Μπορεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης να είναι στραμμένο στις έρευνες της Αστυνομίας για τα όσα αφορούν το κυπριακό ποδόσφαιρο, μπορεί ακόμα να είναι νωπός ο απόηχος της προχθεσινής συνέντευξης Τύπου του κ. Κουτσοκούμνη, όμως η εβδομάδα που αρχίζει, είναι πολύ σημαντική για την Κυπριακή καλαθόσφαιρα.

Οι εκλογές της ερχόμενης Τετάρτης κρίνονται ιστορικές, εάν αναλογιστεί κανείς τις προκλήσεις που θα βρει μπροστά του ο νέος πρόεδρος, είτε αυτός θα είναι ο Λούης Δημητρίου, είτε ο Ρένος Πιττάλης.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια το δεύτερο πιο δημοφιλές άθλημα του τόπου πήρε την κατιούσα και γι’ αυτό φέρουν ακέραια την ευθύνη όσοι ασχολούνται με το άθλημα. Είτε άμεσα, είτε έμμεσα. Στην Κύπρο, μάθαμε να δαχτυλοδείχνουμε τον έναν, χωρίς να αναλαμβάνουμε οι ίδιοι τις ευθύνες που μας αναλογούν. Και για το γεγονός ότι η κυπριακή καλαθόσφαιρα πήρε την κατιούσα, δεν είναι ευθύνη του ενός, αλλά των πολλών.

Λάθη έγιναν και κανείς δεν αντιλέγει. Το θέμα όμως είναι να μην επαναληφθούν και ο νέος πρόεδρος να μετατρέψει τα λόγια του σε πράξεις. Και για να το καταφέρει αυτό θα πρέπει, από την πρώτη στιγμή, να δείξει, σε όλους, ότι αναλαμβάνει τα ηνία της Ομοσπονδίας έχοντας ως μοναδικό γνώμονα το καλό του αθλήματος.

Το είπα και πιο πάνω, ότι οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει είναι πολλές. Κορυφαία εκ των οποίων θεωρώ ότι είναι η επιστροφή του κόσμου στα γήπεδα. Είναι γενικά παραδεχτό, ότι υπάρχει μία απαξίωση του κόσμου προς το άθλημα και μόνο όταν αρχίσουν τα πλέι-φ, εκεί δηλαδή που τα σίδερο αρχίζει να βράζει, υπάρχει ικανοποιητική προσέλευση.

Ο νέος πρόεδρος καλείται να βρει τους τρόπους ώστε το μπάσκετ να αποκτήσει και πάλι την χαμένη του αίγλη. Εάν το καταφέρει αυτό, τότε σίγουρα θα απλοποιήσει στη συνέχεια τα πράγματα. Στον δύσκολο ρόλο που θα αναλάβει θα πρέπει, πρωτίστως, να έχει και την αμέριστη συμπαράσταση των σωματείων. Γιατί μόνο έτσι το μπάσκετ θα πάει μπροστά.