Από τους ανθρώπους που συνέδεσαν τη ζωή τους με το ποδόσφαιρο και την Ανόρθωση, ήταν ο Αντώνης Τσούκκας- Καράς, ο οποίος κέρδισε την αγάπη και εκτίμηση όλων για την προφορά και την ανθρωπιά του. Ποδοσφαιριστής και αργότερα προπονητής ο Αντώνης Καράς λάτρεψε την Ανόρθωση, και το όνομά του είναι γραμμένο στην Ιστορία αφού ήταν ο προπονητής που ηγήθηκε - ανιδιοτελώς - της ομάδας στα πρώτα δύσκολα χρόνια του εκτοπισμού, δουλεύοντας με πάθος και πείσμα για να κρατηθεί όρθια η ομάδα μετά το 1974. Και δεν είναι τυχαίο που η Ανόρθωση έδωσε το όνομα του Αντώνη Καρά στο προπονητικό της κέντρο, τιμώντας τον προπονητή και άνθρωπο, αλλά και διατηρώντας αιώνια τη μνήμα του.

Το συναπάντημα…

Πάνε 16 χρόνια που ο Αντώνης Καράς έφυγε πρόωρα από τη ζωή. Κάθε χρόνο, λίγο πριν το ετήσιο μνημόσυνό του, η οικογένεια Καρά παραθέτει στο οικογενειακό της κέντρο στο Παραλίμνι δείπνο στην ομάδα του 1974, που με προπονητή τον Α. Καρά και πρόεδρο τον κ. Τάκη Πελεκάνο, όχι μόνο κράτησαν όρθια την Ανόρθωση αλλά πήραν και το πρώτο τρόπαιο στην προσφυγιά, που έστελνε μηνύματα αγωνιστικότητας στον προσφυγικό κόσμο.

Η σύζυγός του Μαρία και τα παιδιά του Άριστος, Χρίστος και Κωστάκης είχαν πολλά να θυμηθούν μαζί με τους πρώην παίκτες της Ανόρθωσης και τη ζωή του Αντώνη Καρά στα γήπεδα, σε ένα όμορφα διαμορφωμένο χώρο με πολλές φωτογραφίες από τη ζωή και τη δράση του Καρά.

Ο αρχηγός της ομάδας του 1974 Αντωνάκης Κκαφάς μιλώντας στην εκδήλωση τη χαρακτήρισε ένα μεγάλο μνημόσυνο και είπε: «Η ομάδα εκείνη ήταν πολύ δεμένη. Ήταν η εποχή που θέλαμε οξυγόνο και έδινε ο ένας στον άλλο για να επιβιώσουμε και να κρατήσουμε όρθια την Ανόρθωσή μας. Ήταν ένας «πόλεμος» και δώσαμε τη μάχη και βγήκαμε ζωντανοί».

Ο Αντωνάκης σημείωσε πως οι παίκτες της εποχής εκείνης έβαλαν τα θεμέλια για να έλθουν αργότερα οι νεότεροι και να πάρουν πρωταθλήματα, γι’ αυτό και ο κόσμος αγαπά τους παλαίμαχους. «Ο κόσμος αγαπά, εκτιμά και σέβεται τους παλαίμαχους του 1974, αλλά κι εμείς αγαπάμε ο ένας τον άλλο», κατέληξε ο Αντωνάκης.

Ο πρόεδρος της εποχής εκείνης, δρ Τάκης Πελεκάνος, ανέφερε πως παίκτες, προπονητής και διοίκηση το 1974 έδωσαν τα πάντα για να κρατήσουν ζωντανή την Ανόρθωση. «Αισθάνομαι περήφανος για αυτήν την Ανόρθωση και ακόμα κόσμος που μας βλέπει στον δρόμο μιλά με εκτίμηση και αναγνωρίζει το έργο που έγινε μετά τα τραγικά γεγονότα του 1974», σημείωσε ο κ. Πελεκάνος.

