Οι τεράστιας σημασίας νίκες για την Ανόρθωση και την ΑΕΚ φέρνουν νέα δεδομένα και στη μάχη της Ευρώπης, αλλά και σε αυτήν ακόμη του τίτλου.

Ήταν δύο επιτυχίες που επιτεύχθηκαν δίκαια κόντρα στα, από την αρχή του μαραθωνίου, μεγάλα φαβορί για τον τίτλο.

Πλέον, έξι στροφές πριν από το φινάλε, όλα κρέμονται από μια λεπτή κλωστή, αφού από τη μια κανένας δεν πείθει, έστω και τώρα, ότι έχει τον τίτλο του φαβορί και από την άλλη, η ΑΕΚ ειδικά, η οποία είναι και πιο κοντά από τους λοιπούς στη δυάδα, δείχνει -έστω και αν δεν το παραδέχεται κανείς επισήμως στις τάξεις της- ότι πιθανόν να απειλήσει να μπει σφήνα ανάμεσα σε Απόλλωνα και ΑΠΟΕΛ.

Οι δύο τους είναι αναγκασμένοι να έχουν έγνοια και για την πορεία της ΑΕΚ, ενώ το επιβλητικό διπλό της Ανόρθωσης έδωσε αποστομωτική απάντηση σε όσους βιαστικούς αποφάσισαν ότι θα μείνει και φέτος εκτός Ευρώπης.

Έχουμε πολλά να δούμε μέχρι το φινάλε ενός μαραθωνίου, που θα καταγραφεί ως ένας εκ των πιο δραματικών όλων των εποχών.

Και ενώ η αλλαγή του σκηνικού και οι μεγάλες νίκες για ΑΕΚ και Ανόρθωση θα έπρεπε να είναι το κύριο θέμα συζήτησης στις επόμενες μέρες, η γενική παρουσία των διαιτητών στο σύνολό τους στα ντέρμπι έχει μπόλικο απόηχο.

Έγιναν πολλά και σοβαρά λάθη και σε πέναλτι και σε ακυρωθέντα γκολ και σε κάρτες και στον πειθαρχικό τομέα γενικά.

Καταστρατηγήθηκαν κανονισμοί και, σε αντίθεση με το θέαμα που προσέφεραν οι ομάδες -εννοείται κυρίως αυτές που νίκησαν-, η διαιτησία έπιασε πάτο.

Το τονίζουμε αυτό ξανά, γιατί είναι κρίμα και άδικο από τις λανθασμένες αποφάσεις διαιτητών και βοηθών να κριθούν τίτλος, Ευρώπη και υποβιβασμός.

Παίζονται πολλά, αλλά δυστυχώς κάποιους δεν τους ενδιαφέρει καθόλου ή δεν είναι ικανοί να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών.

Ό,τι και από τα δύο και να συμβαίνει, δεν έχουν θέση στα γήπεδα, είναι τόσο απλό…

Κατά τα άλλα, εισερχόμαστε στην Αγία Εβδομάδα ή, αν προτιμάτε, στην Εβδομάδα των παθών του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και βεβαίως είναι ευκαιρία για όλους, νοερά, να πάνε 2015 έτη πίσω και να αντιληφθούν το μέγεθος και τα μηνύματα της θυσίας του Θεανθρώπου.

Σαν σήμερα, εισήλθε μετά βαΐων και κλάδων στην αγία πόλη της Ιερουσαλήμ.

Λίγες μόνο μέρες αργότερα, αυτοί που τον αποθέωναν και ζητωκραύγαζαν για τον μεγάλο Βασιλέα, ζήτησαν και τελικά κατάφεραν να Τον σταυρώσουν.

Από το Ωσαννά στην πύλη της Αγίας Πόλης και στην όλη Του διαδρομή, στην προδοσία και στη Σταύρωση, στον Γολγοθά.

Η μεγαλύτερη αντίφαση στην παγκόσμια ιστορία όλων των εποχών, και σε χρονικό διάστημα που έγινε, και βεβαίως σε ιστορική και θρησκευτική αξία.

Έκτοτε, παρόμοιες περιπτώσεις, που βεβαίως και δεν μπορούν να συγκριθούν ιστορικά, θρησκευτικά ή άλλως πως με αυτήν του Ιησού Χριστού, αποτέλεσαν σύνηθες φαινόμενο μέχρι και τις μέρες μας…

Ο κάθε ένας, έτσι κι αλλιώς, φέρνει τον δικό του Σταυρό και σαφώς στην όλη του διαδρομή ολοένα και κάτι θα του συμβεί, που θα τον μετατρέψει από ήρωα και αποθεωμένο, σε θύμα και αποδιοπομπαίο.

Σε όλους τους τομείς υπάρχουν πλείστες περιπτώσεις, κάποιες από τις οποίες βγαίνουν προς τα έξω, κάποιες μένουν για πάντα στο σκοτάδι.

Η ουσία είναι ότι παραμένουν για ολόκληρες χιλιετίες η αχαριστία και η προδοσία τα κύρια χαρακτηριστικά ανθρώπων ή και λαών ολόκληρων. Δυστυχώς, δεν έχουμε παραδειγματιστεί επαρκώς, γι' αυτό και τούτα τα στοιχεία θα παραμένουν εσαεί, ώσπου υπάρχει στη Γη το ανθρώπινο είδος.

Κάθε Σάββατο ή Κυριακή στα γήπεδα, αλλά και καθημερινά έξω από αυτά, σε διάφορα πηγαδάκια, πόσες φορές δεν αποθεώσαμε και λίγο αργότερα δεν σταυρώσαμε παίκτες, προπονητές ή παράγοντες;

Το γράψαμε πολλές φορές σε αυτή εδώ τη στήλη, ότι εύκολα ανεβάζουμε, ευκολότερα κατεβάζουμε ανθρώπους και σύνολα.

Έτσι μάθαμε, ή και μας έμαθαν από αρχαιοτάτων ετών..

Καλή Κυριακή σε όλους και καλό Πάσχα να φτάσουμε.