Ρεάλ και Μπαρσελόνα, όχι μόνο στο… όνομα, αλλά και στην πράξη, είναι πάντοτε περισσότερο… ίσοι από τους άλλους.

Αποτελούν την αδιαφιλονίκητη ατραξιόν της Πριμέρα και το… ταμείο όπου πάει το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της τηλεοπτικής πίτας. Το καθεστώς των τηλεοπτικών δικαιωμάτων είναι κομμένο ραμμένο στα μέτρα τους, με αποτέλεσμα το 1/3 του ποσού που βγαίνει από τα ταμεία των καναλιών που έχουν αγοράσει τα δικαιώματα, να καταλήγει στην… τράπεζα των δύο μεγάλων της χώρας.

Ως απότοκο, η ήδη τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους 16 μονομάχους του πρωταθλήματος, να γίνεται χαώδης, έστω κι αν η… επανάσταση του Σιμεόνε στην Ατλέτικο Μαδρίτης, έκλεισε, περιστασιακά, την ψαλίδα.

Η ισπανική κυβέρνηση είχε εκφράσει κατά το παρελθόν τη βούλησή της να αλλάξει το νομικό πλαίσιο των τηλεοπτικών δικαιωμάτων της Πριμέρα, έτσι ώστε τα χρήματα να μοιράζονται ισομερώς στις 18 ομάδες της κατηγορίας.

Κατόπιν πιέσεων, ωστόσο, ο Μαριάνο Ραχόι υπαναχώρησε, με αποτέλεσμα το καθεστώς να μείνει ως έχει. Όπερ, δηλαδή, το 1/3 του ποσού που βγαίνει από τα ταμεία των καναλιών να καταλήγει στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Μπαρσελόνα, αφήνοντας τις υπόλοιπες ομάδες με τη γεύση του ριγμένου και του υποδεέστερου.

Το συγκεκριμένο καθεστώς έχει προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις των υπολοίπων ισπανικών συλλόγων, αλλά και πολλών ευρωπαϊκών, που έχουν διαπιστώσει ότι το παιχνίδι στην Ισπανία δεν παίζεται επί ίσοις όροις.

Σύμφωνα, δε, με πληροφορίες, μετά την υπαναχώρηση της ισπανικής κυβέρνησης, η οργή των "μικρών" είναι ασυγκράτητη, ενώ υπάρχουν σκέψεις για απεργία διαρκείας, που μπορεί να τινάξει το ισπανικό πρωτάθλημα στον αέρα.

Πριν από αρκετά χρόνια, ο Γ. Πατίλης είχε γράψει σ’ ένα στίχο του, ότι ο Ολυμπιακός είναι πιο… ίσος από τον Παναθηναϊκό, με τους όρους, όπως έδειξε η ιστορία, ανά περιόδους, να αντιστρέφονται. Εκεί στην Ισπανία, όπως φαίνεται, δεν υπάρχει καν αυτή η αντιστροφή…

Μιχάλης Παπαδόπουλος