουσίας ήρθε σχεδόν απολύτως… φυσιολογικά.

Ασφαλώς, για το τι έγινε χθες βράδυ στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου, δεν μπορεί να ασχοληθεί κανείς… σήμερα, ωστόσο, η παρουσία ποδοσφαιριστών όπως ο Μέσι, ο Νεϊμάρ, ο Σουάρεζ, ο Ινιέστα, ο Πίρλο, ο Πόγκμπα, και ο Τέβεζ, προοιωνίζονταν ένα τουλάχιστον χορταστικό θέαμα.

Την ίδια περίπου ώρα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, άρχιζαν τα finals του NBA, με αντιμέτωπους τους Golden State Warriors και τους Cleveland Cavaliers, τις δύο καλύτερες ομάδες της σεζόν σε Δύση και Ανατολή. Μόνον η αναμέτρηση του κορυφαίου παίκτη στον κόσμο (Λεμπρόν Τζέιμς) με τον MVP της φετινής χρονιάς (Στέφεν Κάρι), από μόνη της προεξοφλεί μια συναρπαστική σειρά, αν και η επιδημία τραυματισμών στο στρατόπεδο των Cavs γέρνει, αναμφίβολα, τη ζυγαριά προς τη μεριά των Πολεμιστών...

Να μην ξεχάσουμε, βεβαίως, και το Ρολάν Γκαρός, που κλείνει σήμερα με τον μεγάλο τελικό των αντρών.

Ωστόσο, πιο συναρπαστικό απ’ όλα, φαντάζει το άκρως επαγγελματικό αγώνισμα της… διαφθοράς στη FIFA, που συνταράσσει όχι μόνον την Παγκόσμια Ομοσπονδία, τους ηγετικούς παράγοντες και τα μέλη της, αλλά και κυβερνήσεις ολόκληρες.

Και πιστοποιεί, γι’ ακόμη μια φορά, αυτό που όλοι γνωρίζουν, αλλά συμπεριφέρονται σαν μη συμβαίνει: Ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας».

Μιχάλης Παπαδόπουλος