Το θέμα με τις καταγγελίες του Μάριου Παναγή καλά κρατεί στα ποδοσφαιρικά στέκια και όχι μόνο. Καταθέσεις από τη μια, νέα στοιχεία από την άλλη, με το ποδόσφαιρο να βρίσκεται στο επίκεντρο ως ακόμα ένα κοινωνικό κεφάλαιο που είναι υπό αμφισβήτηση. Το τελευταίο διάστημα, ο Κύπριος πολίτης «βομβαρδίζεται» από σκάνδαλα και καταγγελίες, ο κάθε πολίτης βρίσκει σύμφωνα με τη δική του λογική κατηγορούμενο, δικάζει και συνήθως βγάζει και ποινή.
Το ζητούμενο όμως στις καταγγελίες Παναγή είναι να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο. Μπράβο στον εν ενεργεία διαιτητή, που ξεκίνησε όλην αυτήν την υπόθεση, αλλά να φτάσουμε σε αποτέλεσμα. Να μην επαναληφθεί το φαινόμενο, δεν βρέθηκαν τα στοιχεία εκείνα που να «βγαίνει υπόθεση». Γιατί έτσι αρκετοί θα μείνουν εκτεθειμένοι. Αν και όποιοι ευθύνονται στο σκαμνί και κάθαρση του χώρου.
Μια και ο λόγος για κάθαρση, στο μάτι του κυκλώνα βρίσκεται η ΚΟΠ και κάποιοι αξιωματούχοι της. Ο Κωστάκης Κουτσοκούμνης, σε δηλώσεις του ότι ουδέν μεμπτόν υπάρχει στην Ομοσπονδία, τονίζει ότι αν υπάρχουν άτομα που εμπλέκονται, να τιμωρηθούν. Ακόμα και ο ίδιος, όπως ανέφερε. Το ενδιαφέρον σε ό,τι αφορά την ΚΟΠ εστιάζεται στην έρευνα που διεξάγουν οι ανακριτικές Αρχές με την κατάσχεση των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θα φανεί αν η ΚΟΠ είναι καθαρή ή όχι. Όποιο όμως και αν είναι το πόρισμα των ανακριτών, έχει μεγάλη σημασία για την επόμενη ημέρα.
Η Κυπριακή «Άγια» Ομοσπονδία, όπως χαρακτηρίστηκε από έναν πρόεδρο κατά καιρούς, ακόμα περισσότερο τώρα δέχεται έντονη κριτική από κάποια σωματεία, ζητώντας τις παραιτήσεις της ηγεσίας της ΚΟΠ και των μελών διάφορων επιτροπών.
Ακόμα και λίγες ώρες πριν από την τελευταία Άτυπη Γενική Συνέλευση δημόσια έβγαιναν παράγοντες ζητώντας αλλαγές. Τι έγινε; Κανένα σωματείο στην Άτυπη Γ.Σ. δεν τοποθετήθηκε για το θέμα αυτό. Κανένα σωματείο δεν ζήτησε παραιτήσεις. Η έγνοια ορισμένων προέδρων ήταν η διαιτησία, ότι κάποιοι διαιτητές δεν κάνουν καλές διαιτησίες στις ομάδες τους.
Αντί δηλαδή να εξετάσουν τις καταγγελίες Παναγή, αντί να θορυβηθούν ως πρόεδροι και μέλη της ΚΟΠ, αντί να ψάξουν τα λάθη τους, αντί να αφήσουν τα σωματειακά τους συμφέροντα, η έγνοια τους ήταν η αντιμετώπιση που έχουν σε κάποια παιχνίδια από τους διαιτητές.
Δυστυχώς, φαίνεται ότι υπάρχουν αρκετά σωματεία που κοιτάζουν μόνο το σπίτι τους.




