Οι επιδόσεις στην επίθεση, ο πλουραλισμός στο γκολ και η δύναμη της έδρας είναι σαφώς τρία σημεία αναφοράς για τον Απόλλωνα.

Με 52 γκολ έχει την καλύτερη γραμμή κρούσης, η δε διαφορά από τον ανταγωνιστή του είναι τεράστια (14 γκολ). Δεκατρείς παίκτες είδαν δίχτυα, αριθμός νορμάλ, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Διαθέτει τρεις παίκτες με συχνότατη επαφή με το γκολ, με τον Παπουλή να έχει ήδη φτάσει τα 12 και τους Σανγκόι, Γκιέ να αγγίζουν ήδη τον διψήφιο αριθμό. Η ικανότητα των παικτών αυτών να στέλνουν την μπάλα στο πλεκτό, το εύκολο δηλαδή γκολ, μπορεί να αποτελέσει και κλειδί για το τίτλο. Τα ντέρμπι είναι κλειστά παιχνίδια, η αποτελεσματικότητα μετρά εις διπλούν.

Εντός, ο Απόλλωνας είναι πανίσχυρος. Η μοναδική ήττα ήταν στην πρεμιέρα, έκτοτε έφερε μόνο δύο ισοπαλίες στο «Τσίρειο», μία με ΑΠΟΕΛ και μία με την ΑΕΛ. Έκανε εννέα νίκες και πέτυχε 29 γκολ σε 12 παιχνίδια, δηλαδή σχεδόν 2,5 ανά αγώνα. Σημειώνουμε ότι έχει να δώσει στη Λεμεσό, τα τέσσερα από τα εφτά παιχνίδια που υπολείπονται.

Στον αντίποδα, οι πέντε ήττες στο πρωτάθλημα είναι πολλές σε σχέση με τον ανταγωνιστή του. Οι τέσσερεις ήταν εκτός έδρας, τρεις με ομάδες της εξάδας. Σε 13 αγώνες με τις ομάδες του πρώτου γκρουπ έχει συνολικά 23 βαθμούς. Χρειάζεται βελτίωση. Οι επιδόσεις στην άμυνα μόνο κολακευτικές δεν είναι, αφού με 29 γκολ παθητικό, υπερτερεί μόνο του Ερμή. Φυσικά, θα πρέπει κάποιος να σημειώσει ότι τα 15 από αυτά, τα δέχτηκε σε τέσσερεις μόλις αγώνες (8 με ΑΕΚ, 4 με Σαλαμίνα, 3 με ΑΕΛ).

Τα πράγματα λοιπόν είναι ξεκάθαρα. Για να κόψει πρώτος το νήμα ο Απόλλωνας πρέπει να συνεχίσει να βλέπει δίχτυα με την ίδια ευκολία και να κλείσει κενά στα μετόπισθεν (αφορά φυσικά ολόκληρη την αμυντική του συμπεριφορά). Εφόσον το πετύχει, αυτόματα οι πιθανότητες να συνεχίσει να είναι ισχυρός εντός και ακόμη καλύτερος από ό,τι μέχρι σήμερα εκτός, θα είναι αυξημένες.