Ο Χρύσης Μιχαήλ μιλά για τη λειτουργία της Ακαδημίας «Η Φάρμα» και θέτει τη σωστή προσέγγιση στα ποδοσφαιρικά φυτώρια

Το ποδόσφαιρο έχει κυριολεκτικά απογειωθεί ανά το παγκόσμιο. Στην Κύπρο, η ώθησή του την τελευταία δεκαετία ήταν απίστευτη, με τις επιτυχίες των κυπριακών ομάδων στην Ευρώπη ως επιστέγασμα. Η στρογγυλή «θεά» βασιλεύει σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Απόλυτη και η έκρηξη στις μικρές ηλικίες, με την Κύπρο να ακολουθεί το ρεύμα και, συγκριτικά με τον πληθυσμό της, να απογειώνεται. Οι ακαδημίες, τόσο των ομάδων όσο και οι ιδιωτικές, πλημμύρισαν από πιτσιρίκια, που διψούν να μάθουν τα μυστικά της μπάλας, που ονειρεύονται να κάνουν καριέρα, που απλώς θέλουν να αθλούνται μέσω του βασιλιά των αθλημάτων. Το ταλέντο δεν μας λείπει, η ουσία είναι η εξέλιξη, η ανάπτυξη, αλλά και η σωστή παιδεία (ποδοσφαιρική και μη) που θα αποκτήσει ένας ποδοσφαιριστής.

Η σωστή φιλοσοφία στα φυτώρια ποδοσφαίρου φαίνεται μέσα από τα λόγια τού πρώην άσου της ΑΕΛ, του ΑΠΟΕΛ και της Εθνικής, Χρύση Μιχαήλ, ιδιοκτήτη εδώ και έξι χρόνια της ακαδημίας «Η Φάρμα». Ξέροντας απ' έξω και ανακατωτά το κυπριακό ποδόσφαιρο σε όλα τα επίπεδα, ο Χρύσης Μιχαήλ μιλά στη «Σ» για τη δουλειά στην ακαδημία, τη σημασία της ποδοσφαιρικής διαπαιδαγώγησης, τα προβλήματα, τις προοπτικές των παιδιών.

«Το σημαντικό για εμένα είναι ότι στα έξι χρόνια ζωής της Ακαδημίας βλέπω ότι, χρόνο με τον χρόνο, προχωράμε και πάμε πιο μπροστά. Και εγώ σαν άτομο του ποδοσφαίρου βλέπω ένα ιδιαίτερο ταλέντο μέσα από τα παιδιά που συμμετέχουν τόσο στην ακαδημία μου, αλλά και γενικότερα στις ακαδημίες ποδοσφαίρου. Βλέπω και πολλή χαρά, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι ταλέντο», τονίζει ο Χρύσης Μιχαήλ και στέκεται πολύ στη σημασία της συμμετοχής και της διασκέδασης. «Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να έχουν ταλέντο και σίγουρα έχουμε κι εμείς κάποια. Όμως τους αρέσει το ποδόσφαιρο.

Ο γονιός στέλνει τα παιδιά του χωρίς να έχει απαιτήσεις από το ίδιο το παιδί. Το στέλνει για να κάνει φίλους, να αθλείται αλλά και να μπει σε ένα σύνολο, να απολαύσει την όλη διαδικασία. Οι περισσότεροι γονείς το αντιλαμβάνονται. Υπάρχουν όμως και άλλοι που δεν το βλέπουν έτσι. Είμαστε αναγκασμένοι, υποχρεωμένοι, να τους πούμε την αλήθεια. Άλλο ζήτημα επ' αυτού, είναι ότι υπάρχει υπέρμετρος φανατισμός για το αποτέλεσμα και στις περισσότερες περιπτώσεις επηρεάζονται τα παιδιά. Το τι έμαθε από τον προπονητή του, το τι οδηγίες έχει κτλ.

