Πριν από λίγες μέρες το ΓΣΖ άνοιξε τις πύλες του για τους κατοίκους της Λάρνακας στο πλαίσιο του προγράμματος «Αθλητισμός για Όλους» του ΚΟΑ. Το παλιό στάδιο της πόλης γέμισε ξανά από άτομα κάθε ηλικίας, που θέλουν να αξιοποιήσουν τον ελεύθερο χρόνο τους στον αθλητισμό. Στην τελετή ο ΚΟΑ βράβευσε -πολύ εύστοχα- έναν άνθρωπο που πρόσφερε πολλά στον αθλητισμό και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Τον πρώην καθηγητή γυμναστικής Παναγιώτη Πιερή, που έχει να επιδείξει πολλά επιτεύγματα στην πλούσια δράση του και έκανε πάντα πρωταθλητισμό.

Ο Π. Πιερής είναι από τους λίγους ανθρώπους με προσφορά στο ποδόσφαιρο, την καλαθόσφαιρα, την πετόσφαιρα και τον κλασικό αθλητισμό. Έτυχε να τελειώνει τον αγώνα ποδοσφαίρου και να αρχίζει μπάσκετ ή βόλεϊ ή να έχει υποχρεώσεις στον κλασικό αθλητισμό. Μια ζωή στα γήπεδα, ένας μεγάλος αθλητής, άνθρωπος και καθηγητής. Ήταν διεθνής με την Εθνική ποδοσφαίρου και την Εθνική καλαθόσφαιρας. Ήταν αθλητής του Ολυμπιακού Πειραιώς και της Εθνικής Ελλάδος. «Στράτευσε» αρκετούς νεαρούς και τους οδήγησε στον αθλητισμό.

Πρωταθλητής με Ανόρθωση

Ο Παναγιώτης Πιερής γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1937 στην Άχνα. Το πρώτο όνειρό του, που έκανε πραγματικότητα, ήταν να γραφτεί μετά το δημοτικό στο Α΄ Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Ξεχώρισε στον στίβο, ενώ είχε την τύχη να έχει για καθηγητή του τον μεγάλο δάσκαλο Αντώνη Παπαδόπουλο, ο οποίος τον πήρε στην Ανόρθωση. Ήταν το 1955-56 και έκανε τα πρώτα του βήματα, για να μονιμοποιηθεί στη συνέχεια και από κυνηγός να αγωνιστεί ως κεντρικός αμυντικός. Πήρε τον τίτλο το 1956-67 με την Ανόρθωση, έχοντας για συμπαίκτες τους Πάπυρο, Ζάγκυλο, Σιάηλο, Άσπρου, Α. Οδυσσέως, Κοβή, Π. Χαραλάμπους, Παντελάκη, Λαμπή, Βοσκαρή, Ζέμπασιη, Σιαλή, Άντη.

Η ποδοσφαιρική του καριέρα διακόπηκε προσωρινά όταν έφυγε για σπουδές στην Ελλάδα (Γυμναστική Ακαδημία). Σπούδαζε και ταυτόχρονα ήταν αθλητής στίβου στον Ολυμπιακό Πειραιώς αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (110 μ. μετ’ εμποδίων και τριπλούν), παίρνοντας μέρος σε πολλούς αγώνες, Πανελλήνιους και Βαλκανικούς.

Στον Πεζοπορικό

Όταν επιστρέφει από τις σπουδές του προτιμά να συνεχίσει την καριέρα του στον Πεζοπορικό, αφού ως καθηγητής διορίζεται στη Λάρνακα. Γίνεται σίριαλ η μετεγγραφή του, αλλά τελικά πάει στον ΠΟΛ, όπου και μένει μια εξαετία, βοηθώντας τους «πράσινους» της Λάρνακας να κάνουν πρωταγωνιστική πορεία.

Ο Π. Πιερής παίζει στον Πεζοπορικό ως ποδοσφαιριστής αλλά και καλαθοσφαιριστής, συνδυάζοντας και τα δύο με επιτυχία. Ο ΠΟΛ χάνει τον τίτλο το 1969-70 σε τριπλή ισοβάθμια με ΕΠΑ, Ομόνοια, όμως παίρνει το κύπελλο κερδίζοντας την Αλκή στον τελικό. Είναι η εποχή που παίζουν οι Φιλιαστίδης, Παρίδης, Κοκής, Στέλιος, Ντίνος, Σταυρινός, Λεωνίδας, Καλλής κ.ά., ενώ στα προηγούμενα χρόνια ήταν με τους Μιλτή, Γιώτη, Παπαδόπουλο, Παράσχο, Νώνη κ.ά. Σημαντική όμως ήταν η συμβολή του και στη μεγάλη ομάδα μπάσκετ του ΠΟΛ τη δεκαετία του ’70 (πήρε ένα πρωτάθλημα και τέσσερα κύπελλα).

