Μπορεί να μην άλλαξε τίποτα στον βαθμολογικό πίνακα μετά τα ισόπαλα χθεσινά ματς, όμως, επί της ουσίας, η αγωνιστική αυτή είχε κερδισμένο, τον ΑΠΟΕΛ.

Οι «γαλαζοκίτρινοι» και τον πιο δυνατό αντίπαλο είχαν να αντιμετωπίσουν -και μάλιστα στην έδρα του- και βρέθηκαν τρεις φορές πίσω στο σκορ, αλλά στο φινάλε έμειναν όρθιοι και πρωτοπόροι σε μια κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος.

Η ισοπαλία αυτή, με την πολύ καλή και χθες Ανόρθωση, μπορεί να μη δίνει τίτλο από μόνη της, δίνει όμως τεράστια προοπτική για το συγκλονιστικό φινάλε όπως αυτό αναμένεται.

Από την άλλη, ο Απόλλων αποδείχτηκε και πάλι ιδανικός αυτόχειρας.

Κόντρα στον Ερμή, έστω και αν αυτός παρουσιάστηκε ιδιαίτερα μαχητικός, όφειλαν να κερδίσουν για χίλιους δυο λόγους.

Δεν τα κατάφεραν και πλέον δυσκολεύουν περαιτέρω τα πράγματα έστω και αν συναντήσει τον ΑΠΟΕΛ στο «Τσίρειο».

Απ' εκεί και πέρα παραμένει η αγωνία για την τρίτη θέση, για την τέταρτη, αλλά και για το αν μια εκ των τριών που ακολουθούν το δίδυμο της κορυφής θα μπορέσει να μπει σφήνα ανάμεσά τους.

Όλα κρέμονται από μια λεπτή κλωστή και απλά να θυμίσω ότι το ερχόμενο Σάββατο έχουμε δύο μεγάλα ντέρμπι, ΑΠΟΕΛ - Ομόνοια και ΑΕΚ - Απόλλων, ενώ η Ανόρθωση πάει στην έδρα του Ερμή…

Αυτό πάντως που ξενίζει αρνητικά είναι η συνεχιζόμενη κοιλιά του Απόλλωνα έστω και αν προέβη σε τρίτη αλλαγή προπονητή στη διάρκεια της περιόδου.

Και αυτή η κοιλιά ήρθε στην κρισιμότερη καμπή του μαραθωνίου…

Κατά τα άλλα εισερχόμαστε στην τελική ευθεία όλων των μεγάλων διοργανώσεων και ευτυχώς το φινάλε της Ευρωλίγκας θα έχει και φέτος εκπρόσωπο της Ελλάδας, τον Ολυμπιακό, που έκανε τεράστια υπέρβαση κόντρα στην Μπάρσα και μάλιστα έχοντας μειονέκτημα έδρας.

Αποδείχτηκε για ακόμη μια φορά ότι το Ελλαδικό Μπάσκετ παραμένει στην ευρωπαϊκή ελίτ, έστω και αν μειωθήκαν οι προϋπολογισμοί των αιωνίων και αυξήθηκαν των λοιπών μεγάλων Ισπανίας , Ρωσίας και τελευταία της Τουρκίας…

Αντίθετα, στις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, πάνε 20 ολόκληρα χρόνια από τότε που ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στους 4 του Τσάμπιονς Λιγκ και μιαν ανάσα από τον τελικό, αλλά στο ΟΑΚΑ ο μεγάλος τότε Άγιαξ δεν τον άφησε να χαρεί το ιστορικό διπλό στο Άμστερνταμ κερδίζοντάς τον με 3-0 και ανατρέποντας το 0-1 με σχετική ευκολία.

Βέβαια, από το 1995 άλλαξαν πολλά στον θεσμό και ο βαθμός δυσκολίας ασφαλώς και έχει μεγαλώσει, γι' αυτό και ουσιαστικά απουσιάζουν οι εκπλήξεις που ήταν σήμα κατατεθέν τη δεκαετία του '80 κυρίως.

Προχωρούν βασικά οι πραγματικά μεγάλες ομάδες, όπως συμβαίνει και στη φετινή περίοδο στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Πεπ Γκουαρδιόλα εναντίον Μπάρσα, χρειάζεται να τονιστεί κάτι παραπάνω;

Και η «Βασίλισσα της Ευρώπης» με την «Κυρία της Ιταλίας» - που επανέρχεται με αξιώσεις για πρώτη ουσιαστικά φορά στον 21ο αιώνα…

Μιλάμε για ματσάρες που ό,τι και να γίνει στην ημιτελική φάση, ο τελικός θα βγάλει πολλές ειδήσεις.

Είναι λογικό οι πλείστοι να επιθυμούν ισπανικό εμφύλιο, τον οποίο θεωρούν και τον απόλυτο τελικό, όμως, ειδικά οι Βαυαροί κατά διαστήματα έδειξαν ότι χορεύουν με την μπάλα αλλά και μπόλικο θέαμα προσφέρουν και στη φετινή περίοδο.

Δυστυχώς, ο άλλος θεσμός, το Γιουρόπα, μένει στη σκιά του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού ουσιαστικά όλα τα λεφτά θα είναι οι ημιτελικοί και κυρίως ο μεγάλος τελικός στο Βερολίνο.

Εκεί, θα έχει ενδιαφέρον αν οι Ιταλοί, που εκπροσωπούνται εις διπλούν, θα επιστρέψουν στη συλλογή τροπαίων ή αν η Σεβίλλη θα συνεχίσει τις μεγάλες της επιτυχίες στον θεσμό αυτό.

Καλή Κυριακή να έχετε.