Σε πολλές περιπτώσεις δεν τους αφήνουν να χαρούν τον αγώνα. Ενώ το παιδί μπαίνει στο γήπεδο για να χαρεί, έχει το άγχος του λάθους. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να λύσουμε αυτό το πρόβλημα. Επαναλαμβάνω, όμως, υπάρχουν και γονείς που είναι σωστοί».

- Αλήθεια, πόσο σημαντικά είναι τα αποτελέσματα;

«Για εμένα είναι δευτερεύον ζήτημα. Επιτυχία για την ακαδημία είναι, πέρα από τη σωστή και εύρυθμη λειτουργία, μέσα από τον μεγάλο αριθμό παιδιών που έχουμε, να αναδείξουμε, να εξελίξουμε το ταλέντο όσο πιο πολλών παιδιών γίνεται. Θα είναι ένα επιστέγασμα της ακαδημίας μου. Παράλληλα, τα παιδιά που συμμετέχουν, να έρχονται και να φεύγουν χαρούμενα. Έχουμε κατακτήσει κάποια πρωταθλήματα, όπως Grassroots, αλλά και σε άλλες διοργανώσεις. Δυο φορές έχουμε κατακτήσει με συγκεκριμένη ηλικία, το τουρνουά της Αγίας Νάπας. Όμως αυτός δεν είναι αυτοσκοπός».

- Τι γίνεται όταν βάλουμε στη ζυγαριά μία ιδιωτική και μία ακαδημία ομάδας;

«Αργά ή γρήγορα, αρκετά παιδιά θα καταλήξουν σε κάποιες ομάδες. Θεωρώ πιο σημαντικό στη νεαρή τους ηλικία να επιλέξουν την ιδιωτική ακαδημία, γιατί σίγουρα θα προσεχθεί περισσότερο το παιδί. Έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε πιο κοντά, ασχολούμαστε μόνο με τα παιδιά σε σχέση με τα σωματεία. Σίγουρα, όμως, η προοπτική του κάθε παιδιού είναι να αγωνιστεί σε ομάδα».

- Έχετε παιδιά της ακαδημίας που προχώρησαν;

«Στα έξι χρόνια, είναι μικρό χρονικό διάστημα. Πέρασαν κάποιοι ποδοσφαιριστές αυτά τα χρόνια και αυτήν τη στιγμή αγωνίζονται σε ΑΠΟΕΛ, Ομόνοια, Ολυμπιακό, ΘΟΙ και Εθνικό Λατσιών. Πρέπει να τονίσω, και αντιλαμβάνεστε το γιατί, ότι ποδόσφαιρο δεν μόνο η Α’ Κατηγορία».

- Θα μπορούσε, υπάρχει δίοδος μέσω συνεργασίας για ένα παιδί της «Φάρμας» να πάει εξωτερικό;

«Στόχος μου είναι κάποια παιδιά, που μπορούν να κάνουν το παραπάνω βήμα, να τους το προσφέρω. Απλώς να ξέρετε πως πολλές ομάδες είναι ανοικτές προς όλες τις ακαδημίες. Θεωρώ ότι με κάποιους ανθρώπους που έχω δίπλα μου, οι οποίοι ασχολούνται περισσότερο με το κομμάτι του εξωτερικού, δημιουργούνται συνεργασίες που θα αποφέρουν στο μέλλον καρπούς».

- Τι γίνεται στο τέλος της κάθε χρονιάς;

«Γίνεται αυτοκριτική. Με τους προπονητές θα καθίσουμε σε ένα τραπέζι να εξετάσουμε την πρόοδο των παιδιών της "Φάρμας" και πώς θα πρέπει να δουλέψουμε πάνω τους. Πώς θα τους βοηθήσουμε, ποια είναι τα λάθη της χρονιάς και γιατί ένα παιδί δεν είχε πρόοδο. Σίγουρα θα πρέπει να δώσουμε στο παιδί αυτό που χρειάζεται για να προχωρήσει».