Η απόφαση των διαιτητών να απεργήσουν από αγώνες κυπέλλου και πρωταθλήματος για μια βδομάδα, πέραν των λογικών προεκτάσεων που έχει, έδωσε την ευκαιρία και για προβληματισμό από πλευράς Ομοσπονδίας αλλά και παραγόντων.

Φαίνεται ότι, τελικά, η απειλή περί ξηλώματος της επιτροπής διαιτησίας και για σαρωτικές αλλαγές γενικά στον χώρο, πιθανό αυτή τη φορά να δρομολογηθούν.

Τα λιμνάζοντα νερά στον χώρο αυτό ήταν στάσιμα για πολλά χρόνια και δεν αναφέρομαι βέβαια στο ότι δεν υπήρχαν προβλήματα, αλλά στο ότι λειτουργούσαν σχεδόν όλα με τους ιδίους ανθρώπους και κυρίως με την ίδια φιλοσοφία και αποδειχτήκαν και τα δύο καταστροφικά για το άθλημα στην πορεία, όσες αλλαγές και αν επιχειρήθηκαν κατά καιρούς.

Το κεφάλαιο διαιτησία, δεν είναι το μόνο που νοσεί διαχρονικά, είναι όμως ένας χώρος που λεχθήκαν και γραφτήκαν πολλά ότι έγιναν στο παρελθόν και δυστυχώς φαίνεται να ήταν λίγα μπροστά σε αυτά που πραγματικά συνεβαίνανε και συμβαίνουν.

Ήταν και παραμένει, λαϊκή και καθολική η απαίτηση για να καθαρίσει το τοπίο, όχι μόνο στον χώρο αυτό, αλλά γενικότερα.

Το ποσοστό και το χρονικό σημείο που θα πραγματοποιηθεί αυτό, αν τελικά επιτευχθεί, δεν αφορά μόνο την Ομοσπονδία και ειδικά την ηγεσία της, αφορά και τα ίδια τα σωματεία.

Και επιτέλους, οι ηγέτες των ομάδων, θα πρέπει να αφήσουν κατά μέρος κάποια στιγμή τα προσωπικά και σωματειακά συμφέροντα και να καθίσουν κάτω να δουν τα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν τον χώρο, στη σωστή τους διάσταση.

Δεν χρειάζονται ηγέτες σε αυτό το σημείο που να θέλουν να ξεχωρίσουν με πομπώδεις δηλώσεις και εισηγήσεις που ξέρουν κατά βάθος ότι δεν πρόκειται ούτε να εισακουστούν, αλλά ούτε και να περάσουν…

Αυτό που χρειάζεται και είναι πολύ απλό είναι ο ειλικρινής προβληματισμός από όλους και κυρίως η ετοιμότητα να εισηγηθούν αλλαγές που σκοπό θα έχουν να δείξουν και στο φίλαθλο κοινό ότι νοιάζονται για ένα καλύτερο αύριο στον ποδοσφαιρικό μας χώρο.

Όταν, ακόμη και σήμερα, διαφωνούν σε πολλά θέματα που αφορούν τον τρόπο διεξαγωγής του μαραθωνίου, τον τρόπο αντίδρασης σε αποφάσεις των διαιτητών, στον τρόπο αντίδρασης σε ποινές που επιβάλλονται και γενικότερα σε ό,τι αγγίζει τα δικά τους σωματεία, δεν μπορεί να περιμένει κανείς σωτηρία.

Αυτό, βέβαια, δεν αποτελούσε και δεν αποτελεί δικαιολογία για όλους αυτούς που έχουν την ευθύνη και να διοικούν και να απονέμουν δικαιοσύνη σε κλειστές αίθουσες και στον αγωνιστικό χώρο, να το εκμεταλλεύονται.

Όμως, από την στιγμή που η συμφεροντολογική προσέγγιση σοβαρών θεμάτων, από πλευράς παραγόντων, ήταν σήμα κατατεθέν, αποτελούσε αυτό πολύ εύκολη δικαιολογία για τους εκάστοτε κρατούντες και διευκόλυνε πολύ το έργο τους…

Σε ό,τι αφορά στην απόφαση για άμεση καταβολή των χρηματικών ποινών που επιβάλλει η Δικαστική επιτροπή της ΚΟΠ, αναμένουμε ότι θα έχει άμεσο αντίκτυπο στα σωματεία όλων των κατηγοριών και λογικά μέχρι το τέλος της περιόδου θα αλλάξει και ο βαθμολογικός πίνακας.

Θεωρώ μεγάλο λάθος στη μέση της περιόδου, να ληφθεί μια τέτοια απόφαση που αφορά στη σημαντική μείωση των χρονικών πλαισίων μέσα στα οποία μπορούσαν τα σωματεία να πληρώσουν το κόστος από τιμωρίες που τους επιβλήθηκαν.

Δεν ξέρω πραγματικά τι είναι αυτό που οδήγησε την εκτελεστική ή το συμβούλιο στην άμεση αλλαγή πλεύσης σε αυτό το θέμα, αυτό που ξερώ είναι ότι θα την πληρώσουν σωματεία και η αφαίρεση βαθμών θα είναι το μικρότερο κακό σε κάποιες περιπτώσεις.

Το τονίζω αυτό γιατί, ειδικά στις μακριότερες κατηγορίες που μετρούν το κάθε ευρώ και κάνουν τιτάνιο αγώνα για να παραμείνουν στη ζωή, υπάρχουν σωματεία που πιθανόν να μην αντέξουν το νέο οικονομικό στρίμωγμα και να κλείσουν το μαγαζί.

Δεν είναι κινδυνολογία ούτε και απειλή, είναι η ωμή πραγματικότητα και πραγματικά είναι να απορεί κανείς πώς, εκπρόσωποι των σωματείων, ψηφίσαν μια τέτοια εισήγηση που θα έχει μάλιστα άμεση ισχύ.

Ό,τι πάθουν στο τέλος της ημέρας είναι από την κεφαλή τους…

Καλή Κυριακή να έχετε όλοι.