Εδώ κι ένα μήνα η Αστυνομία προσπαθεί να ξετυλίξει το κουβάρι των σικέ ποδοσφαιρικών αγώνων. Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη προσπάθεια, γιατί πέραν της καθολικής διαπίστωσης ότι υπάρχουν στημένοι αγώνες, θα πρέπει να εξευρεθούν και τα κατάλληλα αδιάσειστα στοιχεία και μαρτυρίες, για να τεκμηριωθούν υποθέσεις και να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Οι σικέ αγώνες δεν είναι σημερινό θέμα. Ούτε κυπριακό φαινόμενο. Δεν προέκυψε ξαφνικά. Είναι πολύ παλιά υπόθεση στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Ξεκινούν από το 1981, με το πόρισμα Κολώτα, που κατήγγειλε ότι γίνονται σικέ αγώνες με εμπλοκή της διαιτησίας και παραγόντων. Τι απέγινε, όμως, στη συνέχεια; Απολύτως τίποτε. Κανένα στοιχείο για τεκμηρίωση.

Υπήρξαν και άλλα επίσημα πορίσματα κατά καιρούς, που κατήγγειλαν κυκλώματα σικέ αγώνων. Όπως, για παράδειγμα, το πόρισμα του αρχιδικαστή Στυλιανίδη, το 1996. Και πάλι, όμως, όλα σκόνταψαν στην τεκμηρίωση.

Τους σικέ αγώνες, βέβαια, επαναβεβαιώνει και η UEFA με τους κόκκινους φακέλους, που στέλνει τα τελευταία χρόνια. Μέχρι τώρα έχουν έρθει 17 συνολικά φάκελοι (κόκκινοι και κίτρινοι). Αλλά, μέχρι εκεί. Δεν μπόρεσε κανένας να πάει παρακάτω και να βρει αποδείξεις και ονόματα.

Σήμερα, με τις καταγγελίες Παναγή, μπήκε πιο ζεστά η Αστυνομία στο όλο πρόβλημα. Με ανακρίσεις και κόντρα ανακρίσεις, σε μια πραγματικά αξιοπρόσεκτη προσπάθεια να φτάσει σε χειροπιαστά αποτελέσματα.

Ευχή και προσδοκία κάθε υγιούς φιλάθλου είναι να αποκαλυφθούν οι επιτήδειοι, που λυμαίνονται το κυπριακό ποδόσφαιρο. Δεν πάει άλλο. Ο στάβλος πρέπει να καθαρίσει και να μπούμε σε μια νέα περίοδο.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει, ότι το ποδόσφαιρο είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό φαινόμενο της εποχής μας και η διαφθορά που υπάρχει σε αυτό, έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στην κοινωνία και τη νεολαία. Είναι και αυτός ένας πολύ σοβαρός λόγος για να επιμείνει η Αστυνομία στις ανακρίσεις και με υπομονή και μεθοδικότητα να καταλήξει, αυτήν τη φορά, σε συγκεκριμένα αποτελέσματα.