Στην εκδήλωση μνήμης ήταν όλοι, σχεδόν, οι ποδοσφαιριστές του 1974 εκτός από τους Φάνο, Τάρταρο, Ζάρνα που έφυγαν πρόωρα από τη ζωή. Παρέστησαν και παλαίμαχοι άλλων εποχών με τον πρόεδρό τους Κωστάκη Κοκκινή να τιμά παίκτες της ομάδας που κατάγονται από το Παραλίμνι (Γιαννή Κκέλη, Γ. Ζέμπασιη, Σ. Κεφάλα, Γ. Μέρτακκα).

Ποιος ήταν ο Α. Καράς

Ο Αντώνης Καράς ήταν μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές μορφές της Ανόρθωσης και συνέδεσε το όνομά του με όλες τις κατακτήσεις τίτλων της ομάδας από το 1957 μέχρι το 1975. Κατέκτησε 5 πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα. Έπαιξε στη χρυσή εποχή της Ανόρθωσης (1956-64) και αγωνίστηκε ως μέσος και αμυντικός. Συμπαίκτες του υπήρξαν οι Πάπυρος, Αντρίκκος, Πάμπος, Σιαήλης, Κώστας, Άντης, Σιαλής, Άσπρου, Σιάηλος, Κοκκινής, Θωμάς, Π. Ιακώβου, Αντωνάκης, Αττάς, Οδυσσέως κ.α. Στην Ανόρθωση έπαιξε μέχρι το 1971 και ακολούθως ανέλαβε τον Εθνικό Άσσιας ως προπονητής-παίκτης. Ήταν μέλος της Εθνικής Κύπρου και διακρίνετο για το πάθος του.

Ήταν ο άνθρωπος που με τους παίκτες και τη διοίκηση το 1974 κράτησαν όρθια την Ανόρθωση και ανέστησε την ομάδα μέχρι το 1977, στη δυσκολότερη περίοδο της ιστορίας της, δουλεύοντας, αμισθί, ως προπονητής. Αγαπούσε με πάθος την Ανόρθωση και την ιδέα της. Έλεγε ο Καράς, χαρακτηριστικά: «Όσοι δεν αντιλαμβάνονται το βάρος αυτής της φανέλας, να φύγουν. Δεν έχουν θέση στην Ανόρθωση»

Ο Αντώνης Καράς έψαχνε γήπεδα, ακόμη και χωράφια, για να κάνει τις προπονήσεις. Υπάρχει μαρτυρία ότι και σε χωράφι γεμάτο με αγκάθια αναγκάστηκε να προπονήσει την ομάδα, γιατί τότε δεν υπήρχε καμία ευκολία και όλα γίνονταν από πάθος και αγάπη για την Ανόρθωση. Ακόμα και έξω από στρατόπεδα πήγαινε ο Καράς για να προπονήσει λίγο κάποιους νεαρούς στρατεύσιμους παίκτες της ομάδας. Χωρίς γήπεδα, χωρίς έδρα, χωρίς την απαραίτητη υποδομή και υλικά, αλλά με μόνα όπλα το πάθος και την αγάπη προς την Ανόρθωση από τον προπονητή και τους παίκτες.

Ο Αντώνης Καράς δήλωνε ως πρώτη μεγάλη αγάπη του την Ανόρθωση. Άλλη μεγάλη του αγάπη ήταν η θάλασσα. Συνδύαζε όμως και τα δύο. Δεν είναι τυχαίο που η βάρκα που χρησιμοποιούσε για να πηγαίνει ψάρεμα, έφερε το όνομα «Μεγάλη Κυρία». Μετά την Ανόρθωση και το ψάρεμα, η τρίτη του αγάπη ήταν η οικογένειά του.

