Η 4η Απριλίου 1968 έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ΑΕΚ αλλά και του ελληνικού μπάσκετ.

Ήταν η νύχτα που η θρυλική ομάδα του Νίκου Μήλα, με τους Αμερικάνο, Τρόντζο, Χρηστέα, Ζούπα, Βασιλειάδη, Λαρεντζάκη, Τσάβα, Νεσιάδη, Πετράκη και Δημητριάδη, και παρά τον χαμό του Μόσχου δύο χρόνια νωρίτερα, κατακτούσε την κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ, νικώντας στον τελικό του κυπέλλου κυπελλούχων (89-82) τη μεγάλη Σλάβια Πράγας.

Ήταν η πρώτη φορά που ελληνική ομάδα κατακτούσε ευρωπαϊκό τρόπαιο σε όλα τα αθλήματα, και μάλιστα με αμιγώς ελληνική σύνθεση, χωρίς ξένους ή «νατουραλιζέ» παίκτες.

Τη μαγική εκείνη νύκτα συγκεντρώθηκαν στις κερκίδες του Παναθηναϊκού Σταδίου 80.000 κόσμου, προσέλευση που αποτελεί ρεκόρ στην ιστορία του παγκόσμιου μπάσκετ.

Αν και επισήμως τα διατεθέντα εισιτήρια ήταν 55.000, το Καλλιμάρμαρο της Αθήνας αποδείχτηκε μικρό για να χωρέσει το πλήθος και το πάθος των Ελλήνων φιλάθλων.

Σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής, άλλες 30.000 κόσμου είχαν στοιβαχθεί έξω από το γήπεδο, επιζητώντας έναν τρόπο να ζήσουν από κοντά «τη μεγαλύτερη στιγμή του ελληνικού αθλητισμού».

Ήταν η αποθέωση της πρώτης πραγματικά μεγάλης δυναστείας στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ, που έβγαλε το άθλημα έξω από τα σύνορα, ενώ καθιέρωσε θρυλικές μορφές στο ευρωπαϊκό στερέωμα, όπως ο Γιώργος Αμερικάνος και ο Γιώργος Τρόντζος.

Με έξι πρωταθλήματα σ’ αυτήν τη δεκαετία (τα 4 συνεχόμενα), έναν ευρωπαϊκό τίτλο το ’68, ένα φάιναλ φορ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών το ’66 (επίσης η πρώτη ελληνική ομάδα που φτάνει σε μια τέτοια επιτυχία) και άλλα δύο πρωταθλήματα χαμένα με τον… γνωστό ελληνικό τρόπο (ίδε διαιτητικά σφυρίγματα), η ΑΕΚ καθιέρωσε την καλαθόσφαιρα ως το εθνικό άθλημα των Ελλήνων, πολύ πριν από τη μεγάλη ομάδα του Άρη και τον άθλο της Εθνικής Ελλάδας το 1987. Και προχθές δάκρυσαν οι κερκίδες στο Καλλιμάρμαρο, χωρίς την ανάσα, πια, του «παγκόσμιου» Γ. Αμερικάνου...

Μιχάλης Παπαδόπουλος