Το 1966 είχε πρωτοστατήσει στην ίδρυση καλαθοσφαιρικής ομάδας στην Ανόρθωση και τη βοήθησε ως προπονητής. Συνέπεσε πολλές φορές να τελειώνει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα και να πηγαίνει μετά να παίξει μπάσκετ ή να κάνει στίβο. Μάλιστα είχε κληθεί ταυτόχρονα και στις τρεις Εθνικές ομάδες. Ο Π. Πιερής έχει κάνει παγκύπριο ρεκόρ στο μήκος με 7.09 μ. και παγκύπριο στο τριπλούν με 14.91 μ.

Στον Εθνικό Άχνας

Ο Π. Πιερής μαζί με συγχωριανούς του ήθελαν να δώσουν μια διέξοδο στη νεολαία της Άχνας και της γύρω περιοχής. Έτσι ιδρύθηκε ο Εθνικός Άχνας και εκεί τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα, όπως και ο αδελφός του Κώστας Πιερής, ο οποίος επίσης αγωνίστηκε στην Ανόρθωση, ενώ και οι δύο δούλεψαν ως προπονητές στον Εθνικό.

Η προσφορά του Π. Πιερή στον Εθνικό ήταν τεράστια, τόσο στη δημιουργία του γηπέδου όσο και στη σύσταση μιας δυνατής ομάδας, που λίγα χρόνια μετά τον εκτοπισμό της ανήλθε στην πρώτη κατηγορία. Δούλεψε ως προπονητής και στην ΕΠΑ το 1975, οδηγώντας την στην 4η θέση της βαθμολογίας,. Στον Εθνικό ανέδειξε αξιόλογους παίκτες, όπως οι Δαμιανού, Καρσεράς, αδελφοί Σκάγια, Καστάνας, Ανδρέου, Χάτζιαρος κ.ά.

Μια μεγάλη προσωπικότητα, που δούλεψε με πάθος και αγάπη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τόσο ως παίκτης (Ανόρθωση, ΠΟΛ, Άχνα) όσο και ως προπονητής ποδοσφαίρου, ενώ μεγάλη προσφορά είχε και στην καλαθόσφαιρα και τον κλασικό αθλητισμό.

Από το 2006 έχει να δει τίτλο ο Απόλλωνας

Πάνε 9 χρόνια από τότε που ο Απόλλωνας πήρε για τελευταία φορά τον τίτλο πρωταθλήματος και οι φίλοι του πιστεύουν πως ήλθε η ώρα για να πανηγυρίσουν ξανά. Ο Απόλλωνας πήρε τον τίτλο την περίοδο 2005-06 και από τότε το πρωτάθλημα πήρε 5 φορές ο ΑΠΟΕΛ και από μία Ομόνοια, Ανόρθωση, ΑΕΛ. Ο Απόλλωνας πήρε έκτοτε δύο φορές το Κύπελλο (2010, 2012).

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2005-06 ήταν συγκλονιστικό, αφού για τον τίτλο πάλεψαν μέχρι το τέλος Απόλλωνας, ΑΠΟΕΛ, Ομόνοια, ενώ η Ανόρθωση έμεινε λίγο πίσω. Οι «γαλάζιοι» της Λεμεσού πήραν τον τίτλο αήττητοι και ήταν μόλις η τέταρτη ομάδα από το 1960 που έπαιρνε αήττητη το πρωτάθλημα. Σε 26 αγώνες πήρε 64 βαθμούς από 19 νίκες και 7 ισοπαλίες, έχοντας συντελεστή τερμάτων 68-24 (καλύτερη επίθεση). Η Ομόνοια έμεινε στους 63 βαθμούς και ο ΑΠΟΕΛ στους 62. Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος ήταν ο Πολωνός Λούκας Σόσιν με 28 τέρματα και ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που το πετύχαινε. Να δούμε τα αποτελέσματα που έφερε ο Απόλλωνας τη χρονιά αυτή.

ΑΕΚ: 3-0, 3-2, ΑΕΛ: 2-0, 4-1, Ανόρθωση: 3-1, 1-1, ΑΠΟΕΛ: 1-1, 2-2, Άχνα: 2-1, 2-1, Διγενής: 3-2, 3-2, Σαλαμίνα: 5-1, 2-2, Ολυμπιακός 4-0, 3-2, Ομόνοια: 0-0, 1-1, Πέγεια, 4-0, 2-1, ΘΟΙ: 4-0, 4-1, Ένωση: 3-0, 1-1, ΑΠΕΠ: 5-1, 2-1.

Προπονητής του Απόλλωνα ήταν ο Γερμανός Στάνκε και από τους παίκτες της εποχής ο μόνος που είναι σήμερα στην ομάδα είναι ο αρχηγός Γιώργος Μερκής. Στον Απόλλωνα το 2005-06 ήταν οι Σβαλόφσκι, Μπαρούν, Μουστάκας, Κορολόφσκι, Μερκής, Θεοφίλου, Μπογκτάν, Τζασίμ, Πίντο, Μιχάλσκι, Καρίμ, Πάιβα, Σολωμού, Σόσιν, Αυγουστή, Β. Μελαναρκίτης.