Μπορεί να είναι από τους πλέον πολύπειρους τεχνικούς που υπάρχουν σήμερα στους αγωνιστικούς χώρους, να έχει κατοχυρωμένη στο… portfolio του μιαν από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις που σημάδεψαν το σύγχρονο ποδόσφαιρο - ο Άγιαξ της δεκαετίας του ’90, το μεγάλο ποδοσφαιρικό του δημιούργημα, αποτελεί ομάδα-σταθμό στην εξέλιξη του ποδοσφαίρου -, να έχει στο ενεργητικό του μεγάλες επιτυχίες όπου κι αν δούλεψε, και δικαίως να έχει εξασφαλίσει μια θέση στο Πάνθεον των μεγάλων ποδοσφαιρικών δασκάλων της ιστορίας.

Κι όμως, ο Λουί Φαν Γκάαλ, επτά μήνες μετά την άφιξή του στο Ολντ Τράφορντ, παραδέχεται πως ακόμα δεν έχει κατασταλάξει ποιο είναι το καταλληλότερο σύστημα για τη Γιουνάιτεντ, ούτε ποιο το βασικό σχήμα της ομάδας.

Αυτήν την παραδοχή έκανε στην προχθεσινή, καθιερωμένη διάσκεψη Τύπου, ενόψει της αυριανής αναμέτρησης με την Πρέστον Νορθ Εντ για τον 5ο γύρο του FA Cup, που φέρνει τους «κόκκινους διαβόλους», για μιαν ακόμη φορά φέτος, απέναντι στη… βουλιμία μιας θεωρούμενης μικρής ομάδας (η Πρέστον μπορεί να βρίσκεται εδώ και χρόνια στις μικρές κατηγορίες, αλλά μόνο μικρό κλαμπ δεν είναι) για δόξα και εκπλήξεις απέναντι σ’ έναν μεγάλο αντίπαλο.

Δοκίμασα, μέχρι στιγμής, έξι διαφορετικά συστήματα, αλλά ακόμα δεν κατέληξα ποιο είναι αυτό που ταιριάζει στην ομάδα, είπε ο φλεγματικός Ολλανδός, στο πλαίσιο των οποίων χρησιμοποίησε… δεκάδες διαφορετικές ενδεκάδες, χωρίς να καταλήξει στο τελικό σχήμα.

Ως αποτέλεσμα, η Γιουνάιτεντ παρουσιάζει φέτος μιαν εκνευριστικά… ασταθή μετριότητα, κάνοντας πάμπολλες κακές εμφανίσεις - χωρίς… προηγούμενο είναι η τελευταία απέναντι στην Μπέρνλι μέσα στο Ολντ Τράφορντ -, με ελάχιστους εκτροχιασμούς σε υψηλά επίπεδα απόδοσης.

Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό; Συμβαίνει, και μόνον ο ίδιος ο Φαν Γκάαλ μπορεί, και πρέπει, να βρει λύση στο πρόβλημα. Γιατί η φετινή «μεταβατική» ομάδα έχει στην πλάτη της ένα δυσθεώρητο μπάτζετ 150 εκ. σε μετεγγραφές. Και δεν νοούνται άλλοι πειραματισμοί…

Μιχάλης Παπαδόπουλος