Η κατρακύλα της Μίλαν δεν έχει τελειωμό… Η προχθεσινή, νέα ταπεινωτική ήττα από την Τζένοα μέσα στο Σαν Σίρο, η πρώτη από τους Γενοβέζους στο Μιλάνο τα τελευταία 75 χρόνια! (οι Vecchio Balordo πανηγύριζαν σαν να είχαν κατακτήσει το… σκουντέτο μετά τη λήξη), ξεχείλισε το ποτήρι της πίκρας και της οργής για τους τιφόζι των ροσονέρι, που ζητούν, εδώ και τώρα, αλλαγή όσον αφορά την πορεία της ιστορικής ομάδας.

Μέσα λίγα μόλις χρόνια από τον θρίαμβο της Αθήνας και την κατάκτηση του 7ου Τσάμπιονς Λιγκ το 2007, η Μίλαν βρίσκεται, ακόμη μια χρονιά, σε τροχιά… παρακμής, μακριά από τις θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη και χωρίς καμία ευοίωνη προοπτική για το μέλλον της.

Οι ροσονέρι οπαδοί ζητούν εδώ και τώρα αλλαγή πορείας, είτε αυτή αφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, είτε στους ποδοσφαιριστές και το προποπονητικό τιμ (προφανώς όλα αυτά αποτελούν το σύνθετο πλέγμα του προβλήματος), προκειμένου ο σύλλογος να επανέλθει στον δρόμο της ανάκαμψης.

Και θεωρούν ότι είναι ανεπίτρεπτο, μια ομάδα της αίγλης και του μεγέθους της Μίλαν να βολοδέρνει στις μεσαίες θέσεις της Serie A, σαν ένα… κοινό μικρομεσαίο club, που αρκείται σε μιαν «αξιοπρεπή» παρουσία στο πρωτάθλημα.

Ήδη, ο αγωνιστικός κατήφορος των «διαβόλων» έχει δρομολογήσει τις διεργασίες αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που βρίσκεται στα ηνία από το 1986, να φέρεται αποφασισμένος να πωλήσει… ακριβά σε ξένους αγοραστές, ώστε να απαγκιστρωθεί από το ιδιοκτησιακό… βαρίδι των Μιλανέζων.

Το πιθανότερο είναι ότι, σύντομα, η μεγάλη ομάδα της Λομβαρδίας θα βρίσκεται σε… ασιατικά χέρια - είτε αυτά του Ταϊλανδού μεγιστάνα Μπι Ταετσαουμπόλ είτε αυτά μεγάλου κινέζικου fund με επικεφαλής τον Ρίτσαρντ Λι.

Θα είναι, σίγουρα, μια ιστορική αλλαγή, στον δρόμο άλλων μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων (MU, Λίβερπουλ, Σίτι, Τσέλσι, Παρί), που βρέθηκαν στα χέρια ξένων επενδυτών.

Ποιος δέχτηκε, όμως, ποτέ, ότι η ανυποληψία είναι προτιμότερη;

Μιχάλης Παπαδόπουλος