Πώς σχεδιάζει την Ομόνοια του 2015 ο 40χρονος προπονητής της

Στον πρόσφατο απολογισμό του Κώστα Καϊάφα για τη θητεία του στον πάγκο της Ομόνοιας ήταν μια πραγματικότητα που (δεν αποσιωπήθηκε μεν, αλλά) αφέθηκε να εννοηθεί από τα συμφραζόμενα: το πρώτο μισό της αγωνιστικής περιόδου 2014/15 ήταν για τον 40χρονο προπονητή ένα διάστημα έντονου προβληματισμού και (υπερβολικά) πολλών πειραματισμών.

Το «τριφύλλι» των 31 προσθαφαιρέσεων και των 16 προσθηκών του περασμένου καλοκαιριού ήταν εξαρχής αναμενόμενο πως θα χρειαζόταν χρόνο να μετατραπεί σε συμπαγές, ομοιογενές και λειτουργικό σύνολο, όμως μόνο προς το τέλος του 2014 φάνηκε να πραγματοποιεί κάποια βήματα προς την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου.

Εν μέσω διαρκών αλλαγών σε πρόσωπα και συστήματα, οι «πράσινοι» δεν κατόρθωσαν μέχρι τώρα να αποκτήσουν έναν βασικό κορμό, μια ξεκάθαρη ταυτότητα και έναν σαφή αγωνιστικό προσανατολισμό. Συνέβαλε σε αυτό και η αδυναμία πολλών νεοφερμένων να προσαρμοστούν και να αποδώσουν τα αναμενόμενα.

Στα σίγουρα

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο το καρέ των παικτών με τη μικρότερη συμμετοχή από πλευράς χρόνου (Παναγή, Μουλαζίμης, Κονομής, Σαμμούτης, Κατελάρης) όσο και τέσσερις από τους παίκτες που είναι εκτός πλάνων (Στεπάνοφ, Ρόδρι, Γκριγκαλασβίλι, Φοφανά) πέρασαν το καλοκαίρι την πόρτα του «Ηλίας Πούλλος».

Πέραν της δεδομένης οικονομικής δυσπραγίας, η οποία άλλωστε υπήρχε και πριν από έξι μήνες, αυτή η αστοχία σε αρκετές από τις θερινές μετεγγραφές είναι ένας από τους βασικούς λόγους που ο Καϊάφας επέλεξε ενόψει Ιανουαρίου αφενός να στραφεί σε δοκιμασμένες λύσεις και σίγουρες επιλογές (τύπου Λεάντρο και Σκέμπρι), αφετέρου να εξαντλήσει τα χρονικά περιθώρια για την εξεύρεση ενός στόπερ, ο οποίος θα δώσει όσα υποσχόταν, αλλά τελικά δεν προσέφερε ο Στεπάνοφ.

Πώς μοιράζεται η τράπουλα

Αφ’ ης στιγμής δεν υπολογίζεται ο Σκαραμοτσίνο, οι Μαργκάσα και Λεάντρο θα είναι οι επιλογές για το αριστερό άκρο της άμυνας, ενώ για το κέντρο της ως εναλλακτικές του Ακουισταπάτσε και του νεοφερμένου πρέπει να λογίζονται οι Σερτζίνιο και Λομπζανίτζε - εκτός κι αν ο Καϊάφας αποφασίσει να ρίξει κάποια στιγμή στα βαθιά και τον Κονομή.

Στο δεξί άκρο υπάρχουν οι Λομπζανίτζε, Κυριάκου, Δημητρίου και Μουλαζίμης, το ζητούμενο ωστόσο είναι κάποιος εξ αυτών να επιδείξει την απαιτούμενη σταθερότητα και να καθιερωθεί. Πληθώρα επιλογών υπάρχει και για τις θέσεις των αμυντικών μέσων, για τις οποίες ο Καϊάφας μπορεί να διαλέγει ή να συνδυάζει ταλέντο και ενθουσιασμό (Οικονομίδης, Φυλακτού, Σαμμούτης) με εμπειρία (Λεάντρο, Σερτζίνιο, Μαργκάσα).

Στον αντίποδα η μοναξιά του Ασίς στον ρόλο του οργανωτή φαίνεται πως θα επεκταθεί ώς το τέλος της περιόδου. Με τον 37χρονο Πορτογάλο στην ενδεκάδα οι Σκέμπρι και Κιρμ έχουν πλεονέκτημα έναντι των Ρούμπιο και Ράμος για τα φτερά. Εν τη απουσία του, ο Καϊάφας θα έχει πλέον την επιλογή να παίξει με επιθετικό δίδυμο τους Ποτέ και Σκέμπρι, των οποίων τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά μοιάζουν να αλληλοσυμπληρώνονται καλύτερα απ’ ό,τι αυτά των Ποτέ και Γκαρθία.

Τι προϋποθέτει η Ευρώπη

Για να έχει η Ομόνοια ρεαλιστικές πιθανότητες να καπαρώσει ένα εισιτήριο για τις διοργανώσεις της UEFA, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα οικονομική ρευστότητα. Σίριαλ με τα κριτήρια της UEFA και με τις πληρωμές μισθών μόνο αρνητικά επιδρούν στην ομάδα. Σε αγωνιστικό επίπεδο το υπ’ αριθμόν ένα ζητούμενο είναι να κατασταλάξει ο Καϊάφας στο ποιοι και πώς μπορούν να υπηρετήσουν καλύτερα το στυλ παιχνιδιού που έχει κατά νουν για την Ομόνοια.

Αυτό θα συμβάλει στον σαφή προσδιορισμό του ρόλου και των αρμοδιοτήτων του καθενός μέσα στην ομάδα, άρα στη δημιουργία και εμπέδωση μιας εντός γηπέδου ιεραρχίας, που αυτήν τη στιγμή απουσιάζει.

Δευτερευόντως είναι σημαντική η επιτυχία στην επιλογή του διαδόχου του Στεπάνοφ, η συνεισφορά των Λεάντρο, Σκέμπρι, Κιρμ στη δημιουργία παιχνιδιού (ώστε να απελευθερωθεί ο Ασίς και να γίνει λιγότερο προβλέψιμη η ανάπτυξη του «τριφυλλιού»), αλλά και ο μεγαλύτερος πλουραλισμός στο σκοράρισμα, προκειμένου οι αντίπαλες άμυνες να μην προσαρμόζονται αποκλειστικά στον περιορισμό του Ποτέ.