Στην Αμερική, χώρα-κοιτίδα του σύγχρονου καπιταλισμού, παρατηρούνται, ίσως, οι μεγαλύτερες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, τουλάχιστον όταν αναφερόμαστε στον «δυτικό» κόσμο. Ιδίως μετά τη διάλυση της «μεσαίας τάξης», λόγω της οικονομικής κρίσης, η φτωχοποίηση των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, σε συνδυασμό με την επιδείνωση της θέσης των «δομικά» φτωχών πληθυσμών, δημιούργησε τη συνθήκη ενός χασματικά χαώδους κοινωνικού φάσματος, με ανυπέρβλητες κοινωνικές και οικονομικές αντιθέσεις.

Αυτή η εικόνα, ωστόσο, προϊόν, εν πολλοίς, του «ελεύθερου ανταγωνισμού» και της «αυτορρύθμισης» της οικονομίας της αγοράς, δεν παρατηρείται στα αμερικανικά σπορ, όπου κυριαρχούν άλλες λογικές και ρυθμίσεις.

Εκεί, και πιο κραυγαλέο παράδειγμα είναι το NBA, επικρατεί μια λογική «ελεγχόμενου» ανταγωνισμού, που διέπεται από την αρχή της μεγαλύτερης δυνατής ισορροπίας των δυνάμεων, όπου παρέχονται τα εχέγγυα, ο ασθενέστερος να γίνει πιο ισχυρός και ο δεδομένα ισχυρός να μη δυναμώσει άλλο.

Αυτή την «κατά το δυνατόν ισότητα» διασφαλίζουν ρυθμίσεις όπως το ντραφτ, το σάλαρι καπ κ.ά., που έχουν ως στόχο να μικραίνουν την ψαλίδα ανάμεσα στις ομάδες, αντί να τη μεγαλώνουν.

Γλαφυρότερο απαύγασμα αυτής της πραγματικότητας δεν θα μπορούσε να υπάρξει από τα φετινά play offs, όπου από τις 4 ομάδες των περυσινών τελικών μόνον οι πρωταθλητές Spurs προκρίθηκαν, οι οποίοι ήδη έχουν αποκλειστεί στον πρώτο γύρο από τους Clippers!

Αυτήν τη στιγμή, δηλαδή, τον τίτλο διεκδικούν οκτώ ομάδες που πέρυσι δεν έφτασαν καν στην τετράδα. Επιπρόσθετα, οι τρεις από αυτές - Κλίβελαντ, Κλίπερς, Μέμφις - δεν κατέκτησαν ποτέ το πρωτάθλημα, ενώ η τελευταία φορά που μία ομάδα από τις υπόλοιπες πέντε στέφθηκε πρωταθλήτρια, ήταν το 1998 (Σικάγο Μπουλς).

Όσο για τις άλλες, οι Ρόκετς έχουν να δουν δακτυλίδι από το 1995, η Ουάσιγκτον από το 1978, οι Γουόριορς από το 1975 και οι Χοκς από το 1958! Και μια σύγκριση, ασφαλώς, με την τροπαιοθήκη της τετράδας του δικού μας… Champions League, ζαλίζει…

Μιχάλης Παπαδόπουλος