Είναι ενδεικτική και η αναφορά της γυναίκας του κ. Μαρίας Καρά, που παντρεύτηκαν στις… 11 το πρωί για να μπορέσει ο Αντώνης να πάει το απόγευμα να παίξει μπάλα!

Από τα παιδιά του ο Άριστος αγωνίστηκε στην Ανόρθωση και ο Κωστάκης στο Παραλίμνι.

FLASH BACK
Σταθμός η χρονιά 1974-75

Ο Αντώνης Καράς έπαιξε ποδόσφαιρο σε καιρούς που μετρούσε μόνο ο ιδρώτας. Στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο ούτε το χρώμα των μαλλιών έπαιζε ρόλο, ούτε η μάρκα της φανέλας, ούτε οι συνεντεύξεις στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις. Ο Καράς υπήρξε δυνατός, είχε έμφυτη λεβεντιά και ένα οίστρο αγωνιστικό που δεν υπάρχει πλέον. Αποτελούσε τον βράχο που πάνω έσπαζαν τα κύματα των αντιπάλων. Έπαιξε σε μια εποχή τιμιότερη, αυθεντικότερη, περισσότερο πηγαία.

Η περίοδος 1974-75 ήταν σταθμός για την Ανόρθωση. Σε μια περίοδο που ο κάθε εκτοπισμένος έτρεχε να βρει χώρο διαμονής και να συναντήσει τους δικούς του, ο Α. Καράς και ο Τ. Πελεκάνος μαζί με τους συνεργάτες του προσπαθούσαν να βρουν παίκτες για να αγωνιστεί η ομάδα στο πρωτάθλημα και να μείνει ζωντανή, μεταδίδοντας σημαντικά μηνύματα στον αγωνιζόμενο λαό μας. Και όχι μόνο στάθηκε όρθια η Ανόρθωση αλλά κατέκτησε και το Κύπελλο, το πρώτο στην προσφυγιά. Δεν υπήρχε τροπαιοθήκη ούτε και οίκημα για να τοποθετήσουν το τρόπαιο, γι’ αυτό και αποφασίστηκε όπως το Κύπελλο πηγαίνει εκ περιτροπής στα σπίτια των ποδοσφαιριστών.

Στο πρωτάθλημα η Ανόρθωση πήρε την 6η θέση (σε 14 ομάδες) έχοντας 26 βαθμούς, από 8 νίκες, 10 ισοπαλίες και 8 ήττες και 39-28 τέρματα.

Στον τελικό του Κυπέλλου που έγινε στις 6 Ιουλίου 1975 στο ΓΣΠ κέρδισε 3-2 την Ένωση. Τα τέρματα πέτυχαν οι Μάντης, Φοίβος (πεν.), Θεοχαρίδης. Η Ανόρθωση έφτασε στον τελικό αφού προηγουμένως απέκλεισε τον ΑΣΙΛ 7-1, την Αλκή 2-2 (10-9 στα πέναλτι) και τον Απόλλωνα 1-0.

Οι παίκτες που αγωνίστηκαν αυτή τη σημαδιακή περίοδο για την «Κυρία» ήταν οι: Στην ομάδα του 1974/75 έπαιζαν αναλυτικά οι: Φάνος Στυλιανού, Μιχάλης Παμπόρης, Στέφανος Λυσάνδρου, Χριστάκης Κοβής, Αρτέμης Θεοχάρους, Αχιλλέας Νικολάου, Χρίστος Σολέας, Γιαννάκης Μάντης, Αντωνάκης Κκαφάς, Γιώργος Θεοχαρίδης, Φοίβος Βραχίμης, Μιχάλης Τάρταρος, Νικόλας Νικολάου, Φώτος Χ’’Δημητρίου, Στέλιος Αντώρκας, Γιαννάκης Πιερής, Κώστας Κωνσταντίνου, Δημήτρης Σαββίδης, Γιαννάκης Ζάρνας, Τουμάζος Τουμάζου, Ανδρέας Παττίχης.